Capitulum VI.

ſcrepationibꝰ ⁊ obiurgationibꝰ caſtigari: vt ſuperliminaria .i. īferiores ꝑ exēplū eoꝝ valeāt ad penitetiā cōmoueri. Un̄ ⁊ moyſes dure arguit Aaron d̓ꝯflatione vitl̓i. Et dn̄s ſec̄ ſuſpendi. xij. pͥncipes tribuū qn̄ ppl̓s fornicatus eſt ī moab. Laborāt alijin īformatione moꝝ: paꝝ eſt .n. eliminare vitia: niſi⁊ mores īſormentur. Un̄ dictū ē Hiere. i. Ecce conſtitui te ſuꝑ gentes ⁊ regna: vt euellas et deſtruasquātum .ſ. ad vitiā: ⁊ edifices ⁊ plātes: qͣꝫtuꝫ ad viytutes ⁊ bonos mores. Sꝫ qꝛ ſine me nihil poteſtꝭfacere ait xp̄s Ioh. xv. iō poſui adiutorium ſuꝑ potentē .i. laborantē ait dn̄s. Et in huiꝰ figuram viditAmos. vij. dn̄m ſtantē ſuꝑ murum lituꝫ: ⁊ ī manueiꝰ trulla cemētaria. Murꝰ litus eſt eccl̓ia fortꝭ ⁊ cōſtans pluribꝰ fidelibꝰ tāqͣꝫ viuis lapidibus edificata: ⁊ calce charitatis vnita: ⁊ modeſtia linita ⁊ ornata: ſuꝑ quā ſtat dn̄s tāqͣꝫ regens ⁊ gubernās: ī cuiꝰmanu eſt gr̄a q̄ ſignat̉ ꝑ trullam cemētariam: qꝛ ſicut trulla cementaria ad edificationem valet: ⁊ limitatōem muroꝝ. Sic gratia ad inffructōem mo§.V I.rum ⁊ informationē.Quarto vidēt prophete deū ⁊ nos ꝑ illos in enignate: ꝑ modū et diſpoſitionē ſedentis: et hoc quo ad ꝯtēplatōes de ꝗbuspōt ītelligi illd̓ qd̓ dn̄s dixit Iſa. vltīo. Celū mihiſedes eſt: celū .i. hoīes celeſtes ⁊ ꝯtemplatiui. Sedet aūt ſuꝑ tales vt cogitationes ⁊ affectōes eoruꝫad ſeruiendū ſibi aſſiſtere faciat: ⁊ eos ſecreta iudicia doceat. In cuiꝰ figurā Micheas ꝓpheta qd̓viderat in enigmate .i. imaginārie exp̄ſſit dicens.Uidi dn̄ꝫ ſedentem ſuꝑ ſoliū ſuum ⁊ oēꝫ exercitūceli aſſiſtentem ei ⁊ ait dn̄s. Quis decipiet achab retem iſrahel vt aſcendat ⁊ cadat in ramoth galaathEt cū diuerſi diuerſa dice̓nt ex aſſiſtentibꝰ: egreſſus eſt ſpūs ꝗdam. ⁊ ait. Ego decipiam illū in hocvꝫ: qꝛ egrediar ⁊ ero ſpūs mendax in ore omniuꝫprophetaꝝ eius. Et dixit dn̄s decipies ⁊ p̄ualebis:egredere fac ita. iij. Re. xxij. Per exercitū celi dn̄oaſſiſtentem a dextris ⁊ a ſiniſtris: ſignificat̉ ꝯgregatio affectionū ⁊ deſideriorum circa dtuīa vel hūana q̄ debent dn̄o aſſiſtere. Per locutionem dn̄i miniſtris ſuis factam ītelligunt̉ occulta iudicia miniſterio angelorum exequenda. ꝑ aſſenſum dn̄i addeceptioneē achab. ſignat̉ ꝑmiſſio eiꝰ quā ꝑmittithoīes: ⁊ p̄cipue rectores decipi ⁊ deficere in ſpūalibus ⁊ tp̄alibus. ¶ Scd̓o ſedet in ꝯtemplatiuis vteos gratia ſua repleat. Iuxta illud. Dn̄s in celo ſedes eius. In cuius figuram dicit Iſa. vi. c. vidi dominū ſedentem ſuꝑ ſoliū excelſū ⁊ eleuatū: ⁊ plēaerat dn̄s maieſtate eius: ⁊ ea que ſub ip̄a erant replebant tēplū. Seraphiꝫ ſtabat ſuꝑ illd̓ ſex ale vni⁊ ſex ale alteri. Et clamabant alter ad alterū. Sanctus ſcūs ſcūs dn̄s deus exercituum. Soliū dn̄i ēaīa ſcōrū. Et hoc ſoliū eſt eleuatum a deſiderio terrenorum. Et eſt excelſū in ꝯtemplatōe diuinorumEt tunc domus mentis repletur maieſtate eius .i.

cendio: qui ſtabant ſuper illud .i. iuxta illud ſignificant ardentia deſideria diuini amoris q̄ dicunt.ſanctus ſcūs ſanctus dn̄s deus ⁊c̄. quia ex amoreprocedunt cum ammiratōe ad diuinas laudes: trinitatis ſanctiſſime: in vnitate eſſentie. Exinde īpletur domus ſumo .i. mens ſeu cōſcientia humili d̓uotione. ¶ Tertio dn̄s in eis ſedet vel potius amplexatur vt eos mirabili guſtu conſolationis reficiat. Iuxta illud Cant. ij. dextera illius amplexabitur me. .i. cōtemplatio de ip̄o ſpōſo deo: me ſibi vniet ⁊ ſumme cōſolabitur. In cuius figuraꝫ legit̉ ꝙapparuit dn̄s iacob cum ſolus remanſiſſet ſeparatus a ſe familia ⁊ ſubſtantia: luctabatur cum eo vſqꝫ mane: ⁊ cum eum ſeparare non poſſet: tangensneruum femoris eius ſtatim emarcuit. Ubi ⁊ mutatū eſt nomen ipſius de iacob in iſrahel qd̓ īterp̄tatur videns deum. Unde dixit. Uidi dominū facie ad faciem ⁊ ſalua facta eſt anima mea: benedictionemqꝫ ab eo recepit: vt habetur Gn̄. xxxij. Luctamen iſtud Iacob cuꝫ deo: inſtantiā ſignat orantis. Duo brachia luctantis ſunt fletus ſeu cōpunctio ⁊ oratio. Unde dicitur Oſee. xij. d̓ iſto Iacob ꝙfleuit ⁊ rogauit. Sicut autem ille qui luctatur cūaliquo .ſ. brachio: aliqn̄ videtur deijci ⁊ ſuperari:aliquando deijcere alium ⁊ ſuperare: ita ⁊ oransſiue contemplans: aliquando orationem videturſubijcere ⁊ ſuperare in puncto apprehendens aliquid diuinum ſuper ſe: aliquando videtur deijcigrauatus carne ⁊ obfuſcatus fantaſia vt fixe diuinaˡ apprehendere non poſſit. Uerum ſi preualerevult: luctari debet vſqꝫ mane .i. perſeuerare ī orādo: contemplando vſqꝫ ad mane ſuperne glorie.In hac autem lucta recipit benedictionem vꝫ mauitate ſpiritus: deſipit omnis caro: quia maximaeſt: ⁊ ſi parum duret actualiter. Unde Bern̄. Felixcum inuenero .ſ. dominum: tunc amplexus: tuncoſcula que vincunt mellis pocula. Sed in his par.§. XVII.ua morula.Quinto vident prophete deum enigmatice per modum deambulantisEt hoc quo ad iudiciuꝫ expectātes. Sed quis ſtabit ad videndum eum: ipſe enī quaſi ignis ꝯflanset quaſi herba fullonum. Malach. iij. Deambulabit aūt qꝛ in forma humana aſſumpta: de celo deſcendet ad terram: et videbit eum omnis oculusetiam qui eum pupugerunt Apoca. i. Hoc autemvidit daniel viſione imaginaria. Unde ait. vij. ca.Uidebam in viſione mea nocte: et quatuor beſtiegrandes aſcendebant de mari diuerſe inter ſe.Primam ſimilem leene habentem alas aquile/Secundam ſimilem vrſo tres ordines dentium habens in ore. Tertia ſimilis pardo habensalas quatuor: et capita quatuor ¶ Quarta terribilis et mirabilis et fortis: habens dentesferreos comedens et comminuens: et reliqua