Titulus. II.
p̄cedentibꝰ ⁊ ſeq̄ntibꝰ: hoc āt n̄ reꝗͥrit̉ ī expoſitionemorali ſcripture: vt pꝫ ī expoſitꝭ doctoꝝ. Dꝫ ergo ꝗsoꝑari ẜm potētiā motiuā ex gr̄a eūdo ad tēpluꝫ: vtxp̄s ⁊ apl̓i Act. iiij. n̄ āt ad theatrū vl̓ ſpectaculū. Tales .n. debēt pūiri de ꝯſe. diſ. i. In die debent moueri ad īdulgentias ⁊ laudes diuīas p̄s. Lauda aīamea dn̄ꝫ ⁊c̄. ꝗ ꝓpitiat̉ oībꝰ iniꝗtatibꝰ tuis ꝑ īdulgentias qͦ ad penā: ꝑlaudē ꝯfeſſiōis qͦ ad culpā: n̄ āt dꝫire ad choreas: ibi .n. āputat̉ figurate caput ioānisbaptiſte Marci:. vi. ꝗ interp̄tat in qͦ ē gr̄a. Dꝫ moueri ⁊ oꝑari ad iuuandū ꝓxīos: et thobias ꝗ diſcurrebat ꝑ ciuitates: viſitando: cōfortando captiuos:veſtiendo nudos: ſepeliendo: ⁊ hiꝰ. Et vt paulus ꝙlaborabat manibꝰ ſuis ad ꝓuidendū ſibi ⁊ ſuis: nōāt diſcurrendo cū mal̓ ad iniꝗtatē: de ꝗbꝰ Sal̓. prouer .i. pedes eoꝝ ad malū currūt: ⁊ ſic aīa laborātꝭlaborat ſibi. ¶ Uegetatiua bn̄ vti dꝫ: vꝫ cibis ⁊ potibꝰ ꝗ deſeruiūt nutritiue ⁊ augmētatiue: vtēdo adneceſſitatem n̄ voluptatem. Nā ⁊ helias carnes comedit: ⁊ dauid aquā ꝯcupitā .ſ. de ciſterna bethleēeffudit .ſ. n̄ bibēdo: di. xli. d̓licie. Uenerijs āt actibꝰꝗ deſeruiūt generatiue p̄ciſe cū cōiuge ſua: ⁊ n̄ al̓rad prolē ꝓcreādā vl̓ d̓biti redditōeꝫ: n̄ ad libidinēexplēdā. xxxiij. q. iiij. vir cū propͥa. ibi tūc. n. cū glo.ſua. Cū ſēſitiua bn̄ ꝗs ꝯmerciat̉ cū ſenſus exteriores: viſū: auditū: ⁊ alios ſub diſciplīa cuſtodit rōisn̄ eos exercēs ad curioſitatem: vt ille ꝗ dixit. Iugaboum emī ꝗnqꝫ: ⁊ eo ꝓbare illa. Luc. xiiij .ſ. ꝑ curioſitateꝫ paſſiōis īſuꝑ appetitꝰ ſenſitiui mortificat avitijs. Talētū ītellectiue duplicat̉ cū ꝗs ip̄m applicat ad cōſiderāda ſpūalia ⁊ diuīa ad ītelligendū ſacra eloꝗa: qꝛ vt dr̄ diſ. xlviij. Sic̄ ſtellas celi n̄ extīguit nox: ita mentes fideliū īherentes ſacre ſcripture firmamento: n̄ obſcurat mūdana iniꝗtas: qd̓faciebat. b. virgo Maria: cui dixit ſymeon. tuā ip̄iaīam ꝑtrāſibit gladiꝰ Luc. ij. qd̓ exponit Amb. degladio ſpūali: qd̓ ẜm apl̓m eſt v̓bū dei: qd̓ ī ſcripturis poſitū valde trāſiuit ꝑ aīam .i. ītellectū ⁊ mentēv̓ginis cōferēdo ſcripiuras adinuicē de eo. Talētū āt appetitiue auget̉ dū ꝗs affectū hꝫ ad deū: exēplū iſaie dicentꝭ. Aīa mea deſiderauit te in nocte: ⁊ſpū meo ī p̄cordijs meis. Uel vera amicicia charitatꝭ afficit̉ ad proximū. Un̄ de dd̓ dr̄. i. Reg. xviijꝙ aīa eiꝰ ꝯglutīata ē cū aīa. Ionathe .ſ. affectu amicitie ⁊ charitatꝭ. Diligere .n. ⁊ d̓ſiderare deū ⁊ ſalutēproximi: ē actꝰ volūtatis: ⁊ vt paſſiōes appetitꝰ ſenſitiui refrenet rōne. Si ꝗs āt vellet totā iſtā ꝑabolā expone̓ de bonis nobis ⁊ deo traditꝭ. Tūc p̄t diciꝙ. v. talenta ſūt ꝗn̄qꝫ genera bonoꝝ: circa q̄ v̓ſant̉oꝑatōes nr̄e: q̄ oēs procedūt a potētijs ip̄iꝰ aīe: et pͥmū talētū eſt bonū nature datū ad exercēdū Mathe. xx. Quid hic ſtatꝭ tota die ocioſi: itē ⁊ vos in vineā meā .i. aīam ad laborandū: ⁊ figurat̉ ꝑ talentūeneū. Scd̓m eſt bonū gr̄e collatū ad augendū. ijCor. vi. Hortamur vos ne in vacuū gr̄am dei recpiatꝭ: prouer. iiij. iuſtoꝝ ſemita qͣi lux ſplendēs creſcit ⁊c̄. ⁊ figurat̉ ꝑ talentū aureū: qꝛ ſic̄ auꝝ exceditoīa metalla: ita gr̄a oīa hūana. Tertiū eſt bonū ſcīe
datū ad docendū. Math. vlti. Docete oēs gentes.Sapͥ. vij. dr̄ de ea ſine īuidia cōico ⁊ honeſtatē illiꝰn̄ abſcōdo. Et figurat̉ ꝑ talentū argenteū. De qͦ p̄s.Eloꝗa dn̄i caſta argentū ⁊c̄. ¶ Quartū ē bonū potentie datū ad defendenduꝫ ſe ⁊ alios. Iſa. i. Subuenite opp̄ſſo: iudicate pupillo: deffendite viduaꝫxviij. q. iij. ꝗ p̄t obuiare. ⁊ in. c. ſeq̄n. Et figurat̉ ꝑ talentū ferri: qꝛ ferrum ſua potentia ⁊ vigore domatalia mētalla efficaciter. ¶ Quītū eſt bonū opulentie datū ad ſubuenienduꝫ: Luc. xi. Qd̓ ſuꝑeſt dateetiā ⁊ oīa mūda ſt̓ vobis. Et figurat̉ ꝑ talentū plūbeū: de qͦ zach. v. qꝛ plūbum viliꝰ eſt ⁊ grauiꝰ alijsmētall̓: ita tp̄alia ſunt vilia ⁊ grauia. Aliꝗ v̓o ex p̄dictis tm̄ duo talenta hūerunt .ſ. bonuꝫ nature ⁊ gr̄eAlij tm̄ vnum .ſ. bonum nature: natal̓ excuſat ſi n̄.§. VIII.exercet. hec in catholicon.De ordine ipſarum potentiaꝝ ad inuicē. dic̄. b. Tho. in. i. ꝑte. q. lxxvij. arti.iiij. ꝙ cum vna ſit aīa: potentie āt plures: ordīe v̓oquodā ab vno in ml̓titudine procedat̉. neceſſe ē inter potentias ordinē pone̓: ẜm dependentiā vniꝰ abaltera. qͣꝫtū ad ordineꝫ nature prout ꝑfecta naturaliter pͥora ſūt imꝑfectꝭ: ſic potentie intellectiue ſuntpͥores ſenſitiuis: vn̄ dirigūt eas ⁊ īꝑant eis. Et ſil̓iter potentie ſenſitiue ſūt pͥores potentijs nutritiueaīe. Scd̓m v̓o generatōis ordinem ⁊ tp̄is ecōuerſo ſe hn̄t. Nā potentie aīe nutritiue ſūt pͥores potētijs aīe ſenſitiue in via generatōis: ⁊ ad eaꝝ actōescorpꝰ p̄parant. Sil̓iter et de potētijs ītellectiuis reſpectu ſenſitiuaꝝ. Cū āt potētie cognoſcāt̉ ꝑ actꝰ: ſic̄actꝰ vniꝰ potentie cāt̉ ab alio: vt actꝰ fantaſie ab actuſenſus: ſic vna potentia cāt̉ ab alia: qͣꝫuis .n. oēs potentie fluant ſeu procedunt ab eſſentia aīe: ordinetn̄ quodā: vt vna procedat ab aīa īmediate: alia mediāte alia ⁊ hiꝰ. ⁊ ſi dr̄ ꝙ potentia q̄libet aīe ē accn̄sſi vna eſt ab alia tc̄ accn̄tꝭ ſubiectū eēt accn̄s ⁊ n̄ pōtRn̄det. b. Tho. ꝙ. accidens ꝑ ſe n̄ pōt ēe ſubiectuꝫaccidentis: ſꝫ vnū accidēs ꝑ pͥus recipit̉ ī ſubſtātiaqͣꝫ aliud: ſic̄ pͥus qͣꝫtitas qͣꝫ qualitas. Et hoc mō dr̄accidēs vnū ēe ſubiectū alteriꝰ: ut ſuꝑficies colorꝭī qͣꝫtū ſubſtātia: vno accidēte mediāte recipit aliud⁊ ſimiliter de potentijs aīe. De his aūt ꝗnqꝫ generibus potētiaꝝ: qͣꝫuis oēs hēāt pͥncipiū ab aīa: tn̄ q̄dāſūt q̄ ſolū ſūt ī aīa ut ī ſubiecto: ut ītellectus ⁊ volūtas. Et has neceſſe ē remāere ēt d̓ſtructo corꝑſubiectū eaꝝ .i. aīa remaneat īmortalis ¶ Queſunt ī coniūcto n̄ ī ſubiecto: ſicut oēs potentie: nutritiue: ſēſitiui: ⁊ motiui: ⁊ qꝛ deſtructo ſubiecto nōpoteſt accidens remanere. iō corrupto ꝯiuncto. i.hoīe n̄ remanent ille potentie actu: ſꝫ tm̄ virtute: ſic̄ī prīcipio ul̓ radice: ⁊ ſi obijciat̉ ꝙ ī li. de ſpū ⁊ aīadicitur ꝙ aīa recedit a corpore trahens ſecū ſenſū⁊ imaginatōnē: rōnē: ⁊ intelletum: iraſcibilitatem: ⁊concupiſcibilitatē. Rn̄dꝫ. b. Tho. ꝙ liber ille n̄ hꝫauctoritatē: vn̄ qd̓ ibi ſcriptū ē: ea facilitate ꝯtēnit̉ q̄probatur. Uel pōt dici: ꝙ aīa trahat ſecū has potētias nō actu ſꝫ virtute. Si etiā obijciatur: qꝛ Luc.