Titulus. II.
q̄ accidūt circa corpꝰ. Qd̓ probat Galienꝰ per exemplū tale .ſ. ꝙ ꝗdā ſomniauit ſibi fundi in ventrē picē ardente: ⁊ eſtauri in igne picis: eo ꝙ colerā aduſtā nigrā ⁊ incenſā habuit in ventre: ⁊ hāc cū ſurrexit a ſomno emiſit ⁊ plene liberatꝰ fuit. Ponit alid̓exēplū .ſ. ꝙ ꝗdā dolens ſplenē: ſepe ꝯtulit ⁊ ordinauit ꝗd faceret: vn̄ ſibi ꝯͣ hiꝰ defectuꝫ medicaret̉. Etſomniauit ꝙ minueret ſe ſuꝑ manū īter duos digitos .ſ. anricularē ⁊ anularē. Et cū vigilaret ſic fec̄⁊ ꝯualuit. Et ſic ſomniū fuit ſibi pͥncipiū operꝭ: qd̓ī vigilia ſeq̄nti fec̄. Un̄ ⁊ medici dicūt: ꝙ oꝑꝫ valdeſomnijs attēdere ad cognoſcendū cās egritudinū¶ Tertio dico: ꝙ ſomnia qn̄qꝫ nec ſūt ſigna neqꝫcā futuroruꝫ euētuū: ſꝫ caſualia. Un̄ hiꝰ ſomnia ꝑaccidēs ſe habēt ad futuros euentus. Et ſi qn̄ꝫ ſil̓occurrant: erit ſomniū caſuale.. a caſu. Uerbi gratia. Si aliquo ambulante ꝯtigit caſu ⁊ fortūa eclipſare ſolē: ambl̓atio illiꝰ nec ſignū nec cauſa ē eclipſationis: nec econuerſo defectꝰ ſolis eſt cauſa vel ſignū ambulandi: ⁊ nil taliū fit ſēꝑ vel freq̄nter ſedraro valde ⁊ īcerte. Sic a ſil̓i: ꝙ aliꝗs de aliquo bello futuro ſomniet: ⁊ poſtea eueniet euentus illiusbelli hoc erit a caſu ⁊ per accidēs. Et n̄ ideo euenitꝙ ſomniū cauſa vl̓ ſignuꝫ fuerit euetus belli: hecphūs de ſom. ⁊ vigil. Et alb. in ꝯmento ſuper ipſuꝫlibꝝ. ¶ Sciēdū ēt ꝙ ꝗdam ſt̓ ꝗbus n̄ accidit ſomnium ī tota vita ſua. Quidā vero ſūt ꝗbꝰ cū dormiunt ſemꝑ accidit ſomniū. Quidam vero ꝗbus accidit ī ſenectute ⁊ n̄ accidit in iuuentute. Et rō primi eſt: qꝛ multa euaporatio aſcendens ad ſuꝑiorelocū: q̄ iterū lata deorſū facit ml̓tū motū: ⁊ ꝗbuſcūqꝫ tale contigit: nullum apparet fantaſma: qꝛ magno motu delet̉ vt illi ꝗ pro fundo ⁊ graui ſomnodormiunt opp̄ſſi. Qd̓ aūt aliꝗ alij multū ſomniant⁊ ꝯtinuo ſomniorū ſuorū patiunt̉ obliuionē: huiꝰratio ē qꝛ motꝰ fortiores aliꝗ excludunt ꝑceptionēimaginuꝫ apparentium ī ſomnijs: ⁊ ideo ꝗ ꝯtinuepoſt ſomniū fortiter mouent̉ corꝑe: p̄cipue ſi ſomnium ī fine ſomni videant: oīo ſomniorū obliuiſcūtur. Et nota ꝙ ſil̓itudines fantaſmatuꝫ q̄ in ſomnio accidunt ſunt ſimiles illis idolis vl̓ ſil̓itudinibus q̄ ſunt in aqua. In aqua aūt ſi multus fiat motus: tūc vel nulla figura ibi apparet: vel appareretinordinate ⁊ diſtorte: vt pꝫ in eo ꝗ reſpicit in aquamultū mota: ſꝫ poſt ꝯmotionem cuꝫ fuerit ꝗetata:hiꝰ figure clare reſpiciūt̉. Rō tertij eſt .ſ. ꝙ aliꝗ ī ſenectute ſomniant n̄ in iuuentute ꝓpt̓ mutatōem aliquam factam circa etatē vl̓ paſſionē. Ex eo .n. ꝙ ſenes mutant̉ ꝑ calorē ⁊ hūiditatem n̄ ē īcōueniens.§. III.ſi mutet̉ accidēs ſomnij eorū.Quantum ad tertium.pͥncipale ſciendū: ꝙ in ip̄is ſomnijs ſiue apparitionibꝰ ſomniorū ſiue de bōis ſiue de malis: nullumeſt ibi peccatū: cū vſus rōnis ſit ligatus ꝑ ſomniuꝫnec etiā meritū. Sꝫ pōt ibi eſſe ſignum p̄cedentismeriti vel peccati. Nec obſtat ꝙ Salomon petensſibi ſapientiam dari ī ſomnijs meruit exauditōeꝫ
tale .n. meritum n̄ acꝗſiuit in ſomnio illo: ſed ex p̄cedenti in vigilia deſiderio: cuiꝰ d̓ſiderij ſignum illud ſomnium fuit. iij. Re. iij. Et ad hoc facit quodait Aug. ſuꝑ Gen̄. de bonis: ꝙ propter affectōeꝫ eēbonā: ꝗ̄dā eorū clarent merita in ſōnijs tāqͣꝫ ſignaUn̄ ⁊ p̄s. Reliꝗe cogitationū diē feſtū agent tibi.Dicūtur āt reliꝗe cogitationū ille ſil̓itudines q̄ remanent ī fantaſia ex cogitatōnibus habitis q̄ feſtūagūt dn̄o: dū vꝫ ſōniant virtuoſi lete et feſtiue dn̄odeſeruire. Sil̓r non obſtat qd̓ dr̄ in veteri lege .ſ.ꝙ pollutus nocturno ſōnio īgredi n̄ valebat templū vſqꝫ ad veſperā ⁊ niſi pͥus lotus. Leuit. xv. h.n. in figurā fuit: non ꝙ ī tali īmundicia et cū tuimaginatione peccatū ſit: ꝗ ſignificat ẜm Gregꝗ tēptatus īmudicia veris imaginibus ī cogitane inquinatur. Sed lauādus eſt prius aqua penitentie: qͣꝫ ad tēplū .i. eccl̓iam merito ⁊ gratiā reuertatur: ⁊ niſi prius ignis tēptatiōis receſſerit reumquaſi vſqꝫ ad veſperam: qn̄ occūbit ſol: ⁊ perdeficit calor eius: ſe exͣ eccleſiam fore cognoſcadicit̉ di. vi. teſtamentū. ¶Poteſt tn̄ eſſe peccavel poſtea circa materiā ſōnij. Antea ꝗdem: ꝑꝗs multū mente cogitat ⁊ mētē reuoluit ad aliqd̓peccatū malū qd̓ optat: vt ſurtū homicidiū fornicationem. qd̓ poſtea dormiens ſōniat perpetrare.In ſōnio ꝗdem non peccauit: ſꝫ an̄ ī vigilia ex mala cogitatione. Un̄ Iſido. Non ē peccatum qn̄ nolentes imaginibꝰ nocturnis illudimur. Sꝫ tūcepeccatū ſi an̄qͣꝫ illudamur cogitatōis affectibꝰ/uenimur di. vi. c. nō ē. ¶ Poſt ſōniū vero ⁊ vdo pōt peccatū ꝯtingere inqͣꝫtū .ſ. aliꝗs volundelectaret̉ ſuꝑ re male ſōniata: vel inqͣꝫtū tp̄s amitteretur ī recogitando ſtudioſe q̄ ſōniauit: vel ex eꝙ ſōnijs nimiā fidē preſtat. Sꝫ vt dicit Greg. Cūmulte ⁊ varie ſint cāe ſōniorū vt ſupradictū eſt: qdifficile ſit cām ſomnij ꝯtingentis certe agnoſcerniſi fuerit ex dei reuelatōne: ideo parū vel nihilꝰdei dꝫ ipſis adhiberi firmiter. Nā per hoc diablus multipliciter decipit hoīes. Un̄ narrat Greg.li. moral̓. Qd̓ cuꝫ cuidā aſſueto fidē ſōnijs ſe adhbere: intimatū fuiſſet ī ſōnis ex diaboli illuſiōe: ꝙmultū adhuc deberet viuere expoſuit ſe totū auaricie ꝑ phas vel nephas: vt poſſit ſibi ī longinquūprouidere: ſꝫ ſubita morte preuentꝰ ē. Et ī vitis frtrū predicatorū narrat̉: ꝙ cū ꝗdā propoſuiſſet religionē īgredi ⁊ de exitu timeret: ſōniauit ſe in relgionē īgreſſū ⁊ exinde egreſſū: qd̓ credēs ſic deb& ſibi cōtīgere propoſitū dimiſit religionis. Sedmagiſtro Iordane predicāte circa hiꝰ deceptiōespropoſitū reſūpſit: ⁊ religionē intrauit ac perſeuerauit. Un̄ ad ip̄a contēneda ſcriptura nos āmonedicens. Ubi multa ſomnia ibi plurime vanitaEccl̓iaſtes. v. ⁊ alibi. Sōnia extollūt īprudētes .ſ.ſuperbiā Accle. xxxiiij. Et in eo. c. dicit̉ Pl̓tos errare fecerūt ſomnia falſū .ſ. pro vero credentes.Ratio āt falſitatis ī ſomnijs ⁊ deceptionis prouenit ex eo: ꝙ forma ſenſu accepta accipit̉ vt res ipſaCā āt huiꝰ ī cōi vna eſt vꝫ: qꝛ aīa n̄ iudicat ẜm eādi