Capitulū. VIII.

eſt prior in intentione: poſterior tamen in eſſe. Etſecundum hoc oportet ꝙ inquiſitio conſilij ſit reſolutoria: incipiendo ſcilicet ab eo quod in futurointenditur: quouſqꝫ perueniatur ad id qd̓ ſtatimagendum eſt. Et quauis conſilium ſit de his queaguntur a nobis ⁊ operationes noſtre non procedant modo reſolutorio: ſed magꝭ compoſitiuo ſclicet de ſimplicibus ad compoſita: tamē ratō oporationum accipitur ex fine. Et hinc eſt: ꝙ ordo rationandi de operationibus eſt contrarius ordinioperandi. In ipſa auteꝫ inquiſitione conſilij n̄eſt proceſſus in infinitum. Sed ipſa inquiſitō cōſilij eſt actu finita ex duplici parte ſcilicet ex parteprincipij: ⁊ ex parte termini. Accipitur autem in īquiſitione conſilij duplex principium. Unū proprium ex ipſo genere operabilium. Et hoc ē finisde quo non eſt conſilium vt dictuꝫ ē: ſed ſupponitur in conſilio vt principium aliud quaſi ex aliogenere aſſumptum. Puiuſmodi auteꝫ principia:que in inquiſitione conſilij ſupponuntur: ſunt q̄cunqꝫ per ſenſum accepta ſūt: vtpote ꝙ hoc ſit panis vel ferrum. Et quecunqꝫ ſunt per aliquā ſciētiam ſpeculatiuam vel practicam in vniuerſali cognita. Sicut ꝙ mechari eſt prohibitum a deo: etꝙ homo non poteſt viuere niſi nutriatur conuenienti nutrimento: ⁊ de his non inquirit conſiliator. ¶Terminus autem inquiſitionis eſt id quodſtatim eſt in poteſtate noſtra vt faciamꝰ. Sicut enīfinis habet rationem principij: ita id quod agiturpropter finem habet rationem concluſionis. Un̄id quod primo agendum occurrit: habet rationēvltime concluſionis: ad quā inquiſitio terminat̉.Nihil autē prohibet conſilium potentia infinituꝫeſſe. ſecundum ꝙ in infinitum poſſunt aliqua occurrere conſilio inquirenda. Et licet in ſingularibus contingentibus non poſſit aliquid certuꝫ accipi ſimpliciter: tamen vt nunc prout aſſumitur īoperatione: poteſt accipi vt certum. ¶ De conſilioloquens autem. p̄s. ait Deus glorificatus eſt in cōſilio ſanctorum. Sancti ex conſilijs que ſibi aſſumunt ⁊ alijs tribuunt: oſtendunt magnam ſapientiam ⁊ prudentiam: cum ex eis multis obuiēt malis ⁊ magna bona procurent: ⁊ cum hanc ſapientiam ⁊ prudentiam ex ſe non habeant: ſed a deo: inde glorificatur deus ab hominibꝰ: magnificatur⁊ exaltatur ex ipſo conſilio ſanctorum. Quod patet per exempla. Nam ſanctus Ioſeph prenunciata fertilitate ſeptem annorum fructuum terre: etexinde maxima ſterilitate ſeptē alioꝝ annoꝝ ſecūdum ſomnium pharaonis quorum preſagiuꝫ cōliliū dedit ipſi regi pharaoni: vt ī ānis fertilitatisreponeret maximam quantitatem frumenti ad ꝓuidenduꝫ ſterilitati ſeu penurie venture: vt habetur. Gen̄. xli. Quo facto mirabiliter glorificatus ēdeus: ex conſilio ⁊ ꝓuidētia ſancti illius. Sic ſanctus Paniel priuſqͣꝫ declarauit regi Nabuchodonoſor terribilem ſententiam ei imminentem ſecūdum ſomnium eius dixit. Placeat tibi o rex con

ſilium meum: ⁊ peccata tua elemoſynis redime.Dan̄. iiij. Quibus peractis dilata eſt ſententia perannum quā poſtea incurrit per ſuperbiam. Sedex conſilio ⁊ oratione Danielis infra tempus ſtatutum ſue mutationis in animalbrutum ſecundum apparentiam: reducebatur aliquādo ad ſenſum proprium: ⁊ deflens peccatum ſuum reuertens ad ſtatuꝫ priſtinū repoſitus eſt in regno ſuo:⁊ inde glorificatus eſt deus ex conſilio ⁊ adiutorio Danielis. Sic ⁊ ſanctus Nathā. propheta. iij.Regꝭ. i. Conſulēs berſabee vt poſtularet a Dauidregnum pro filio ſuo Salomone: ne adoniasipſum regnum vſurparet: cuꝫ conſilio complicūſuorum ſeruato conſilio a Dauid regnuꝫ filio obtinuit: deſtructo conſilio ⁊ cōiuratione adonie cūſuis. Et ſic glorificatus eſt deus. Significat autēberſabee eccleſiam vxorem Dauid ideſt chriſti: q̄edocta a ſpiritu ſancto: ⁊ conſilio eius directa: poſtulat a chriſto regnum eternuꝫ pro vero filio ſuoquolibet ſcilicet iuſto timens ne ei auferatur abadonia ideſt a diabolo: cum ſatellitibus ſuis quoobtento glorificatur deus in conſilio ſanctorum:deſtruens per eum conſilia malignorum: ſicut deſtruxit per chuſi amicum Dauid conſilium achitofel: quod erat contra bonum populi: qui achitofel erat tante reputationis in conſiliis: ꝙ om̄eshomines ad eum recurrerent ſicut ad deum. ij.Regum. xvi. Et hoc in figuram: ad ſignificanduꝫꝙ conſilia principum tyrannorum philoſophorum et demonum: ex quibus intendebant populuꝫ dei ſubuertere. Uiſitauit deꝰ ꝑ amicos ſuos .ſ.apoſtolorum: martyrum: ⁊ doctorum. Iuxta illd̓Iob. xij. Adducit ſcilicet deus conſiliarios in ſtultum finem. Sic ⁊ phariſeorum qui abire ⁊ conſilium fecerunt cum ſaduceis: vt caperent eum inſermone ſcilicet ieſum confuſi ſunt ⁊ deus glorificatus eſt. Math̓. xxij..§. III.Eſt autē ſciendū quodtriplex eſt genus conſilij.Primum eſt conſilium internale quod quis ſibiipſi infert.Secundum eſt conſilium particulare quod ꝗsalteri affert.Tertium eſt conſilium generale quod quis communitati confert.Conſilium primum ſcilicet interuale eſt quodquis facit in ſemetipſo: cum videlicet aliquid occurrit agendum dubium: inueſtigat ratio ſi illudeſt bonum vel malum: et ſi bonum quibusˡ medijs ſit vtendum: adducendo diuerſa exemplain ſe: quibus poſſit illud iudicari bonum vl̓ malum. Et de hoc dicitur ſine conſilio nihil facias: et poſt factum nō penitebis. Eccleſiaſtici. xxxijQuod intelligit venerabilis Caſſianus de cōſiliointeriori. Et Salomon prouer. xiij. ait. Aſtutus. i.prudens omnia facit cum conſilio: et intelligitur