Titulus. III.

mus ſpe claritatis ſuperne erecti. Eacumen ſcalequod tangit celum: charitas eſt. ip̄a .n. eſt ſecunduꝫAug. q̄ ducit ad celuꝫ. Angeli aſcendentes ⁊ deſcēdentes ſt̓ vel ipſi ad lr̄am offerentes deo vota nr̄a⁊ referentes nobis eius dona: vel ipſe affectiones ⁊cogitationes aſcēdentes ad ꝯſidarationeꝫ p̄mij: etdeſcendentes ad conſiderationem ſui debiti ſuꝑplicij. Innixus aūt huic ſcale dn̄s manet vt nobisaſcendendi modū oſtendat Michee. ij. Aſcendetpandēs iter an̄ eos. Alliciēs ꝑ ꝓmiſſiōes ad ipſumaſcenſum. Innixꝰ etiaꝫ manet ſuꝑ ſcalam. vt dextera adiutorij ne deficiat: porrigat. ⁊ demum ſenſuꝫad gloriam trahat. Iuxta iſtud pſal. Tenuiſti manūdexteram meam ⁊cͣ..§. XIIII.Secūdo viderunt prophete ⁊ nos ex eorum relatu deum. in diſpoſitioneinſtruentis. Et ſic vidit moyſes deuꝫ qn̄ ei apꝑuitin rubo ardenti. Un̄ dixit moyſes. Uadam ⁊ videbo viſionem hanc quō rubus ardeat ⁊ non ꝯſumat̉. Exo. iij. Rubꝰ ſignat deū incarnatum nos inſtruenteꝫ Et enim deus noſter ignis ꝯſumens ē.deutero. iiij. Rubus pungens ſignat noſtram hūanitatem nos vndiqꝫ penis pungenteꝫ. Ignis ergoin rubo eſt deitas noſtre humanitati vnita cum aſſumptis penalitatibus. Qui rubus non ꝯſumiturnec ignis extinguit̉: qꝛ ex ipſa vnione humanitasnon fuit ꝯſumpta ſeu ꝯuerſa ī diuinitatē. Nec diuinitas vnqͣꝫ deſeruit humanitateꝫ: etiam ī morte.In rubo autem apparens de tribꝰ īſtruxit moyſen: ⁊ ꝑ eum oēm aīam: ⁊ pͥmo reuerentie exhibitionem cum ei dixit. Ne appropīquēs huc. Nimiatn. familiaritas ⁊ facilis ⁊ frequens acceſſus ad aliquem ſolet ꝯtemptuꝫ īducē: propt̓ qd̓ magni p̄lati⁊ dn̄i tꝑales nō ꝑmittunt de facili acceſſuꝫ ad eosvel appropinquatōeꝫ: vt magis habeātur in reuerentia. Un̄ ⁊ regem magnum aſſueꝝ nullus adirepoterat ad aſpectum eiꝰ ſub periculo vite: niſi vocatꝰ. Per maxime autem in reuerentia dꝫ haberi ⁊cum reuerentia dꝫ accedi ꝯſideratōe pia nō curioſa ad myſteriū incarnatōis ⁊ ipſum in ſacr̄o exiſtentem. Hac reuerentia motꝰ centurio dixit ieſudn̄e nō ſum dignꝰ vt intres ſub tectū meū. Math.viij. Et petrus apl̓s cum ait. Exi a me dn̄e qꝛ hōpeccator ſum. Luc. v ¶ Scd̓o inſtruxit in tꝑaliuꝫabrenunciatōe: cum dixit. Tolle calciamenta d̓ pedibus tuis. Calciamenta q̄ fiunt de aīalibꝰ mortuis ⁊ terre inherent: ſignāt iſta tꝑalia q̄ in terra ſūt:⁊ de īaīatis .ſ. elemētis oriunt̉ a ꝗbꝰ pedes affectuūextrahi dn̄t. Sicut .n. puluisⁱ impedit viſum ſi oculum intret: ita ⁊ tꝑalia mentis intuituꝫ erga diuina ⁊ ita deprimunt affectum: vt ad ſuꝑna euolarenon poſſit. Sicut viſcus implicat pennas auium:vt in altuꝫ volare non poſſint. Et propterea vt aitAuguſ. Omnia errena cōtempſit hō xp̄s: vt ea cōtemenda d̓monſtraret eſſe verbo ⁊ exemplo nosad hoc inſtruendo. Et qn̄ tribus. ex diſcipulis ſu

tem thabor: excelſum adduxit. Ubi eum videruntranſfiguratū Math. xvij. ad innuendū munduꝫcontemnendū: vt in altū ꝯtemplationis aſcēdi poſit ad videndū deuꝫ ¶ Tertio īſtruxit de affectusſui efficaci ꝯpaſſione ī eo ꝙ dixit. Uidens vidi afflictionē populi mei ꝗ eſt ī egypto: ⁊ deſcendi liberare eum. Qd̓ impletum fuit in deſcenſione eiꝰ de celo: qn̄ poſt multa flagella īmiſſa pharaoni .i. diabolo: ꝑ eius doctrinā ⁊ miracula ⁊ oꝑa ſancta. Demūſanguine ipſius agni īmaculati liberati fuimꝰ deſeruitute diaboli. Sed heu qꝛ nemo eſt ꝗ recogitertantū bn̄ficium. Suꝑ quo ipſe conqͥri Oſee. vj. dicens. Miſericordia vr̄a quaſi nubes matutina ēquaſi ros mane pertranſiens. Sicut .n. ros ꝗ deſcendit de celo ſuꝑ terrā: ad fecundandā eaꝫ ⁊ herbas adueniente ſole ſubito deficit ⁊ ſiccatur. Sicmīa qua xp̄s nos liberauit: et ideo nr̄a dr̄: qꝛ nobis facta: cum a deo proceſſerit ad replenduꝫ nosfructu bonoꝝ opeꝝ ſuperueniente calore temptationis vel tribulationis modice: ſubito deficit ī memoria noſtra: ⁊ ſiccatur affectus ſuauitate tanti beneficij infructuoſus remanens..§. IV.amus d̓Tertio videre poſſutuminenigmate prophetice viſionis: per modū recti mamentis .i. auxilium ferentis laborantibus: ſic̄ ipſedeus incarnatus: laborantibus diſcipulis ī remigando propter ventum ꝯtrarium: apparuit eis rectus manens ſuper vndas marꝭ ⁊ eos iuuās ameta tēpeſtate. ¶ Laborāt āt aliꝗ ex tribulatōe ꝗbusfert auxiliū patiētie. Un̄ ip̄e dic̄. Cū tranſierꝭ ꝑtecū ero: ꝑ aqͣas .ſ. tribulatōis: ⁊ flūina n̄ oꝑienmagnaꝝ .ſ. paſſionū ⁊ ꝑſecutionū nō abſorbebuntrōem. Sꝫ vt dic̄ Aug. Ꝙ mala eqͣnimiter toleramus ab illo .ſ. deo: ē nō nr̄a potētia. Et ī ſignū huiStephanꝰ prothomartyr ī tribulatiōe lapidatipoſitꝰ dixit. Ecce video celos aꝑtos: et ieſū ſtandextris dei. Iō ſtātē vidit qͣſi paratū eū iuuare Actuū. vij. Un̄ cū magna dulcedīe migrauit: ⁊ pro inmicis lapidantibus exorauit. ¶ Laborāt alij ī elimīatōe vitioꝝ a ſe vl̓ a proximis. Un̄ p̄s. protione ſuorum vitioꝝ dicebat. Laboraui in gemeo. Labor eſt enī recogitare ⁊ dolere de peſuis. Et apl̓us diſcipulū ſuuꝫ Titū hortatur.tirpandum vitia alioꝝ ꝑ doctrinā dicēs. Laboravt bonus miles ieſu chriſti. Et ad hunc laborneceſſarium eſt adiutoriū dei. In huius rei ſividit Amos dn̄m ſtanteꝫ ſuper altare ⁊ dixit. Pecute cardinē ⁊ cōmoueant̉ ſuperliminaria. Auaritia enim in capite omnium Amos. ix. Per auaritiam que cupiditas etiaꝫ dicitur radix omniū mēlorum: notat generale peccatum. Amos typuꝫ ęrit illoꝝ qui laborāt ad eliminationē vitioruꝫ qͣubus apparet dn̄s ſtans ad iuuandum conſtantia:īmittendo. Sed ſuper altare dicitur ſtare: vt oſtendatur ꝙ omnis poteſtas eccleſiaſtica a dn̄o deo ē.Sed vide quid dicit: percute cardinem. Per cardines ſignantur ſuperiores peccantes qui debet