Capitulum .I.

gbſcuro: tedioſo ⁊ ꝑiculoſo: cuiuſmodi eſt carcer.Lenebris enī inuoluimur ait Io. Miſerijs replemur ⁊ laboribꝰ. Iuxta illud Eccle. ij. Cuncti dieseius laboribꝰ ⁊ erūnia pleni ſunt. Periculis ſubijcimur mortis criminalis ⁊ infernalis: ſicut ꝗ ſtatcere: eſt multociens ꝑiculo vite. Propt̓ qd̓ibat Apl̓us. Infelix ego homo quiſ me liberabit de corpore mortis huius. Et p̄s. Periculainferni inuenerunt me. ¶ Secunda rō eſt: mortēinter expectandi eſt propter pleniorem ⁊ acuem diuinoꝝ cognitionem ⁊ dei laudationem.Unde ſubdit̉. Conſiteantur nomini tuo. Nō eniꝫꝯfitetur deo ⁊ laudat eum ⁊ ꝯtēplatur vt velropter grauamē corporis. Un̄ dicit̉ Sap̄. ix.Corpus qd̓ corrumpit̉ aggrauat aīam: ⁊ d̓primitterrena inhabitatio ſenſum multa cogitanteꝫ. Etropter hoc beatus Andreas pendens in cruceorabat liberari ab huiuſmodi onere .ſ. corporis:qd̓ aliqn̄ a ꝯtemplatione īpediat propter neceſſaria vite. Tertia eſt propter bonoꝝ conſecutionē.Unde dicit p̄s. Me expectant iuſti .ſ. in alia vita.Beati aūt mortui qui in domino moriūtur. Apocalip. xiiij. Si beati ergo omni bono pleni. Et Seneca mors timenda non eſt: quā īmortalitas aīeſequitur. Sicut autē repoſita eſt corona iuſticiehis qui diligunt aduentū dei .ſ. per mortē: vt dicitur. ij. ad Thi. iiij. Ita ⁊ timere hꝫ de pena qui quaſi inuitus migrat a ſeculo. Unde Cyprianus hoceprehendēs dicit. Quā prepoſterū quāqꝫ peruerum eſt: vt cū voluntatē domini fieri poſtulemus iqn̄ vocat ⁊ accerſit nos de hoc mūdo: nō ſtatiꝫ voluntatis eius īperio pareamus. Obnitimur: ⁊ elu⁊ ꝑuicaciū more ſeruoꝝ cū triſticia ⁊ meꝯſpectū dn̄i ducimur: ⁊ volumus ab eopͥmijs celeſtibus honorari ad quē venimus īuitixiij. q. ij. qͣꝫ p̄poſterū. Expectatur d̓bite ipſa morsſi pia p̄paratio fiat: ẜm dn̄i hortamentū dicentisLu. xij. Sint lumbi veſtri precincti: ⁊ lucerne ardentes in manibus veſtris: ⁊ vos ſimiles hōibusexpectantibus dn̄m ſuum. Ubi tria poſſūt notari. Primū eſt a vitioſis delectatiōibus abſtractio.ibi. Sint lumbi veſtri precincti. In lumbis enimeſt motus delectationis veneree: propter qd̓ dicit̉Iob .xl. Ꝙ fortitudo eius .ſ. diaboli eſt in lumbiseius. Cinctura aūt eſt quedam reſtrictio lumborum ſignans mortificationem delectationis. Secundū eſt in operibus feruens dilectio. ibi. Lucerne ardentes in manibus veſtris. Lucerna ſignat mentē ſiue ꝯſcientiam. Ignis ardēs feruēseſt charitas. Iuxta illud Luc. xij. Igneꝫ veni mittere in terram. Manus ſunt opera. ¶ Tertiuꝫ eſtviua vigilatio ibi. Et vos ſimiles ho. ex. Uigilantenim tales non ſolum in prima vigilia: ſcd in ſecūdā ⁊ tertia: ⁊ quouſqꝫ veniat dn̄s. Eſt enim primavigilia etas iuuentutis: ſecunda virilitatis: tertiaſenectutis. In qualibet aūt etate debet quilibetvigilare in coherendo bonis operibus ⁊ expectādo dn̄i aduentum. Signanter aūt dicit expectan

tibus .ſ. contra illos qui in patientia moti noluntexpectare: ſed preuenire dei aduentū: inferentesſibi ipſis mortem: quod nullo modo licet neqꝫ ꝓpter quācūqꝫ miſeriam vel tribulationem mundieuadendam: vt fecit Saul. i. Reg. vltimo. Et catho. Nec propter pcccatum quodcūqꝫ puniendū:vt iudas qui laqueo ſe ſuſpendit. Act. i. Nec propter quodcūqꝫ peccatum euadendum: vt fecerūtquedam mulieres ne violarentur a quodam tyranno: vt habetur in hiſtoria eccleſiaſtica. Nec ꝓpter quācūqꝫ aliam cauſaꝫ: vt expreſſe dicit Aug.in primo de ciuitate dei. ⁊ xxiij. q. v. ſi nō licet. Etde hac materia plenius in ſecunda parte in tractatu de homicidio. Ut enim dicit̉ Eccle. xi. Mors⁊ vita a domino deo. Unde inferre ſibi mortem ēauferre quod dei proprium eſt. Nam ⁊ ſi iudexſiue rector iuridice occidit hoc vt dei mīſter agit⁊ ideo non male facit. xxiij. q. v. qui malos. Nec ēcontra qd̓ dicitur Sap. i. Deus mortem non fecitIntelligitur enim mortem .i. cām mortis .ſ. peccatum. Unde ſubdit. Nec letatur in perditione viuorum.ecundo vt dictum eſtmors aliorum: eſt equanimiter toleranda. Et circa hanc quidem. Ex compaſſione eſt moderatelugendum. Ex deſperatione a nimia triſticia cauendū. Ex dilectione efficaciter ſubueniendum.¶ Quantum ad primum dicitur Eccle. xxij. Deficit enim lux eius. Unde ⁊ dauid non ſolum mortem ſibi dilectiſſimi ionathe defleuit: ſed ⁊ mortēſaulis ſibi inimiciſſimi: qui cū perſequebat̉: proeo ꝙ ieiunauit vt habetur. ij. Regū. i. Et d̓ beatoAmbro. legitur: ꝙ cū audiebat morte alicuius ſāeti viri amare flebat: tum qꝛ preceſſerat eum adpremiū: tum qꝛ ſubtractum eſſet a fidelibus taleixiliū: cū pauciſſimi boni reperiant̉. Etiā Eccle.xxviij. dicitur. In mortuum produc lachrymas⁊ quaſi dira paſſus incipe plorare. Nec eſt cōtraquod ait apoſtolus .i. ad Theſſa. iiij. Non cōtriſtemini de dormientibus .i. mortuis ſicut ⁊ ceteri ꝗ.ſpē non habent. Et illud quod ait Chryſo. xiij. qij. vbicunqꝫ ſepeliamur domini eſt terra ⁊ plenitūdo eiuſ .ſ. quod oportet fieri efficiatur: lugere aūt⁊ deplorare ⁊ lamentari eos qui de hac vita recedūt ex puſillanimitate contingit. Nā vt dicit Gratianus in. §. immediate ſequenti. Hoc intelligit̉cum ſit per deſperationem future reſurrectionisvt patet ex ipſis verbis apoſtoli. Uel etiam cum īordinate hoc ſit vt a gentilibuſ: clamādo ⁊ lachrymando ⁊ carnesᶠ lacerando: ⁊ huiuſmodi. Sꝫ pietatis affectu ⁊ humanitatis intuitu mortuos lugere non ꝓhibemur: ſicut nonnullos ſanctorū aliorum exequijs pias lachrymas impendiſſe legimus: vt de beato martīo ⁊ dn̄ico ⁊ alijs. ¶ Secundo dico ꝙ nimia triſticia propter morteꝫ cuiuſcūqꝫ eſt cauenda. Unde Eccle. xxxviij. dr̄. Ne dederis in triſticiam cor tuum .ſ. nimiaꝫ: ſed repelle eā