Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. II.

accidūt circa corpꝰ. Qd̓ probat Galienꝰ per exemplū tale .ſ. ꝗdā ſomniauit ſibi fundi in ventrē pi ardente: eſtauri in igne picis: eo colerā aduſtā nigrā incenſā habuit in ventre: hāc ſurrexit a ſomno emiſit plene liberatꝰ fuit. Ponit alid̓exēplū .ſ. ꝗdā dolens ſplenē: ſepe ꝯtulit ordinauit ꝗd faceret: vn̄ ſibi ꝯͣ hiꝰ defectuꝫ medicaret̉. Etſomniauit minueret ſe ſuꝑ manū īter duos digitos .ſ. anricularē anularē. Et vigilaret ſic fec̄ ꝯualuit. Et ſic ſomniū fuit ſibi pͥncipiū operꝭ: qd̓ī vigilia ſeq̄nti fec̄. Un̄ medici dicūt: oꝑꝫ valdeſomnijs attēdere ad cognoſcendū cās egritudinū Tertio dico: ſomnia qn̄qꝫ nec ſūt ſigna neqꝫ futuroruꝫ euētuū: ſꝫ caſualia. Un̄ hiꝰ ſomniaaccidēs ſe habēt ad futuros euentus. Et ſi qn̄ꝫ ſil̓occurrant: erit ſomniū caſuale.. a caſu. Uerbi gratia. Si aliquo ambulante ꝯtigit caſu fortūa eclipſare ſolē: ambl̓atio illiꝰ nec ſignū nec cauſa ē eclipſationis: nec econuerſo defectꝰ ſolis eſt cauſa vel ſignū ambulandi: nil taliū fit ſēꝑ vel freq̄nter ſedraro valde īcerte. Sic a ſil̓i: aliꝗs de aliquo bello futuro ſomniet: poſtea eueniet euentus illiusbelli hoc erit a caſu per accidēs. Et ideo euenit ſomniū cauſa vl̓ ſignuꝫ fuerit euetus belli: hecphūs de ſom. vigil. Et alb. in ꝯmento ſuper ipſuꝫlibꝝ. Sciēdū ēt ꝗdam ſt̓ ꝗbus accidit ſomnium ī tota vita ſua. Quidā vero ſūt ꝗbꝰ dormiunt ſemꝑ accidit ſomniū. Quidam vero ꝗbus accidit ī ſenectute accidit in iuuentute. Et primi eſt: qꝛ multa euaporatio aſcendens ad ſuꝑiorelocū: iterū lata deorſū facit ml̓tū motū: ꝗbuſcūqꝫ tale contigit: nullum apparet fantaſma: qꝛ magno motu delet̉ vt illi pro fundo graui ſomnodormiunt opp̄ſſi. Qd̓ aūt aliꝗ alij multū ſomniant ꝯtinuo ſomniorū ſuorū patiunt̉ obliuionē: huiꝰratio ē qꝛ motꝰ fortiores aliꝗ excludunt ꝑceptionēimaginuꝫ apparentium ī ſomnijs: ideo ꝯtinuepoſt ſomniū fortiter mouent̉ corꝑe: p̄cipue ſi ſomnium ī fine ſomni videant: oīo ſomniorū obliuiſcūtur. Et nota ſil̓itudines fantaſmatuꝫ in ſomnio accidunt ſunt ſimiles illis idolis vl̓ ſil̓itudinibus ſunt in aqua. In aqua aūt ſi multus fiat motus: tūc vel nulla figura ibi apparet: vel appareretinordinate diſtorte: vt pꝫ in eo reſpicit in aquamultū mota: ſꝫ poſt ꝯmotionem cuꝫ fuerit ꝗetata:hiꝰ figure clare reſpiciūt̉. tertij eſt .ſ. aliꝗ ī ſenectute ſomniant in iuuentute ꝓpt̓ mutatōem aliquam factam circa etatē vl̓ paſſionē. Ex eo .n. ſenes mutant̉ calorē hūiditatem ē īcōueniens.§. III.ſi mutet̉ accidēs ſomnij eorū.Quantum ad tertium.pͥncipale ſciendū: in ip̄is ſomnijs ſiue apparitionibꝰ ſomniorū ſiue de bōis ſiue de malis: nullumeſt ibi peccatū: vſus rōnis ſit ligatus ſomniuꝫnec etiā meritū. Sꝫ pōt ibi eſſe ſignum p̄cedentismeriti vel peccati. Nec obſtat Salomon petensſibi ſapientiam dari ī ſomnijs meruit exauditōeꝫ

tale .n. meritum acꝗſiuit in ſomnio illo: ſed excedenti in vigilia deſiderio: cuiꝰ d̓ſiderij ſignum illud ſomnium fuit. iij. Re. iij. Et ad hoc facit quodait Aug. ſuꝑ Gen̄. de bonis: propter affectōeꝫbonā: ꝗ̄dā eorū clarent merita in ſōnijs tāqͣꝫ ſignaUn̄ p̄s. Reliꝗe cogitationū diē feſtū agent tibi.Dicūtur āt reliꝗe cogitationū ille ſil̓itudines remanent ī fantaſia ex cogitatōnibus habitis feſtūagūt dn̄o: vꝫ ſōniant virtuoſi lete et feſtiue dn̄odeſeruire. Sil̓r non obſtat qd̓ dr̄ in veteri lege .ſ. pollutus nocturno ſōnio īgredi valebat templū vſqꝫ ad veſperā niſi pͥus lotus. Leuit. xv. h.n. in figurā fuit: non ī tali īmundicia et tuimaginatione peccatū ſit: ſignificat ẜm Greg tēptatus īmudicia veris imaginibus ī cogitane inquinatur. Sed lauādus eſt prius aqua penitentie: qͣꝫ ad tēplū .i. eccl̓iam merito gratiā reuertatur: niſi prius ignis tēptatiōis receſſerit reumquaſi vſqꝫ ad veſperam: qn̄ occūbit ſol: perdeficit calor eius: ſe exͣ eccleſiam fore cognoſcadicit̉ di. vi. teſtamentū. ¶Poteſt tn̄ eſſe peccavel poſtea circa materiā ſōnij. Antea ꝗdem:ꝗs multū mente cogitat mētē reuoluit ad aliqd̓peccatū malū qd̓ optat: vt ſurtū homicidiū fornicationem. qd̓ poſtea dormiens ſōniat perpetrare.In ſōnio ꝗdem non peccauit: ſꝫ an̄ ī vigilia ex mala cogitatione. Un̄ Iſido. Non ē peccatum qn̄ nolentes imaginibꝰ nocturnis illudimur. Sꝫ tūcepeccatū ſi an̄qͣꝫ illudamur cogitatōis affectibꝰ/uenimur di. vi. c. ē. Poſt ſōniū vero vdo pōt peccatū ꝯtingere inqͣꝫtū .ſ. aliꝗs volundelectaret̉ ſuꝑ re male ſōniata: vel inqͣꝫtū tp̄s amitteretur ī recogitando ſtudioſe ſōniauit: vel ex e ſōnijs nimiā fidē preſtat. Sꝫ vt dicit Greg.multe varie ſint cāe ſōniorū vt ſupradictū eſt: qdifficile ſit cām ſomnij ꝯtingentis certe agnoſcerniſi fuerit ex dei reuelatōne: ideo parū vel nihilꝰdei dꝫ ipſis adhiberi firmiter. per hoc diablus multipliciter decipit hoīes. Un̄ narrat Greg.li. moral̓. Qd̓ cuꝫ cuidā aſſueto fidē ſōnijs ſe adhbere: intimatū fuiſſet ī ſōnis ex diaboli illuſiōe:multū adhuc deberet viuere expoſuit ſe totū auaricie phas vel nephas: vt poſſit ſibi ī longinquūprouidere: ſꝫ ſubita morte preuentꝰ ē. Et ī vitis frtrū predicatorū narrat̉: ꝗdā propoſuiſſet religionē īgredi de exitu timeret: ſōniauit ſe in relgionē īgreſſū exinde egreſſū: qd̓ credēs ſic deb& ſibi cōtīgere propoſitū dimiſit religionis. Sedmagiſtro Iordane predicāte circa hiꝰ deceptiōespropoſitū reſūpſit: religionē intrauit ac perſeuerauit. Un̄ ad ip̄a contēneda ſcriptura nos āmonedicens. Ubi multa ſomnia ibi plurime vanitaEccl̓iaſtes. v. alibi. Sōnia extollūt īprudētes .ſ.ſuperbiā Accle. xxxiiij. Et in eo. c. dicit̉ Pl̓tos errare fecerūt ſomnia falſū .ſ. pro vero credentes.Ratio āt falſitatis ī ſomnijs deceptionis prouenit ex eo: forma ſenſu accepta accipit̉ vt res ipſa āt huiꝰ ī cōi vna eſt vꝫ: qꝛ aīa iudicat ẜm eādi