Titulus. IIII.

currunt: nulli dubium ꝙ arbor eſt bona: homoſcilicet et voluntas eius. Permaxime autem adhoc vt voluntasᶻ ſignificata per arboreꝫ ſit bonarequiruntur duo ſecundum. b. tho. ſuper ſecundum ſen. diſ. xl. Primum eſt intentio finis boni:ſecundum eſt electio eius qd̓ eſt ad finem: vt .ſ. ſitbonum ideſt ad hoc vt voluntas ſit bona oportꝫꝙ voluntas velit bonum: ⁊ propter bonum. Etſi vtraqꝫ bonitas in volūtate fuerit ſcilicet bonitas intentionis que eſt reſpectu finis: ⁊ bonitaselectionis: que eſt eius quod eſt ad finem tuncſemper erit voluntas bona: ⁊ actus exterior ſemper erit bonus: qui dicitur fructus. Et ſic permanēs bona arbor fructus malos facere nō poteſt.Et de hac arbore bona ⁊ copioſa ⁊ fructuoſa:poſt exponi moralit̓ viſio nabuchodonoſor: quāhabuit de arbore vt habetur Pan̄. iiij. Uidebam⁊ ecce arborem in medio terre ⁊ cetera. Ibi videhiſtoriam. Ubi poſſunt tria notari de homīe virtuoſo.Et primo eius ſanctitas ſtupenda in eius deſcriptione: ibi ecce arbor in medio terre.Secundo eius defectuoſitas lugēda in eius preciſiōe: ibi. Succidite arborē ⁊ p̄cidite ramos eiꝰ.Tertio eius ſpecioſitas reſumenda ex germinisſeu radicis reſeruatione: ibi. Uerūtamen germēradicum eius in terra ſinite.¶ Quantum ad primum cōmendatur ſanctitasmultipliciter ex cōditiōibus ipſius arboris viſe.Et primo cōmendatur ab eiꝰ virtuoſitate cū dr̄.Ecce arbor in medio terre. Conſiſtit eniꝫ virtusin medio vel rationis vel rci: propter quod dicitſapiens. Medium tenuere beati. Secūdo ꝯmendatur a magnanimitate ſeu magna opoſitate ibiarbor magna. Operatur enim magna amor dei.i. operari facit ſecundum grego. Tertio laudat̉a vigoroſitate .ſ. ad tolerāda mala ſortitur: ibi robuſta. Sapientie. v. Stabunt eniꝫ iuſti in magnaconſtantia. Quarto laudatur ab eius ſublimitate.ſ. in contemplando ſuperna. ibi. procera .i. alta: ſecundum illud apoſtoli. Nr̄a conuerſatio in celiseſt .ſ. per contemplationem. Quīto magnificaturab eius dignitate ſeu opiniōis claritate de eo: ibiaſpectus eius vſqꝫ ad terminos vninerſe terreqd̓ ſit per diffuſionem nominis ⁊ fame eius. Sexto cōmendatur ab vtilitat e multiplici: ibi. Et folia eius pulcherrima ⁊ fructus eius nimiꝰ ⁊ eſcavniuerſorum in ea. In folijs notant̉ verba Apoca. vlti. Et folia eius ad ſanitatem gentium .ſ. ſuntIn fructu opera vel ſcientia: ẜm illud p̄s. De fructu operum tuorum ſaciabitur terra. In eſca refectio deſignatur. Sicut eniꝫ fructus veſtitur ſolijs: ita ſcientia adornatur verbis cōpoſitis ⁊ operibus virtuoſis. Iuxta illud prouerbioꝝ. xv. Labia ſapientum ornant ſcientiaꝫ .ſ. exemplis ⁊ verbis. Septimo cōmendatur a poteſtate: ⁊ hoc reſpectu ſubditorum ibi. Subtus ea habitabāt animalia ⁊ beſtie ⁊ in ramis eius cōuerſabantur vo

lucres celi. Pxr animalia ⁊ beſtias deſignanturmentes carnales ⁊ penitus ſeculares. Seu peranimalia voluptuoſi: ⁊ per beſtias tracūdi. Et hedicuntur habitare ſubius hanc arborem: qꝛ huiuſmodi perſone premi debēt rigore diſcipline.Per volucres celi deſignantur ſpirituales affctus ad celeſtia volantes: ⁊ hi dicuntur habitarin ramis: qꝛ ſpirituales viri in locum ſuperioideſt in auctoritate debent eligi ⁊ digno honoſublimari. Secundum illud apoſtoli qui beneſunt duplici bonore ſunt digni ſcilicet ⁊ reuerentia paternali ⁊ ſubuenientia temporali. ¶ Secūdum ſcilicet defectuoſitas probi viri lugēda notatur ibi. Succidite arborem. Quod ītelligi pō⁊ de defectu eius per mortem corporalem ⁊ de d̓fectu anime per mortem ſpūalem. Et quantū adprimum dicite ei ſuccidite arborem: eſt diſponere ⁊ ordinare: vel miniſterio angelorum vel oꝑatione ſecundarium cauſarum naturalium mortem viri probi: qui abſciditur dicitur: dum a terra habitabili huius mundi ſubtrahitur. Iuxta ijlud quod dicitur d̓e chriſto Iſa. liij. Abſciſus eſtde terra viuentium. Preciduntur tunc ramicum videlicet potentie ſenſitiue organis correis affixe auferuntur ab actibus ſuis. Excutur folia qꝛ deficiūt verba doctrine. Diſpergufructus: qꝛ deſinit facultas meritoria operarFugiunt beſtie que ſunt ſubtus eam: ⁊ volucresqui erant in ramis: qꝛ ſubditi boni vel mali ſubtrahuntur a iuriſditione ⁊ poteſtate eius. Cuꝫ ſeris eſt habitatio eius: qꝛ quo ad corpus cum ſerpētibus ⁊ buſonibus ⁊ vermibus ſe reperit. Rore celi intingitur: qꝛ deſcēdit pluuia ⁊ ros ſuperſepulchrum cadaueris eius. In herbis terre eſtique oriuntur ex terra ſuper corpus eius. Hic ātdefectus vtiqꝫ per mortem lugendus eſt. Sicutlegitur de Ambroſio: qui audita morte alicuiusſancti viri: amare lachrymabatur. ¶ Si autemexponat̉ de morte ſpirituali que ſit per culpamSic tunc ſucciditur arbor tam magna ⁊ pulchrcum magne ſanctitatis vir decidit in mortali: vtDauid Petrus ⁊ alij plures. Quod vtiqꝫ contingit ⁊ ſi non operante deo: qui non eſt auctor peccati: tamen permittente eo: ⁊ gratiam ſubtrahente: ex culpa et demerito illius peccantis. Auncrami preciduntur: cum virtutes magne ſubtrehuntur. Folia excutiuntur: qꝛ gratia prius habta bene loquendi ⁊ fructuoſe predicandi tollituFructus diſpergitur: qꝛ bona operatio iam factaquo ad merituꝫ tollitur. Fugiunt volucres ⁊ beſtie ab eo: qꝛ ⁊ ſubditi boni ⁊ mali horrēt eius cōuerſationem ⁊ declinant conſortium. Cum ferishabitat .i. cum demonijs ⁊ impijs: quorum volūtati aſſētit. In herbis terre ē: qꝛ tēporalibꝰ vacat⁊ in illis gaudet. Cor eius ab humano cōmutat:qꝛ nullum intellectum verum pene habet ſicutbeſtie. Rore celi intingitur: qꝛ aliquando bonaⁱſpiratione diuina ad ſe recognoſcendum tangit.