Titulus. V.

tollitur: ergo nec neceſſitas peccandi ſalteꝫ venialiter. Et ſic nec corruptio ſenſualitatis ex qua predicta neceſſitas venit. Unde ſicut homo naturaliter moritur nec a mortalitate reduci pōt niſi miraculoſe: ita naturaliter concupiſcibilis tendit indelectabile ⁊ iraſcibilis in arduuꝫ vel difficile ētpreter ordinem rōnis. Nō ergo corruptio iſta remoueri pōt niſi miraculoſe virtute ſupernaturali. ¶ Secundo hoc idem probat̉ ſimilitudine vl̓exemplo. Nam ẜm phūm. vij. ethicoꝝ. Temperatus non caret oīo cōcupiſcentijs: ſed aliquandovehementibus cōcupiſcentijs vexat̉: quales pn̄teſſe in īcontinenti ergo ⁊c̄. ¶ Tertio probat̉ idemex ſufficiēti diuiſione: videlicet ex ꝑte medici: moͣbi: medicine: ⁊ cauſe. Ex ꝑte ꝗdem medici probāt̉ſic. Licet deus ſit potens oēm morbū curare: tn̄ſecundū ordinem ſue ſapientie diſpoſuit ⁊ voluitvt oīs morbus: vel corruptio in hac vita non curetur. Et hoc pro meliori: vt infra patebit. Ex parte vero morbi .ſ. culpe vel ſequele: probat̉ idē ſic.Licet talis corruptio ſit ꝯtra ſtatuꝫ nature primitus inſtitute: eſt tamen conſequens principia nature ſibi derelicte. Ex parte quoqꝫ medicine ꝙ talis infectio naturaliter nō curetur: probat̉ ſic. Lꝫdonum gratie qd̓ per chriſtū confertur ſit efficacius qͣꝫ peccatum primi hominis: non tamen ordinatur predictum donum ad remouēdum corruptionem predictam: que eſt nature: ſed ad remouendum culpam perſonę. Demū probat̉ hoc idēex parte finalis cauſe ſic. Deus nō dꝫ oīo remouere illud ex quo ſequitur bonū. Sed predictaⁱ corruptio eſt vtilis ad multa: ⁊ precipue ad vitandūelationis vitiū. Ideo cōueniens eſt vt īfirmitatisſenſualitatis maneat etiā poſt baptiſmū. Propterqd̓ dicit apl̓us. ij. ad Corin. xij. Ne magnitudo retelationū extollat me: datus ē mihi ſtimulus carnis mee ⁊c̄. ſicut etiā ſapiēs medicus dimittit aliquem morbū non curatum: qꝛ talis curari nonpoſſet ſine ꝑiculo maioris morbi. Hec. b. tho. in qͣſtionibus de veritate. q. xxv ¶ Et notandū ꝙ ip̄aꝯcupiſcentia in quibuſdā plus in ꝗbuſdā minusinuenitur. Sicut enī eſt de ꝑfectione nature: itaeſt de corruptiōe eius. Perfectio aūt nature pōtꝯſiderari duplicit̓. Uno mō qͣꝫtū ad rōneꝫ ſpeciei⁊ ſic equaliter in oībus īuenit̉. Alio mō ex parteindiuidui: ⁊ ſic vnus hō in corpore eſt potentioralio in explendis oꝑationibus ſpēm ꝯſequentibꝰEt in mente vnus prōptior alio ad intelligenduꝫrōcinandū. Similiter eſt de corruptione fomitisqꝛ ſi conſideretur prout eſt infectio nature ſic eſtequaliter in omnibus. Sed ſi ꝯſideretur prout ēinfectio perſone: ſic in vno eſt maior qͣꝫ in alio: ẜmꝙ per naturalē cōplexionem vel conſuetudinemconcupiſcibilis vl̓ iraſcibilis: vnius eſt efficacior⁊ feruentior ad ſuum actū qͣꝫ alterius. Et ſecūdūhunc modū fomes poſt baptiſmum dicitur diminui: in qͣꝫtū .ſ. gratia retardat impetū concupiſcibilis ⁊ iraſcibilis in contrarios actus īclinans hec

b. Tho. in ſcripto ſuꝑ. ij. ſentē. di. xxxij. ¶ Sciēdūetiam ꝙ concupiſcentia ipſa eſt corrupta vt dictūeſt: nominatur multis modis ſecundum Alexan.de ales. ſecunda parte ſumme. q. lxxxix. in fi. videlicet dicitur concupiſcibilitas in paruulis: ſed cōcupiſcentia in adultis. Libido autem cum inclinat in actum ⁊ hoc ex parte coniuncti .i. animecarnis. Nam prout accipitur ex parte anime dicitur vitium in quantum habet oppoſitionem advirtutem. Corruptio dicitur propter diminutionem boni naturalis. Languor propter inueterationem in illa. Et hec tria quo ad bonum. Namquo ad malum dicitur infirmitas propter imtentiam reſiſtendi malis motibus. Feditas pꝫpter inquinationem ſpiritualium. Pronitas prpter inclinationem appetitus ad malum. Sꝫ prut accipitur ex parte carnis: dicitur lex carnis: qꝛinfligitur ipſi carni propter peccatum ex lege diuine iuſticie. Dicitur ⁊ lex membrorum: quia datquandam aptitudineꝫ ad mala que fiunt per mēbra. Dicitur etiam tyrānus quia dominatur violenter in quibuſdam membris. Nominatur ⁊ ſtimulus carnis: quia ſtimulat ad peccatū. Fomesetiam: qꝛ ꝯcupiſcentia ipſa fouet ardorem peccatiin carne: vt ex carne foueat peccatū in anima. Ul̓dicitur fomes qꝛ ardet in nobis cum caro concupiſcit aduerſus ſpiritum. hec ille.¶ Zitulus quintus de anima ſeparata ⁊ exercitio eius.¶ De triplici morte ⁊ nuncijs ⁊ miſerijs mortis⁊multis alijs circa mortem. Ca. i.E ſeparatiōeanime a corpore per morten⁊ de his que ſunt circa mconſideranda: ⁊ de retribne ⁊ exercitio ipſius anime ſeparate. Circa que occurrit illud p̄s. Quis eſt hō qui viuet ⁊ non videbit mortem: eruet animam ſuam de manu inferi. Ubi ſciendum ꝙ interrogatio facta per quis: aliquādoimportat raritateꝫ: vt illud. Quis putas ē fideſeruus ⁊ prudēs. q. d. rarus. Math. xxiiij. aliqdo importat nullitatem: vt illud. Iob. xxiij. Quispoteſt facere mundum de immundo conceptum ſemine. q. d. nulla creatura. Et ſic videturin iſta auctoritate ſumi. Quis eſt homo ⁊ cetera.Ubi tria poſſunt notari.Primū mors criminalis: que eſt ineuitabilis. ibiQuis homo qui viuet.Secundum eſt mors corporalis que eſt irremēdiabilis. ibi. Et non videbit mortem.Tertiū eſt mors infernalis que eſt īterminabilisibi. Quis eruet. a .ſ. de ma. inferni: quaſi diceret ꝑ