Titulus. III.
Huiꝰ ſpeculi tres partes dici poſſunt: tres potentieip̄iꝰ aīe: memoria .ſ. intelligentia ⁊ volūtas. Ex memoria videtur pater: ex intelligentia filiꝰ: ex volūtate ſpūſſanctꝰ quantum ad modū proceſſionis.Et pͥmo de memoria ꝯſtat quantuꝫ ad actuꝫ ſuum .ſ. memorandi. ꝙ ip̄a non procedit ab ītellectunec voluntate: qm̄ multoꝝ meminimus q̄ n̄ intelligimus: ſicut cuꝫ ꝗs recordat̉ de aliquo dei iudiciomiro ⁊ occulto: vt ꝙ Ioſias rex iſrael ita perfectꝰfuit occiſus a pharaonē iniquo rege egypti: ⁊ ꝙ intyro ⁊ ſydone ſi facta fuiſſent miracula: q̄ fuerunta xp̄o facta in bethſaida: ꝯuerſi fuiſſent ad pn̄iamhoīes illi: qꝛ ſic xp̄s confirmauit huius rei recolimus: ſꝫ cāꝫ huius quare illis n̄ fuerit p̄dicatum neſcimus. Reminiſcimur etiā eorum q̄ nullo modovolumus: ſic̄ peccatoruꝫ cōmiſſoruꝫ ⁊ periculoꝝMens .n. bn̄ diſpoſita n̄ hꝫ complacentiam ſꝫ diſplicentiam de perpetratis malis. Sic pr̄ eternusn̄ procedit a patre nec a filio ſic̄ nec memoria ab intellectu ⁊ voluntate. Et ſicut iſte tres potentie nonſunt tres aīe ſed vna. Ita pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpirituſſanctꝰ n̄ſunt tres eſſentie ſꝫ vna eſſentia: vna natura: vnaſubſtantia. ¶ De intellectu: etiam actu pꝫ: ꝙ n̄ poſſumus intelligere aliꝗd niſi prius recordamur.Sed intelligere poſſumus ml̓ta ⁊ ip̄a n̄ velle: ſicutintelligimus miſerias qͣs patimur: ⁊ multotiens n̄vellemus. Sic ergo filius a patre procedit n̄ a ſpirituſancto ſicut intelligentia procedit a memoria⁊ n̄ a voluntate. Et ſicut iſte potentie n̄ ſunt vna ſꝫrealiter ſunt diſtincte: ita ꝙ vna n̄ eſt alia potentiaqͣꝫuis ſit in vna tm̄ eſſentia aīe. Ita pat̓ ⁊ filiꝰ et ſpirituſſanctus ſunt tres perſone realit̓ diſtincte: itaꝙ vna non eſt alia: ſic̄ dicebat ſabellius hereticusSꝫ tn̄ vna tm̄ eſſentia. Uoluntas vero proceditquantuꝫ ad actuꝫ ſuum a mēoria ⁊ ītellectu. Non.n. poſſumus velle aliꝗd quin illud pͥus memorieoccurrat: ⁊ ꝗn illud aliquo modo ſaltem generaliītelligamus. Sic ſpirituſſāctus a patre filioqꝫ procedit: non tm̄ a patre vt ꝗdā heretici dixerunt: ſedetiaꝫ a filio. Et ſic pꝫ quō per potentias aīe nr̄e tāqͣꝫ per ſpeculum videre poſſumus d̓uꝫ veruꝫ vnūī trinitate ⁊ trinitateꝫ ī vnitate. Un̄ Bern̄. O beatatrinitas: eternitas: veritas: bonitas: ad te clamataīa trinitas. Memoria: rō: ſeu ītelligentia ⁊ voluntas. Sꝫ qꝛ iſtud ſpeculū freq̄nter ī lutuꝫ proijcimꝰvitiorū ideo in ſic deturbato male videmus aliꝗddiuinoruꝫ niſi pͥus emundet̉ per trinitatem quandam nobis accidentalē actuū proboruꝫ. Sic̄ eniꝫeſt vna eſſentia diuīa ī tribus perſonis purificansoīa. Sic eſt vna pēitētia ītegrata ex oībus partibꝰſuis .ſ. contritione: confeſſione ⁊ ſatiſfactione emūdans corda. Et contritio ꝗdem: qꝛ per eam peccator iuſtificat̉: qd̓ eſt potentie maxīe ⁊ maiorꝭ qͣꝫ creatio celi ⁊ terre ẜm Aug. Ideo cōtritio patri adaptat̉ cui attribuit̉ oīpotentia. Confeſſio vero qꝛ perip̄am manifeſtantur occulta: ⁊ cum veritate fieri d̓bet: ip̄a attribuitur filio: ꝗ lux eſt manifeſtatiua etveritas prima. Satiſfactio autem qꝛ finis eſt peni
tentie procedens ex vera ꝯtritione ⁊ confeſſione ⁊bonitatem operuꝫ penalium habꝫ ſpiritui ſanctoattribuitur. Et quanuis ip̄e partes ſen actus penitentie .ſ. contritio: confeſſio: ⁊ ſatiſfactio. realiterſint diſtincta ī vna tn̄ penitentie eſſentia conueniunt. Et ſic videmus deum per ſpeculum anime rationalis..§. xI.Septimum et vltimuꝫſpeculum eſt natura angelica feu ītellectual̓. que īvna natura ſpirituali ſine corpulētia ſeu materiaexiſtens in tres hierarchias diſtīcta nobis indicat̉myſteriū trinitatis. Et modicam ꝗdeꝫ noticiaꝫ dehis habemus quam ꝗdem nobis tradidit apl̓usPaulus raptus ad tertium celuꝫ .ſ. ſup̄me hierarchie: per dionyſium ariopagitam diſcipl̓uꝫ ſuum⁊ ſūmuꝫ philoſophū. Per hanc igitur naturam angelicam ꝯſiderataꝫ velut ꝑ ſpeculū ⁊ ſi a nobis ml̓tum remotū videmus dei ſublimitatem īcomp̄hēſibilem: ⁊ hoc extribus ſententijs ⁊ ꝯcluſionibꝰ circa materiaꝫ angeloruꝫ tanqͣꝫ ex tribus ꝑtibus huius ſpeculi. ¶ Prīa ergo ſn̄ia dionyſij eſt. ꝙ minimus angelorum ẜꝫ ſuam naturalem eſſentiam eſtnobilior ⁊ ꝑfectior quacunqꝫ aīa hūana ẜm ſuamnaturā. Ueritatem huius ſn̄ie firmauit dn̄s ieſusqn̄ dixit Math. xi. Inter natos mulieꝝ n̄ ſurrexitmaior ioāne baptiſta. ꝗ āt minor eſt ī regno celoꝝ:maior eſt illo. Notant auteꝫ dixit n̄ ſurrexit. Surgere .n. eſt ex imo ī altum eleuari. Oēs autem ſcī īīmo origīal̓ pctī nati: tc̄ eleuati ſunt ī altum ⁊ ſurrexerūt qn̄ purgati ab eo ad gr̄am ꝑuenerūt. Xp̄s n̄ſurrexit hoc modo: qꝛ ī imo original̓ nunqͣꝫ fuit.Et ideo ſine ꝯꝑatione xp̄s maior ioanne. Qn̄ autēxp̄s hoc dixit ī regno celoꝝ ſoli āgl̓i erant non aīe.Minorem ergo angelum dixit maiorem ioanneſup̄mo ſanctoꝝ ⁊ maxīe gl̓ioſo. Scd̓a ſn̄ia dionyſij eſt: ꝙ numerꝰ ſit īcōp̄henſibil̓ qd̓ dn̄s dixit Iobpenul. Si noſti numerum militum eius. Sicutenim ſtellas celi ſolus ille dinumerat qui eas fecit. Sic ⁊ angelos ꝗ ſtelle noīnant̉. Un̄ Baruch.iiij. Stelle d̓derūt lum̄ ī cuſtodijs: qͣs .ſ. faciūt ergahoīes. De qͣ cuſtodia ſaluator dixit ī euangelio. Angeli eoꝝ ī celo ſemper vident faciem pr̄is Mathexviij. Super quo v̓bo dic̄ Hiero. qd̓ confirmmagiſter ſn̄iaꝝ in ſcd̓o. quod q̄libet aīa ab exoſue natiuitatis maris ⁊ femine fidelis ſiue infidel̓boni vel mali: habet angelum ad ſui cuſtodiam deputatum: qui ẜm theologos ſunt de ordine īfimoangeloruꝫ. Unde oportet ꝙ tot numero ſint in ordine illo quot ſunt homines in mundo qn̄ vnēplures fuerunt. Et vltra numerum hominum adhuc oportet eſſe tot plures quot ſūt ſpecies aliarūcreaturarum: qꝛ q̄libet ſpecies ⁊ quodlibet celumhꝫ ſpecialem angelum ad ſui gubernationem. Etcum videamus in creaturis corporalibus vt elementꝭ ⁊ celis: illam que ſuperior eſt eſſe deciēs maiorem quantitate cōtinua qͣꝫ īferior. Sicut aquadecīēs maior eſt qͣꝫ terra. Et aer decīēs maior eſt qͣꝫ