Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. II.

eius: eſt in ſcd̓a ſpē qualitatꝭ. Sꝫ prout accidensaccipit̉ ẜꝫ qd̓ pōitur vnū ex ꝗnqꝫ vniuerſalibꝰ: ſic eſt accidens potentia aīe. ẜꝫ hūc modū aliꝗdeſt mediū int̓ ſubſtātiā accidēs: qꝛ ad ſubſtātiatinet ꝗcꝗd eſt eſſentiale rei: tn̄ ꝗcꝗd ē exͣ eſſentiārei: p̄t ſic dici accidens: ſed ſolū qd̓ cātur ex pͥncipijs eſſentialibꝰ ſpeciei ꝓpͥum .n. eſt eſſentia reiſꝫ ex pͥncipijs eſſentialibꝰ ſpēi cātur: vn̄ mediū eſt īter ſubſtantiā accidēs hoc potentie animepoſſūt dici medie inter ſubſtātiā accidens quaſipropͥetates aīe naturales: ſic̄ riſibile dr̄ propͥuꝫ hoī calor propͥuꝫ ignis: hiꝰ. Qd̓ aūt Aug. dicit noticia amor ſunt ī aīa ſic̄ accidentia in ſubiecto: ītelligitur prout ꝯparant̉ ad aīam ſic̄ ad amantē cognoſcentē: ſꝫ vt ꝯparantur ad eam ſic̄ ad amataꝫ cognitā: qꝛ ip̄a ſubſtantial̓ eſſentia aīe cognoſcitur amatur. Et ſic ēt intelligendū ē: idē dic̄: memoria: intelligentia voluntas ſūt vna eēntia. Uel ēt ẜm aliquos pōt dici: hec locutio v̓ificatur ſcd̓m modū: quo totū potentiale p̄dicaturſuis partibus: qꝛ .n. tale totū adeſt ſingul̓ partibusſcd̓m totā eſſentiā: ſꝫ ẜm totā v̓tutē: p̄dicaturqualibet parte eiꝰ: ſꝫ ita propͥe ſic̄ totū vl̓e. Qd̓ ētphūs dicit ī ſcd̓o de aīa: illud qd̓ pͥmo ſentimus intelligimꝰ eſt aīa: non ex hoc ſeꝗtur eſſētia aīeſit eiꝰ potentia. ſꝫ qꝛ hoc ip̄m forma accidentaliscuiuſmōi eſt potentia aīe: eſt actōis pͥncipiū hꝫ a forma ſubſtātiale: forma ſubſtātialis eſt pͥmū actōnis pͥncipiū ſꝫ proximū..§. IIII.Ponuntur auteꝫ potētie aīe eſſe bona media. Magiſter .n. ſen. li. ij. di. xxvi. poſt Aug. pōit tripliceꝫ dr̄am bonoꝝ .ſ. minima:media magna. vꝫ bona tꝑ̄alia: naturalia: et v̓tualia. Et qꝛ oīa a deo accepiſti: ſcd̓m apl̓m. Recordare qꝛ accepiſti bona ī vita tua dixit Abrahā Luc.xvi. Xp̄alia ꝗdem ad recte diſtribuendū: naturalia ad bn̄ exercendū: v̓tualia ad continue augēdūAp̄alia vt diuitiē bona ſūt: qꝛ organice deferuiuntfelicitati ſcd̓m phūm .i. ſūt inſtrumenta ad vitā virtuoſā. Qui .n. ſibi theſaurizat tp̄alia diſtribuitẜꝫ rectitudinem dānatōem īcurrit. Un̄ cuidā diuiti ſibi ip̄i dicebat. Aīa mea hēs multa bona poſita ī annos pl̓imos cōmode: ꝗeſce ⁊c̄. dictū fuit a d̓oStulte aīam tuā hāc nocte repetēt a te Luc. xij.Suꝑ quo euāgelio dicit Amb. Lu .ſ. diues ſuſceptis dei mūeribꝰ in ſinū tuuꝫ redactis: nil te putasfacere iniquū: ſi tam multorū vite ſubſidia ſolꝰ obtineas ⁊cͣ. di. xlvij. ſicut hi. Bōa naturalia ſūt potentie aīe interiores exteriores: ꝗbus oꝑamur:bus pōt aīa bene male vti: ſic̄ bonis tꝑalibꝰ. Etde his pōt illud exponi p̄s. Bonoꝝ meorū non īdiges dn̄e .i. operū noſtrorū procedūt a potentijs.Exercere aūt dꝫ ꝗs hiꝰ bona bene: al̓s ea in vanūaccepit. p̄s. non accepit in vanū aīam ſuā. hic ſcꝫhabitabit ī tabernaculo tuo. Bn̄ aūt exercet hiꝰ bona penitet ſe mortificat: ẜm illud p̄s. Zabeſcer̄feciſti ſicut araneam aīam eius .i. ẜm glo. Feciſti tu

deus vt aīa conuerſa ſit tabida .i. hūilitate īfirmataſicut aranea? que ēt leui tactu manus tabeſcit .i. deficit a virtute ſua vigore: ſicut aīa correcta pēitens a cōtactu manus diuine īſpiratiōis: deficit̉ avigore ſuperbie: moritur vite pͥſtine. Aranea eſtſubtile corpus: terrena deſerit: alta querit: emiſſione viſcerū telas texit. Sic conuerſus correptꝰpenitentiā corpus extenuat: mūdi infima cōtēnitceleſtē conuerſationē appetit: ſubtiles oꝑatiōes extimore dn̄i facit. Bene exercet aīa potentias: intellectū affectū ad ſuꝑnaͣ erigit. Un̄ p̄s. Aīa meaexulcauit in dn̄o delectabitur in deo ſalutari ſuoOīa oſſa mea dicent: dn̄e ꝗs ſimilis tibi. Exultatiodelectatio aīe: eſt ip̄a maxīa cōplacentia quā hꝫ volūtas ex cognitōe cōſideratione ītellectuali: diuine prouidentie beniuolētie magne ad ip̄am aīaꝫProuidentia vero in dn̄o bon eſt prouidet ſeruis ſuis. Beniuolentia in ſalutari: ſic dr̄: qꝛ nosſaluat. Oſſa aīe ſūt potentie: qꝛ ſicut oſſa inſeꝑabiliter inherent carni dant ei robur ad operādumita potentie inſeꝑabiliter ſūt in aīa ex his eſt virtus hoī ad operandū. Oēs ergo potentie admiratōe quadā cuiuſdā reuerentie debent exꝑimentali guſtu intelligere nullū eſſe ſimilē deo. Bōis virtualibus pōt ꝗs male vti. de ꝗbus poteſt illudintelligi: prouer. xi. In bonis iuſtoꝝ .ſ. oꝑbus virtutū exaltabitur ciuitas. Iſaie. lviij. īplebit ſplendoribus aīam tuam. Uirtutes ſūt vt ꝗdam radijbus aīa illuſtratur in baptiſmo: bona dꝫ augereIuxta illud p̄s. ibūt de v̓irtute in virtutē. Naꝫ qͣuaccepit bonū vnius talenti deſignantis aliquargratiam: qꝛ non auxit ſꝫ conſeruauit: fuit eo priuatus cōfuſus Math. xxv. Recordare ergo qꝛ recepiſti ad ꝗd recepiſti. Et ſic ẜm p̄s. Aīa mea ī bonis demorabitur .ſ. ad recordandū..§. V.Potētias anime eſſe plures ponit phūs ī ſcd̓o aīa. Et magiſter ſen. i. li. di.iij. neceſſe eſt ponere ẜm. b. Tho. in. i. ꝑte. q. lxxvij. ar. ij. ſcd̓m phūm: de celo ſic̄ in fine ē diſpoſitus ad ſanitatē: eſt q̄dam ꝑfectio corꝑis aīalisē p̄t ꝯſeꝗ ꝑfectaꝫ ſanitatē ſꝫ aliquā modicā cōſeꝗtpaucis remedijs. Meliꝰ āt diſpoſitꝰ eſt pōt ꝯſeꝗfectā ſanitatem ſꝫ remedijs multis: adhuc meli remedijs paucis ꝑfectā ꝯſequi pōt. Optime aūt abſqꝫ remedio ꝑfectā habet ſanitatē. Ita dicēdū bonitate perfectione reꝝ vꝫ ille res ſūt īfrahoīuꝫ: vt aīalia īſenſibilia: q̄dā particularia bonaꝯſequūt̉: āt ꝑfectā bonitatem vniuerſalē qͣlis ēdeꝰ: qͣſdā paucas: determinatas virtutes: operationes habet quibus illam aſſequenturHomo aūt poteſt conſequi perfectaꝫ: vniuerſalēbonitatem: qꝛ poteſt adipiſci beatitudineꝫ: Sed tn̄qꝛ eſt in vltīo gradu ẜm naturam eorum quibuscompetit beatitudo. Ideo multis diuerſis operationibus ac virtutibus ſeu potētijs indiget aīahūana ad conſequendam huiuſmodi perfectambonitatē Angelis vero mīor diuerſitas potētiaꝝ