Titulus. III.
oīum. ſeq̄tur ꝙ oīum hoīum idē intelligentiū eodem tp̄e ſit vna actio intellectual̓ tm̄. Sꝫ hoc ē impoſſibile. Un̄ ſic̄ due viſiōes nūero n̄ pn̄t eē ſil̓ vnꝰviſus: vl̓ viſus vniꝰ ocl̓i: qꝛ habetes vnū oculū pn̄tdici duo vl̓ pl̓es videntes: n̄ tn̄ pl̓es viſiōes ſꝫ vnaSic duo vl̓ plures habētes vnū intellectū nūeropn̄t dici duo intelligētes: n̄ tn̄ poſſūt eē vl̓ dici dueītellectōes vniꝰ ītellectꝰ ſꝫ vna tm̄. Quartū eſt ꝙ tc̄hō n̄ beatificaret̉ ꝑ aliquā oꝑationem aīe ſue ꝯiūctā ſꝫ ꝑ aliquā oꝑatōeꝫ exͣ eēntiā aīe ſue. Cuꝫ phūsponat beatitudinem ī nobiliſſima oꝑatōe aīe. Hec.b. CTho. ij. ſcripto ſn̄iarū di. xvij.¶ Capl̓m. 2ᵐ de ml̓tiplici oculo varie exercendo.Einde videndumIdeſt quō ip̄e intellectꝰ exercendus ſit pie⁊ fructuoſe. Eſt āt intellectꝰ oculꝰ aīe ꝑquē videt ſeu cognoſcit res ⁊ ī corꝑe ⁊ a corꝑe ſeꝑatas. Sic̄ āt duplex eſt oculꝰ corꝑalis ita ⁊ duplex ēoculꝰ aīe. Intellectꝰ .ſ. ſpeculatuuꝰ tāqͣꝫ dexter oculꝰ⁊ intellectus practicꝰ tanqͣꝫ ſiniſter. Et ſic̄ dextrū eſtꝑfectiꝰ ſiniſtro: ſiue oculꝰ ſiue manꝰ ſiue aliud ita etſpeculatio eſt perfectior actōe de ſe. Et ſic̄ naturaliter oīs hō hꝫ duplicē oculū corꝑis ⁊ ſi vno careat:qͣꝫuis videat: tn̄ defectꝰ n̄ eſt ꝑuus ī eo. Ita ⁊ aīa cuiuſſibet dꝫ habere ⁊ oculū ſpeculatiuuꝫ ⁊ oculumpracticū aliqn̄ .ſ. ꝯſiderādo diuīa: aliqn̄ ꝯſiderādo⁊ ordinando hūana. Eſt aūt duplex ſpeculatio ẜm.b. Cho. ſuꝑ Cant. Una ē intuitiua ſolū ꝯſideransres: ⁊ p̄cipue ſpūales ⁊ diuinas ad ītelligenduꝫ: ethec modicū ꝑutilis. hanc habuerūt phī d̓ ꝗbꝰ apl̓sRo. i. Cū cognouiſſēt deū n̄ ſic̄ deū gl̓ificaueruntaut gr̄as egerūt: ſꝫ euanuerūt in cogitatōibꝰ ſuis.Alia ſpeculatio eſt guſtatiua: cū .ſ. effectꝰ diligit qd̓intelligit habendo ſaporē de diuinis ⁊ ſpūalibꝰ ꝓut ſūt. Et hec eſt ſpeculatio ſcōꝝ ⁊ bonorū fideliū d̓quā apl̓s ad Heb. vi. Qui ſemel illūinati ſūt guſtauerūt bonū dei verbū. Hoc ꝑtinet ad ſapientiaꝫ q̄dr̄ a ſapore: ⁊ ducit ad claritateꝫ eternaꝫ vt dr̄. Sapi. vi. Hūc oculuꝫ .ſ. guſtatiue ſpeculatōis conaturdiabolꝰ in hoīe excecare. In cuiꝰ figurā legit̉. i. Regū. xi. Qd̓ Naas amonitaꝝ rex iſrahelitas d̓ labesgalaad quos obſidebat: in hoc voluit cū eis ꝯfederare ⁊ pacem hr̄e: vt oīuꝫ oculos dextros erueretEt ſic diabolꝰ ꝗ cuꝫ fidelibꝰ bellat cū eis quaſi pacēfac̄: ⁊ n̄ moleſtat ſi oculū ꝯſideratōis ſpūaliū ⁊ diuinoꝝ auferat ab eis. Un̄ Salomon Eccl̓iaſtes. ij.Oculi ſapiētis ī capite eiꝰ. Caput cuiuſlibet virtuoſi ē xp̄s: ⁊ ad hūc ꝯtemplādū ⁊ oꝑe imitandū ocl̓i ītellectꝰ bonoꝝ dirigūt̉. Et prouer. iiij. dr̄. Oculi tuivideant recta .ſ. ſpeculando: ⁊ palpebre tue p̄cedātgreſſus tuos. Palpebre oculoꝝ ſūt ꝯſideratōes d̓bite ⁊ rationabiles q̄ ī āgelo dicūt̉ p̄cedere greſſusnoſtros .i. oꝑa noſtra. Sic igit̉ vtroqꝫ oculo. i. practico ⁊ ſpeculatiuo vtendū eſt: ſic̄ ⁊ ſcī viri fecerunt.Un̄ Melchiades papa. Nōne moyſes ī ſecl̓o erat
cū crebro intraret tabernaculū ⁊ exiret: qͥ intꝰ contemplatōe rapiebat̉ foris in cauſarū negocijs vrgebat̉. Sic ⁊ Iacob āgelos aſcendētes ⁊ deſcendētes vidit: qꝛ rectores eccl̓ie n̄ ſolū ꝯtēplando aſcēdūt: ſꝫ d̓orſū qͦꝫ ad mēbra illiꝰ miẜando deſcendūtdi. lxxxviij. decreuit.cienduꝫ tamen quodml̓tiplex eſt oculꝰ. Eſt oculꝰ corꝑal̓: ⁊ hic cohercendus ꝓpter occaſiōes maloꝝ īde ꝯſeq̄ntiū. Un̄ Io.xxxi. Pepigi ſedus cū ocul̓ meis ne cogitarē ꝗdde virgine. Et Eccle. xxvi. Fornicatio mulieris extollentiā oculoꝝ. Eſt oculꝰ p̄ſidental̓ ⁊ hic reueretdus. Un̄ dn̄s ꝑ ꝓphetā. Qui vos tāgit: tāgit pupillā oculi mei. ij. q. vij. accuſatio. Tangūt̉ aūt qn̄ īhonorat̉. De his etiā Hiere. xiiij. Die defecerūt oculieoꝝ. qꝛ n̄ erat herba .ſ. ſpūalis refectōis. Et illd̓ p̄sOculi mei languerūt pͦ inopia .ſ. ſpūs. Eſt oculꝰnis natural̓: ⁊ hic fidei ſubijciendus. Un̄ Cant. vidicit̉ a ſponſo aīe ſponſe ſue. Auerte oculos tuosqꝛ ip̄e me auolare fecerūt .i. remoue inꝗſitōes ẜmnaturalem rationeꝫ ī his q̄ ſt̓ fidei: qꝛ hiꝰ inueſtigatōes faciūt aīaꝫ a deo recedere. Propt̓ qd̓ ait apl̓s.ij. ad Corin. x. Captiuantes oēm intellectuꝫ in olſequiū chriſti. ¶Eſt oculus affectionalis: ⁊ hic addeum erigēdus. Iuxta illud Iſa. xxxviij. quodxit Ezechias. Attenuati ſunt oculi mei ſuſpicie.in excelſo. Oculi mei .i. intellectus quo ad cogitnem. Et affectus quo ad appetitioneꝫ iſta .ſ. tempralia nimis amando. Sic econtra de reprobisīcitur. Etatuerunt oculos ſuos ſcꝫ affectus declīare in terram .i. ad terrena. Eſt oculus intentionalis et hic ad celum extendendus: vt ſcꝫ ſerueturlud Apl̓i. i. Corin. x. Omnia in gloriam dei facite.Et de hoc Tuc. xi. dicitur. Si oculus tuus .i. intertio fuerit ſimplex: totum corpus tuum .i. operaſequens lucidum erit. Quod faciebat Thob̓. iij. adte domine oculos meos erigo. In plurali dic̄ ocilos qꝛ ⁊ ſi vnus tm̄ vltimus ſit finis qui in ointenditur multi tamen poſſunt eſſe fines medqui ad deum dirigi debent. ¶ Eſt oculus contemplationis: ⁊ hic ſpiritu concidendus. De hoc dicuſponſus Can. iiij. vulneraſti me ſcꝫ ad amoremhendo in vno oculorum tuorum .i. contemplane diuinorum que pertinent ad oculum ſpeculatiuum. Et in p̄s. Defecerunt oculi mei ī eloquiū tuuꝫ quod ē ſcriptura ſacra ſeu īſpiratio dei. Eſt oculus conſcientialis: ⁊ hic detergendus .ſ. a puluereterrenoꝝ ⁊ detractionuꝫ. Un̄ chriſtus Luc. vi. aitQuid vides feſtucam ī oculo fratris tui: trabeꝫ ātque in oculo tuo eſt non cōſideras. Hinc Greg dedetractoribꝰ ait. Quid aliud detrahentes faciūt niſi ꝙ in puluerem ſufflant: ⁊ ī oculos ſuos terrā excitāt: vt vnde plus detractionis perfluāt īde magꝭnil veritatis videāt. xi. q. iij. inter verba. YEſt oculus diuinalis ⁊ hic cuſtodiendus. Zacha. iij. Suꝑlapidem vnū oculi ſeptem .i. ſuper chriſtū: ⁊ ſuper