Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. V.

allegatū. Cōſtituiſti terminos eius ⁊c̄. Et illd̓ p̄s.Terminū poſuiſti ⁊c̄. Et qꝛ vt dr̄ in libro de cauſis. Prima plus īfluit in cauſatū ſcd̓e cauſe: qͣꝫipſa ſcd̓a. deus ſit pͥma oīum: effectusꝗcūqꝫ ſecundaꝝ cauſaꝝ ſiue naturaliū ſiue a libero arbitrio procedētes magis ſubijciunt̉ ipſi pͥmecauſe .ſ. deo qͣꝫ ipſis cauſis ſecūdis. Sꝫ ꝯtingit aliquē effectū mortis vel īfirmitatis vel alteri caūsaliter eſſe p̄ordinatū a deo: qͣꝫ ẜm qd̓ debeat procedere a cauſis ſecundis: tūc eueniet talis effectus: ẜm hꝫ reſpectū īfluxū ab ipſis cauſisſecūdis: ſꝫ ẜm eſt pordinatū a deo. Et ẜm hoc intelligit̉ illud Sap̄. iiij īmatura morte iuſti: que eſt ẜm cauſas ſecūdas. Raptus eſt ne maliciaīmutaret ītellectū eius: aut ne fictio deciꝑet aīamillius. Et īfra. Placita erat deo aīa eius: ideo feſtinauit educere de medio iniquitatū per mor. Et ecōtra aliqn̄ ꝯtingit: ſicut mors ezechie: qͣꝫuis ẜm cauſas ſecūdas: videlicet diſpoſitionē naͣturalē corporis: d̓meritū eiꝰ ꝓpt̓ pctm̄ ſuꝑbie: vl̓īgratitudinis tūc euenire d̓beret: qn̄ dixit Iſaiasei. Morieris tu viues. Iſa. xxxviij. habito reſpectu ad cauſas ſcd̓as. Tn̄ qꝛ ī pordinatione diuina erat vt ſuꝑuiueret adhuc quindecī ānis dicūt̉ei additi ꝗndecim āni ꝗbus poſtea vixit. Nec tn̄Iſaias dixit falſū Ezechie ſignificans moritu: qꝛ prophetauit hoc ex dei reuelatione ẜm ile effectus mortis erat in cauſis ſecūdis ẜm quasomnino erat futura. Reuelat enī deus prophetꝭſuis aliqua ſimpliciter ẜm ſūt futura in ſeipſis .i. ẜm diuinā p̄ordinationē: ſed ẜm ordinēquē habēt ad cauſas ſecūdas tm̄ ſi aliter ꝯtīgit qͣꝫ dicant: propterea falſum dicunt ẜm tho.ſecūda ſecūde. Sicut etiā ſi medicꝰ ẜm oīa ſignā: regulas medicine p̄dicit aliquē de ſua īfirmitate moriturū: tn̄ morit̉ deo mirabiliter ſanante. Etaſtrologus p̄dicit ſiccitatē vel iundatio multā futurā ẜm influxum cōſtelationū. Sihoc venit dicunt falſū: qꝛ loquūt̉ ẜm cauſas ſecūdas: ſed deus pōt eas īmutare vt placet.Aliqn̄ vero ita ſe hꝫ p̄ordinatio ad aliquē effectūẜm ipſe procedit a cauſis ſcd̓is: ad hoc fac̄ qd̓dicit. Grego. xvi. moral̓. ſuꝑ illd̓ iob. Sublati ſūtante tēpus ſuū: creans nos ordinās oīpotēsdeus iuxta ſinguloꝝ merita diſponit terminū vite vt vel malus ille breuiter viuat ne multis bagētibus noceat: vel bonꝰ iſte diutius ī hac vitſubſiſtat: vt multis boni oꝑis adiutor exiſtat: velrurſū malus lōgius differat̉ in vita vt praua adhuc oꝑa augeat. Ex quoꝝ tēptatione purgati iuſti verius viuant: vel bonus citius ſubtrahatur.Ne ſi diu hic vixerit eius īnocentiā malicia corrūpat. ſciendū tn̄ qꝛ benignitas dei ē pctōribꝰ penitētie ſpaciū largiri. Sꝫ qꝛ accepta tēpora adfructū penitētie ſed ad vſū iniꝗtatis vertūt qd̓ dediuina miſericordia mereri poterāt amittūt: quāuis oīpotens deus tēpus vniuſcuiuſqꝫ ad mortēp̄ſtat quo eius vita terminat̉: nec aliꝯ tēpore ꝗſqͣꝫ

mori poterit niſi ipſo quo morit̉. Exponit ergo ilud dictū iob: qꝛ ſcilicet ſublati ſūt mali ante tempus ſuū .ſ. quo ip̄i ſꝑabant viuere qꝛ nūq̄mori. Uerū qꝛ ſcire poſſumus ꝗd ſit īdinatiōe dei de termino vite noſtre: ſcimꝰ avelle nos ꝯſeruare vitā ẜm bn̄placitū ſuū.ꝯſeruatiōe vite debemꝰ nos r̄gulare ẜꝫ cās ſcd̓as tn̄ v̓tēdo ſuꝑſtitionibꝰ: vl̓ incātationibꝰ vl̓ tranſgreſſionibꝰ alicuiꝰ p̄cepti dei vl̓ eccleſie ſeu regule quo ad religioſos: ēt ſi hoc mors vitaret: qꝛ ide mors aīe ſeq̄ret̉. Dicit āt Aug. ſi vna aīarreat: innumerabiliū corporū mors huic dānoꝑari non pōt. xxiiij. q. iij. ſi habes. Sꝫ cauēda atrarijs: vtendo medicinis: habitādo in locis ſanisſubtrahendo ſe a locis īfectꝭ peſte. Licitū eſt cubet nullo iure ꝓhibeat̉ niſi ꝗs eēt curatusco īfecto peſte. Tal̓ .n. deſere̓ poſſꝫ plebē ſuāpeſtē: niſi prouiderit de vicario idoneo Et ī caueextreme neceſſitatis corꝑalis vl̓ ſpūalis: vbi alijnon adeſſēt: quilibet teneret̉ iuuare de eo qd̓ obſtante infectōe peſtꝭ ſe offert talis neſitas. Hoc etiam ꝯfirmat Gratianus: dicēs qͣꝫuiscertiſſime ſciamus neminē vltra terminū ſibi adeo p̄fixum eſſe victuꝝ: oībus tamen languentibus non incongrue medemur. xxiij. q. iiij. nabu.chodonoſor. §. finali.irca mortē ipſam triaſunt videnda. Et primū ē mors propria ē debete expectanda. Scd̓m ē mors aliena ē equantmiter tolerāda. Tertiū ē mors ipſa ē frequrememorāda. Quantū ad pͥmū ſciēdū: mdebite expectat: ad ꝗs debite preꝑat. Vdn̄s ait. Eſtote parati qꝛ neſcitis diē neqꝫ hoPropterea incertā voluit deus nobis eſſe horāmortis. Primo ꝗdē vt viuat purius:Cyprianus. Qualē temuenit dn̄s vocte iudicat: pe. diſ. i. c. nūꝗd. Stultū aūt ē viin illo ſtatū ī quo ꝗs non vellꝫ mori. Etmēto ī momentū hoc poſſit accidere: debꝫ vrgere ad pure viuendum ꝑꝑ hiꝰ incertitudinemScd̓a vt oꝑet̉ cōius: ꝯn̄s vtilius. Si¬jſciret in breui ſe morituꝝ: a multis bonisſterꝫ que tēdūt ī vtilitatē alioꝝ: vt ſibi ſoli vacaqd̓ tn̄ ꝯgrueret. Un̄ cuidaꝫ ſancto viro: qn̄ fuitei reuelata mors inde ad certū tp̄us futura: dictūē ei ab angelo. Age qd̓ agis: oꝑare qd̓ operaris vt̓refert Greg. in li. dialogoꝝ. Tertia eſt: vt ꝯuerſetur humanius. Si enī quis ſciret ſe diu viturū: proſequeret̉ odia vindictas iniurias: ſiſcirent hoīes ſe cito morituros multi nimis melacolice viuerent: alios ex hoc amaricaret tediarent. Prime due rōes ſūt. b. tho. in ſūma. Dꝫ aipſa mors expectari ſolū patienter: ſed letater:qd̓ faciebat pͣs. pro hoc orās dicēs. Educ de carcere aīam meā. Ubi pōt notari triplex: ſiue requare mors dꝫ timeri ſed deſiderari. Et pͥmaeſt: qꝛ in vita pn̄ti aīa in corpore manet: vt in loco