Capitulū. IX.

alias audiendas conſtitueret ſibi adiutores: vt ꝑſeuerare poſſet: ⁊ non ſtulto labore cōſumeretur:audiuit illud ⁊ ſeruauit. ¶ Notanduꝫ inſuper ꝙcum quis fideliter cūſulit doctos ⁊ practicos: ſaltem competenter in illa materia: non tenetur illicui conſulit: ſi inde malum ei eueniat: ⁊ paruꝫ vl̓nihil peccat: quia liber eſt ad ſequendum illd̓ vl̓non ſequendum. Unde de reg. iurꝭ. li. vi. Nullusex conſilio alterius obligatur: niſi fuerit fraudulentum. Sed ſi intendit decipere: ſeu aduertēturdat ſibi malum conſilium: peccat grauiter ⁊ tene īde omni damno: quod inde ſecutum eſt: propterillud conſilium: ſi alias non fuiſſet ſecutum. Siquis etiam poneret ſe ad conſulendum in materia de qua non habet peritiam: vt in medicina: iniure: in factis conſcientie ⁊ huiuſmodi: non eſſetimmunis a peccato. Unde Balaam poſtquā nonvaluit maledicere populum dei: vt inde mala baberet deo impediente: dixit finaliter balach regimoabitarum qui ad hoc vocauerat euꝫ. Pergesad populum meum: dabo tibi cōſilium. Numerixxiiij. Et hoc fuit malum conſilium: vt ſcilicet mitteret feminas moabitides pulchras ⁊ ornatas adcaſtra iſrahel: vt fornicantes cum eis iſrahelite: īcurrerent iram dei. Quod ⁊ factum eſt. Sed de illo malo conſilio punitus eſt cum moabitis ipſo īterfecto. Tertium genus conſilij quod ſit in cōmunitatibꝰ et vniuerſitatibꝰ. Nec enim bene poteſt regi aliqua ciuitas vel vniuerſitas abſqꝫ conſilio. Unde omni tempore mundi principes ⁊ rectores ciuitatū vſi ſunt conſilijs ⁊ fideles ⁊ īfidelesNem ⁊ Salomon ſapientiſſimus cōſiliarios habuit: quorum conſiliuꝫ quia Roboam filius eiꝰreliquit magnam partem regni amiſit. ij. paralip.x. Et Nabuchodonoſor ſuperbiſſimus: cum maioribus natu: ⁊ ducibus habuit myſterium conſilij ſui: d̓ eo quod agere volebat: vt habet̉ Iudith.ij. Sed ⁊ romani īfideles idolatre poſſiderūt omnem locum conſilio ſuo ⁊ patientia: locaqꝫ que lōge erāt valde ab eis: vt habetur. i. Mach. vij. Apoſtoli quoqꝫ ad ſedandum diſſenſionem exortam:inter Paulum ⁊ Barnabam: ⁊ fideles conuerſosex iudaiſmo: circa obſeruationem legalium conuenerunt in vnum: ⁊ communi conſilio decreuerunt: quid eſſet agendum: vt habetur. Actuū. xv.Et ob hoc inſtituta ſunt ab eccleſia cōſilia ⁊ generalia ⁊ prouincialia celebrari vt d̓ communi cōſilio ibi habito prouideretur ſaluti fideliuꝫ: vt patet di. xv. per totum. Facilius nanqꝫ inuenitur qd̓a pluribus ſenioribus queritur. Uerus auteꝫ repromiſſor dn̄s ait. Si duo ex vobis vel tres ꝯuenerint ⁊c̄ diſ. xx. c. vltimo..§. IIII.Debēt autē huiuſmoiconſilia generalia tria ī ſe habere. ¶ Primo occullationem tractatorum. Secundo itentionem rectam determinandorum. Tertio executioneꝫ difinitorum. ¶ Quantum ad primum ſcienduꝫ: ꝙ

ea que tractantur in conſilijs alicuius ciuitatisvel vniuerſitatꝭ communiter debent eſſe alijs occulta dum tractantur: alias ſcandala plurima cōtingere poſſunt. Und̓ prouer. xi. dicitur: qui fidelis eſt celat amici commiſſum. Unde narrat valerius maximus: ꝙ cum eſſet de more romanoruꝫvt patres poſſent filios ſuos paruulos ducere ſecum in conſilium: accidit ſemel: vt cum quidamex ciuibus duxiſſet filium ſuum paruulum in cōſilium: ⁊ fuiſſet ibi decretuꝫ vt quod ibi tractatūfuerat ſub ſecreto remaneret. Reuertētem ad domum interrogauit curioſa mater eiꝰ quid ibi tractatum eſſet. Cūqꝫ ille reſpondiſſet: ꝙ poſitū fuiſſet ſub ſecreto: cepit mat̓ ipſa blanditijs ⁊ minisipſum cogere ad manifeſtandum conſilium. Qd̓prudentiſſimus puer vt declinaret matrꝭ importunitatem ⁊ tractatum in conſilio occultuꝫ ſeruaret officioſo mendacio vſus eſt: dicens ibi fuiſſetractatuꝫ: ꝙ quilibet vir duas poſſit habere vxores. Quod illa credens alijs matronis manifeſtauit. Quare diuulgata per vrbē conuenientes mulieres plurime: quadam die ad locum conſilij acceſſerunt poſtulantes a ſenatu tanquā equum etipſas duos poſſe accipere viros: ex quo in conſilio decretum fuerat viros accipere duas vxoresQuod illi admirantes vnde hoc proceſſerit: cumde huiuſmodi nulla fuiſſet facta mentio: ſuꝑ hocinquirentes inuenerunt hoc proceſſiſſe ex aſtutia illius pueri talia referentis. Unde ad occultādum conſilia ſtatuerunt: nullumꝰ amplius puerūintroduci niſi illum tantum: qui ita caute ſciuiſſec occultare ſecretum. Ualde ergo male faciuntqui talia reuelāt que in ſecreto ponuntur: ⁊ quequerunt ab eis. ¶ Secundo debēt conſiliarij habere rectam intentionem in determinandis: vt n̄paſſione ducantur ad complacendum vel diſplicendum his qui proponunt ea que ſunt ad bonūcommunitatis vel contraria: vt non declinent aregula rationis. Unde ⁊ ipſa congregatio facta ꝓconſilio habendo: conſilium dicitur: a communividelicet intentione dictum: eo ꝙ intuitum mentis omnem in vnum dirigant ſcilicet ad querendum bonum commune. Uel conſilium quaſi cōſidiuꝫ. d. in. l. littera tranſeunte: quia ſimul debētſedere ideſt mente quieſcere ⁊ ab omnibus paſſionibus liberi: ſecundum Iſido. diſ. xv. c. i. Cuꝫ ergo tractatur in conſilio aliquid iniquum contraius diuinum: naturale vel canonicuꝫ: non poteſtdici conſilium: ſed potius dicitur ſuperciliuꝫ: qd̓ſignat ſuperbiam. Et vt dicitur prouer. xxi. Noneſt conſilium contra dominum: ⁊ ipſum communiter diſſipatur. Sicut patet in conſilio iudeorūquod fecerunt contra chriſtum: ad tractandummortem ipſius ne amitterent bona temporalia:ex quo tamen ſecutum eſt vt amitterent ⁊ bonatemporalia et ſpiritualia: quando ſcilicet collegerunt pontifices et phariſei conſilium dicentes. Quid facimus: quia hic homo ⁊c̄. Iohan. xi.