Titulus .I.
ſcit aduerſus ſpūm: ſic inde ſibi acꝗrat reſiſtendomaiorē coronā. Quāto .n. ꝗs cū pl̓ibꝰ hoſtibꝰ geritbellū ⁊ diutiꝰ laborat ſi victoriā obtinet: tanto glorioſior ē triūphus. Hō aūt nō ſolū īpugnat̉ a ſuoſpū: vt angelus pͥmus: aut a demone: vt Adā terrenus: ſꝫˡ ab īnueris demonijs: a paſſionibꝰ carniſnō tm̄ ſemel: ſꝫ dū viuit. Ad qd̓ ēt videt̉ face̓ qd̓ dicit Lactantiꝰ ī li. vi. inſti .ſ. ꝙ deus excogitauit inenarrabile opus: vt .ſ. infinitā multitudinē aīarumcrearet: quas prior fragilibꝰ ⁊ ībecillibꝰ corꝑibusalligatas cōſtitueret. bonū malūqꝫ medias: vt conſtantibꝰ ex vtriſqꝫ nature v̓tute ꝓponeret ne īmotalitatē delicate aſſeq̄rēt̉ ac molliter: ſꝫ ad illd̓ eterne vite: ineloꝗbile premiū cū ſūma difficultate acmagnis laboribꝰ ꝑuenirent. hec illi. Pōt tertiarō adduci .ſ. admaiorē pulchritudineꝫ vniuerſi acon̄ſionē ſapīe ſue. Nā quāto in ciuitate aliqua ſūtplura reꝝ genera: tanto pulchrior reddit̉: tantoqꝫmagis ſapīa artificis maior apparet qͣꝫto plura artificia variata ꝑegerit. Fec̄ ergo deꝰ glorioſus creaturas aliquas pure ſpirituales: vt āgelos aliaſ pure materiales: vt elemēta: ⁊ elemētata cū corꝑibusceleſtibus. his quoqꝫ addidit creaturā conſtātempartim ex ſpūali .ſ. animā: partim ex materiali: vtcorpus ſicuti ē omnis homo: vt dicitur extra deſum. tri. ⁊. fi. ca. c. i. In quo etiam triphario operevniuerſi repn̄tatur myſterium trinitatis: dū vnuꝫvniuerſū ex tribꝰ reꝝ generibꝰ cōſtituit̉ Unituraūt aīa rōnalis corpori cuꝫ creatur. Creatur aūtaīa quelibet: nō a pͥncipio mundi: vt ꝗdā hereticidixerūt. xxiiij. q. iij. c. pe. ſꝫ organizato corpore hūano cōcepto in vtero matris: ⁊ diſtinctio ꝑ membratunc aīa creat̉ ⁊ creando corꝑi infunditur. UndeAugu. Cōtemplemur facturā Ade In Adam .n.exēplū datū eſt: vt ex eo intelligatur: ꝗa iā formatūcorpus aīam accepit. Nā poterat anima limoⁱ terre admiſceri: ⁊ ſic corpus formari. Sed ratōne infirmabat̉. Infirmabat̉ gl. i. rōne: hec ſententia deſtruebatur: ꝗa primū oportebat domū ꝯpaginari:⁊ ſic inhītatorē induci Aīa certe ꝗa ſpūs eſt: in ſicco habitare nō pōt. Ideo in ſanguine fert̉ habitare. Cō ergo liniamenta ꝯpacta nō fuerint: vbi eritanima. xxxij. q. i. Quod vero non formatū. .§. I.De modo vnionis anime cū corꝑe. Noͣ. ẜm Uin. in ſpe. hiſto. ꝙ aīa poteſtconſiderari ꝓut eſt ſubſtātia: ⁊ ſic ꝓprie dr̄ aīa qͣſianimans ⁊ ꝑficiens corpꝰ. Et ẜm hoc ē in eo ſicutꝑfectio in ſuo ꝑfectibili: ſicut forma in materia. vnde deſtructo corꝑe deſtruit̉ aīa inqͣꝫtū forma: nonautē inqͣꝫtū ē ſubſtātia .i. ſp̄s. Sic .n. dr̄ aīa ab a qd̓eſt ſine: ⁊ menē qd̓ ē defectꝰ. qͣſi ſine defectu: ꝗa nūquā illa ſubſtantia deficit. Ꝙ ēt dic̄. Auguſti. animam nō eē in corꝑe: vt formā in materia. intelligēdū ē ẜm omnē modū: ꝗa .ſ. anima ſeꝑatur a corꝑeẜm qd̓ eſt ſubſtantia. forma v̓o ẜm rē nullo modoſeparatur a materia. Itaqꝫ non ē aīa vnita corꝑiper modū cōtinuationis: ꝗa continuatio terminū
hꝫ ẜm quē res alteri cōiungitur: nec eſt ꝑ totumillud cū quo ꝯtinuat̉. Aīa aūt ē ꝑ totū corpꝰ abſqꝫtermino ⁊ ſitu. Unde dicit Augu. ꝙ non ē in corpore ſicut vinum in vtre: ſed tota toti corpori coniuncta eſt. Eadē rōne nec per modū cōtiguitatis:ſꝫ nec ꝑ modū mixtōis. qꝛ ī mixtōe oꝫeē ꝑtiū diuiſione. ⁊ qꝛ non pōt qd̓cunqꝫ quātocūqꝫ corporimiſceri: aīa vero quātocūqꝫ corpori ꝯiūgit̉. Similiter nec ꝑ modum impreſſionis. Impreſſū .n. nōſubſiſtit ſine eo cui eſt impreſſum: vt pꝫ in forma īpreſſa ſtatue vel ſigillo: ſed ꝑ modum agglutinationis. qn̄ .n. egredit vel exciditur ſemē ab homīe inpueri generatōne: ſpūs ꝗ dicit̉ edificator vel artifex ſimul egredit̉: ꝗ diſpōnes acꝗrit in corpore priuſqͣꝫ anima infundatur: ⁊ qͣſi ad eā recipiendā habilitat corpꝰ vel coaptat. Sicque iſta duo in vnuꝫglutinat. Sūt aūt vnuꝫ nō vt cōtinuum vel indiuiſibile: ſꝫ vnū rōne: nō ꝗa ſit eadem rō viriuſqꝫſed ꝗa faciūt vnū cuiꝰ ē vna rō .ſ. hominē: hec ille.Fit at hec vnio aīe q̄ tūc de nouo a deo creat̉ in capite. xl. dieꝝ a pͥncipio cōceptionis qͦ ad mareſ. vel.xlvi. vt notat mgr̄ ſē. pꝰ Augu. in. iij. diſ. iij. Et vt̓dicit Inno extra de cele. miſ. in quadā. Ad ꝯpoſitionē aūt hūani corꝑis elemēta ꝯcurūt videlꝫ terraaqua: aer ⁊ ignis. Et ad vegetationē eiuſdē corꝑiſquattuor humores cōſil̓es illis cōueniūt videlꝫ:ſanguis: colera flegma: melāconia. hec ibi. Coleraē ſicca ⁊ calida ⁊ cōgruit igni. Sāguis ē calidus ⁊hūidus: ⁊ cōgruit aeri. Flegma huidū ⁊ frigidū: ⁊ꝯgruit aque. Melāconia. frigida ⁊ ſicca: ⁊ cōgruitterre. Ex his humoribꝰ hꝫ ho īclinatiōeꝫ naturalēad aliqͣ vitiā ⁊ ad aliqͣs v̓tutes ⁊ ſciētiaſ. Nā colerici inclinātur ad irā ⁊ ad magnanimitate ⁊ fortitudineꝫ. Sanguinei ad luxuriā ⁊ ad beniuolentiā ⁊affabilitatē. Flegmatici ad pigritiā ⁊ īcuriam ⁊ māſuetudinē ⁊ patiam. Melancolici ad deſꝑatōnem⁊ ſuſpitiones ꝯpūctioneꝫ ⁊ modeſtiā. Quātum adſcīas ẜm Ioh. dn̄ici ī dialogo ſuo pꝰ Albertū magnū. colerici īclinātur ad metaphyſicalia. ſāguīeiad naturalia. flegmatici ad moralia. melācolici adpoeticalia. His etiā correſpōdent qͣtuor paſſiōesaī gaudiū ſāguini. ſpes coler̄. timor flegmati. dolorſeu triſticia melācolie. Et ſic̄ ex īproportōe hūorūcorꝑis generat̉ infirmitas. Ita ex īordinatōne paſſionū īfirmitas pctī: q̄ tādeꝫ inducit morteꝫ. In huius figurā dr̄ Luc. vij. hi ꝗ portabāt .ſ. mortuū ſteterunt. Hi qui portant mortuum ī anima ex inordinatione paſſionum ſūt: gaudia mūdi: ſpes lōgeue vite: timor nō valendi penitere vl̓ recidiuādi.dolor aduerſoꝝ q̄ ducūt ad ſepulchrū īferni. Sedgr̄a chriſti ceſſādo a malis reuiuiſcit pctōr. §. II.Unitur aūt anima hūana tali corꝑi .ſ. hūano vald̓ ꝯuenient̓. Et rō ē ẜꝫ. b.Tho. ī prīa ꝑte. q. lxxvi. qꝛ aīa ītellectiua ẜꝫ naͣe ordineꝫ īfimū gradu tꝫ ī ſb̓ſtātijs ītellectualibꝰ: ī tātūꝙ n̄ hꝫ naturalit̓ ſibi īditā noticiā v̓itatis ſic̄ angeli ſꝫ oꝫ ꝙ eā colligat ex rebus ſenſibilibus ꝑ viam