Titulus. III.

Reſpice retro ad ꝯmiſſa: vt remoueantur.Reſpice ante ad pericula: vt caueantur.Reſpice ad dexteram ſanctorum exempla: vt ſimilia agantur.Reſpice ī ſiniſtra paruorum geſta: vt tua confundantur.Quantum ad primum.dicit ſaluator Luce. xi. Uid̓ ne lumen qd̓ in te ē tenebre ſint .i. ne ſis tenebroſus ī cōſideratōe eoruꝫque intra te ſunt. Quāuis enim oculus corporar⁊ ſi aliā videat ſeip̄m videre non poſſit. Oculus tamen ſpūalis aīe: ⁊ ſe ⁊ alia videre pōt: ꝗnīmo vt dicit Pugo de ſancto victo. Oculus tuꝰ .ſ. aīe tue nihil bene videt: ſi ſeip̄m non videt. Et q̄renti cuidāgentili ab appolline: ꝗd ſibi eēt agendū ad beatitudinem cōſequendā. Reſponſū eſt: noſce teip̄ꝫ. Adquod facit illud Iob. Uiſitans ſpeciē tuā non peccabis .i. conſiderans teip̄m. Hinc ⁊ deuotꝰ Bern̄.ad Eugeniū papam. In ſcd̓o li. de cōſideratōe inquit. An te primū inchoet conſideratio tua. Nonſolum aūt a te: ſed ⁊ in te finiatur. Quocūqꝫ euagetur ad te reuocet̉ cū ſalutis fructu. Un̄ ⁊ Eccle.ij. dicitur. Oculi ſapiētis in capite eius. Oculi quidem corporales ita ſunt in capite ſtulti: ſicuti in capite ſapientis: Sed oculi ſpūales .ſ. conſideratōisſolum ſunt in capite ſapientis .i. virtuoſi non ſtulti. l. peccatoris. In capite vꝫ in parte ſuperiori aīevt ſcd̓m rationē oꝑetur. ¶ Hec aūt ꝯſideratio fuiſcd̓m Bern̄. vbi ſupra in tria diuiditur: vt .ſ. reſpicias. Quid ſis in natura: quis in perſona: qualis. īmoribus ſeu vita. ¶ Reſpice ergo pͥmo quid ſis īnatura. Et conſiderans occurret tibi illud beatiIob dicentis. Hō natus de muliere breui viuenstꝑe repletur multis miſerijs: ⁊ nūqͣꝫ in eodem ſtatu permanet. Reſpice igitur qꝛ natus es de muliore nudus .ſ. ⁊ pauper. Miſer ⁊ miſerabilis erubeſcens ꝙ ſis nudus: plorās ꝙ natus ſis. Murmurans ꝙ ſis natus ad laborem non ad honorē. Natus de muliere: ⁊ ob hoc cū reatū. Primā vocemquā emittis fletus eſt: quaſi ex hoc prophetās ſecundū Aug. de ciu. dei te in valle lachrymarū ingreſſum. Breui viuens tꝑe. Et iō ſemper cū metuEt ip̄a quoqꝫ breuitas incerta eſt. Repletur multis miſerijs ⁊ vere multis: qꝛ corꝑis ⁊ aīe ſimul.Cuncti enī dies eius laboribus ⁊ erumnis pleſunt. Ut dicitur Eccle. ij. Quid enī calamitate vcat: naſcente in peccato: fragili corpore: mente ſterili: repletus in corꝑe penalitatibus: īfirmitatibꝰ neceſſitatibus īnumeris. In aīa vero repletus ignorantia: cōcupiſcentia: malitia. Demū nūqͣꝫ in eodēſtatu permanet. Alteratus etate: ſubſtantia: honore: moribus: affectu: ⁊ nūqͣꝫ quieſcere valēs. Reſpiciendo igitur quid in natura es: ad magnaꝫ humiliatione te inducet conſideratio hec. Uerū ⁊ rationalitas que ad ꝗdditatem hoīs pertinet reſpecta te ſubleuabit a deiectione tante hn̄iliationis.¶Reſpice ſcd̓o quid ſis in perſona .i. cuius cōdi

tionis: ſi vꝫ laicus: clericus: religioſus: vel prelatꝰNam ſi laieus: vt dicit Hiero. xij. q. i. c. duo ſunt.Licet his tꝑalia poſſidere. Sed non niſi ad vſum.i. non ad abuſum. His conceſſū eſt vxorem ducere: terram colere: inter viruꝫ ⁊ virū iudicare. Ablatōes ſuper altaria ponere: decimas reddere. Etita ſaluari poterunt: ſi vitiā benefaciēdo vitauerītReſpice ergo ſi in tali ſtatu es: ꝙ conſcīa tua ſecundum hec rectificetur. Ꝙ ſi clericus es: īterpretare nomen tuū vt coneris eſſe quod diceris. Cleros enī grece: latine ſors interpretatur: qꝛ .ſ. ip̄e clericus eſt pars dn̄i: ⁊ dn̄s ſuam partem habet. Utaūt dicit Ambroſius de fuga ſeculi. Cui portio deus: nihil curare debet niſi deum ne alterius impediatur neceſſitatis munere .i. ſolicitudinis occupatione. Hec eſt enim natura ſacerdotis. Fuga abcatio domeſticorū. Et quedam alienatio charitmorum: vt ſuis ſe abneget qui deo ſeruire geſtixij. q. i. Cui portio. illud quoqꝫ eos obſeruare opqd̓ ait apl̓s. Ab omni ſpecie mali abſtīete vos.tra d̓ vi. ⁊ ho. cle. Ab omni. Et precipue a familritate mulierū: vt. lxxxi. di. cleri. ⁊. c. ſequentibusSi aūt religioſus es ⁊ ſic religatus. i. bis ligatuligamine preceptorum ī baptiſmi acceptione: ⁊ ligamine obſeruatōis ꝯſiliorū ī ſolēni profeſſionReſpice quod ait Aug. diſ. xlvij. quātūlibet. Sdifficile ſum exꝑtus meliores qͣꝫ ꝗ ī monaſterijsfecerūt. Ita difficile ſū expertꝰ peiores qͣꝫ ꝗ ī mōſterio defecerūt. His igitur deditis cōtemplatōiorationi ab oī ſtrepitū tp̄aliū ceſſare cōuenit: ⁊ victu ⁊ veſtitu contenti nullā īter ſe propͥetatē haberſꝫ oīa in cōi ſcd̓m Hiero. xij. q. i. duo ſunt. Debet ētclauſtro eē ꝯtētus qꝛ ſicut piſcis ſine aqua carvita: Ita ſine monaſterio monachus. Sedeat igit̉ſolitarius ⁊ taceat quia mundo mortuꝰ ē. xvi.placuit. Si aūt p̄latꝰ es. Reſpice quia ẜꝫ. Chryin iudicio ſedes. Si enī bene vixerꝭ: ⁊ bene docusris: ppl̓m īſtruis quomō viuere debeat. Si benedocueris ⁊ male vixerꝭ: deū inſtruis quō te debeat ꝯdemnare: diſ. xl. Multi. tanta aūt dꝫ eſſe p̄celletia vite rectoris ad vitam ſubditoꝝ: quātū paſtorexcellit ꝯditōem ſuaꝝ ouiū. Nec ſibi ſufficit puritas ſua: niſi ⁊ puniat aliena crimina. Unde AuQui nec regiminis in ſe rationē habuit: nec ſualicta deterſit: nec filioꝝ crimen correxit: canis impudicus dicendus ē magꝭ qͣꝫ ep̄s. ij. q. vij. ¶ Reſpice tertio. Qualis ſis in vita ꝓficiens .ſ. aut deficiens: ī moribus: ī aduerſitatibꝰ ⁊ proſperitatibꝰ: cica que oportet te tenere medium ſi n vis perderemodū. Nā vt dicit poeta. Eſt modus ī rebus: ſuntcerti deniqꝫ fines. Quos vltra citraqꝫ nequit?ſtere virtus. In te ergo cōſiſte ⁊ non infra deijciattolli ſupra: non euadere ī longius: non extendilatius diſce. Nam vt longitudo .ſ. nimia exterminum habere ſolet: dilatatō ſciſſuram: altitudo runam: ⁊ profundum abſortionem. Longitudineꝫnimiam tibi aſſumis: cum promittis ſibi longiorem vitam. Latitudinem vero incongruaꝫ: cuꝫ