Titulus. V.
allegatū. Cōſtituiſti terminos eius ⁊c̄. Et illd̓ p̄s.Terminū poſuiſti ⁊c̄. Et qꝛ vt dr̄ in libro de cauſis. Prima cā plus īfluit in cauſatū ſcd̓e cauſe: qͣꝫipſa cā ſcd̓a. Iō cū deus ſit pͥma cā oīum: effectusꝗcūqꝫ ſecundaꝝ cauſaꝝ ſiue naturaliū ſiue a libero arbitrio procedētes magis ſubijciunt̉ ipſi pͥmecauſe .ſ. deo qͣꝫ ipſis cauſis ſecūdis. Sꝫ ꝯtingit aliquē effectū mortis vel īfirmitatis vel alteri caūsaliter eſſe p̄ordinatū a deo: qͣꝫ ẜm qd̓ debeat procedere a cauſis ſecundis: ⁊ tūc eueniet talis effectus: nō ẜm ꝙ hꝫ reſpectū ⁊ īfluxū ab ipſis cauſisſecūdis: ſꝫ ẜm ꝙ eſt pordinatū a deo. Et ẜm hoc intelligit̉ illud Sap̄. iiij d̓ īmatura morte iuſti: quenō eſt ẜm cauſas ſecūdas. Raptus eſt ne maliciaīmutaret ītellectū eius: aut ne fictio deciꝑet aīamillius. Et īfra. Placita erat deo aīa eius: ⁊ ideo feſtinauit eū educere de medio iniquitatū per mortē. Et ecōtra aliqn̄ ꝯtingit: ſicut mors ezechie: qͣꝫuis ẜm cauſas ſecūdas: videlicet diſpoſitionē naͣturalē corporis: ⁊ d̓meritū eiꝰ ꝓpt̓ pctm̄ ſuꝑbie: vl̓īgratitudinis tūc euenire d̓beret: qn̄ dixit Iſaiasei. Morieris tu ⁊ nō viues. Iſa. xxxviij. habito reſpectu ad cauſas ſcd̓as. Tn̄ qꝛ ī pordinatione diuina erat vt ſuꝑuiueret adhuc quindecī ānis dicūt̉ei additi ꝗndecim āni ꝗbus poſtea vixit. Nec tn̄Iſaias dixit falſū Ezechie ſignificans eū moriturū: qꝛ prophetauit hoc ex dei reuelatione ẜm ꝙ ile effectus mortis erat in cauſis ſecūdis ẜm quasomnino erat futura. Reuelat enī deus prophetꝭſuis aliqua nō ſimpliciter ẜm ꝙ ſūt futura in ſeipſis .i. nō ẜm diuinā p̄ordinationē: ſed ẜm ordinēquē habēt ad cauſas ſecūdas tm̄ ⁊ iō ſi aliter ꝯtīgit qͣꝫ dicant: nō propterea falſum dicunt ẜm tho.ſecūda ſecūde. Sicut etiā ſi medicꝰ ẜm oīa ſignā:⁊ regulas medicine p̄dicit aliquē de ſua īfirmitate moriturū: ꝗ tn̄ nō morit̉ deo mirabiliter eū ſanante. Etaſtrologus p̄dicit ſiccitatē vel iundationē multā futurā ẜm influxum cōſtelationū. Sihoc nō venit nō dicunt falſū: qꝛ loquūt̉ ẜm cauſas ſecūdas: ſed deus pōt eas īmutare vt placet.Aliqn̄ vero ita ſe hꝫ p̄ordinatio ad aliquē effectūẜm ꝙ ipſe procedit a cauſis ſcd̓is: ⁊ ad hoc fac̄ qd̓dicit. Grego. xvi. moral̓. ſuꝑ illd̓ iob. Sublati ſūtante tēpus ſuū: ꝙ creans nos ⁊ ordinās oīpotēsdeus iuxta ſinguloꝝ merita diſponit terminū vite vt vel malus ille breuiter viuat ne multis bagētibus noceat: vel bonꝰ iſte diutius ī hac vitſubſiſtat: vt multis boni oꝑis adiutor exiſtat: velrurſū malus lōgius differat̉ in vita vt praua adhuc oꝑa augeat. Ex quoꝝ tēptatione purgati iuſti verius viuant: vel bonus citius ſubtrahatur.Ne ſi diu hic vixerit eius īnocentiā malicia corrūpat. ſciendū tn̄ qꝛ benignitas dei ē pctōribꝰ penitētie ſpaciū largiri. Sꝫ qꝛ accepta tēpora nō adfructū penitētie ſed ad vſū iniꝗtatis vertūt qd̓ dediuina miſericordia mereri poterāt amittūt: quāuis oīpotens deus tēpus vniuſcuiuſqꝫ ad mortēp̄ſtat quo eius vita terminat̉: nec aliꝯ tēpore ꝗſqͣꝫ
mori poterit niſi ipſo quo morit̉. Exponit ergo ilud dictū iob: qꝛ ſcilicet ſublati ſūt mali ante tempus ſuū .ſ. quo ip̄i ſꝑabant viuere qꝛ nūq̄mori. Uerū qꝛ ſcire nō poſſumus ꝗd ſit īdinatiōe dei de termino vite noſtre: ſcimꝰ avelle nos ꝯſeruare vitā ẜm bn̄placitū ſuū.ꝯſeruatiōe vite debemꝰ nos r̄gulare ẜꝫ cās ſcd̓asn̄ tn̄ v̓tēdo ſuꝑſtitionibꝰ: vl̓ incātationibꝰ vl̓ tranſgreſſionibꝰ alicuiꝰ p̄cepti dei vl̓ eccleſie ſeu regule quo ad religioſos: ēt ſi ꝑ hoc mors vitaret: qꝛ ide mors aīe ſeq̄ret̉. Dicit āt Aug. ꝙ ſi vna aīarreat: innumerabiliū corporū mors huic dānoꝑari non pōt. xxiiij. q. iij. ſi habes. Sꝫ cauēda a cōtrarijs: vtendo medicinis: habitādo in locis ſanisſubtrahendo ſe a locis īfectꝭ peſte. Licitū eſt cubet cū nullo iure ꝓhibeat̉ niſi ꝗs eēt curatusco īfecto peſte. Tal̓ .n. deſere̓ n̄ poſſꝫ plebē ſuāpeſtē: niſi prouiderit de vicario idoneo Et ī caueextreme neceſſitatis corꝑalis vl̓ ſpūalis: vbi alijnon adeſſēt: quilibet teneret̉ iuuare de eo qd̓nō obſtante infectōe peſtꝭ cū ſe offert talis neſitas. Hoc etiam ꝯfirmat Gratianus: dicēs qͣꝫuiscertiſſime ſciamus neminē vltra terminū ſibi adeo p̄fixum eſſe victuꝝ: oībus tamen languentibus non incongrue medemur. xxiij. q. iiij. nabu.chodonoſor. §. finali.irca mortē ipſam triaſunt videnda. Et primū ē ꝙ mors propria ē debete expectanda. Scd̓m ē ꝙ mors aliena ē equantmiter tolerāda. Tertiū ē ꝙ mors ipſa ē frequrememorāda. ¶ Quantū ad pͥmū ſciēdū: ꝙ mdebite expectat: cū ad eā ꝗs debite preꝑat. Vdn̄s ait. Eſtote parati qꝛ neſcitis diē neqꝫ hoPropterea ⁊ incertā voluit deus nobis eſſe horāmortis. Primo ꝗdē vt hō viuat purius:Cyprianus. Qualē temuenit dn̄s cū vocte iudicat: d̓ pe. diſ. i. c. nūꝗd. Stultū aūt ē viin illo ſtatū ī quo ꝗs non vellꝫ mori. Et cū d̓mēto ī momentū hoc poſſit accidere: rō debꝫ vrgere ad pure viuendum ꝑꝑ hiꝰ incertitudinemScd̓a rō vt hō oꝑet̉ cōius: ⁊ ꝑ ꝯn̄s vtilius. Si¬jſciret hō in breui ſe morituꝝ: a multis bonis d̓ſterꝫ que tēdūt ī vtilitatē alioꝝ: vt ſibi ſoli vacaqd̓ tn̄ nō ꝯgrueret. Un̄ cuidaꝫ ſancto viro: qn̄ fuitei reuelata mors inde ad certū tp̄us futura: dictūē ei ab angelo. Age qd̓ agis: oꝑare qd̓ operaris vt̓refert Greg. in li. dialogoꝝ. Tertia rō eſt: vt ꝯuerſetur hō humanius. Si enī quis ſciret ſe diu viturū: proſequeret̉ odia ⁊ vindictas ⁊ iniurias: ⁊ ſiſcirent hoīes ſe cito morituros multi nimis melacolice viuerent: ⁊ alios ex hoc amaricaret ⁊ tediarent. Prime due rōes ſūt. b. tho. in ſūma. ¶ Dꝫ aipſa mors expectari nō ſolū patienter: ſed letater:qd̓ faciebat pͣs. pro hoc orās ⁊ dicēs. Educ de carcere aīam meā. Ubi pōt notari triplex cā: ſiue requare mors nō dꝫ timeri ſed deſiderari. Et pͥmaeſt: qꝛ in vita pn̄ti aīa in corpore manet: vt in loco