Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus .I.

forma tum vtriqꝫ ſue origini ſatiſfacere poſſet: etmirari: atqꝫ orare celeſtia incolere atqꝫ gubernare terrena. Item Lucretius aliqn̄ videtur ſenſiſe oppoſitū: tandem hos verſus compoſuit. Ceditidem retro de terra qd̓ fuit ante. In terraꝫ: ſed qd̓miſſū eſt ex ethris oris. Id rurſū celi fulgentia tepla receptant. Item Zullius li. queꝫ de ſōnio Scipionis edidit parū poſt principium ſic ait. Conſtatcertū eſſe in celo diffinitū locū vbi beati euo ſempiterno fruant̉. Et ſequit̉. Hi viuunt qui e corporūvinculis tanqͣꝫ e carcere euolauerūt. Ueſtra veroque dicit̉ mors eſt multa ſimilia in eodeꝫ libro.Item Cato cupiditate vite īmortalis ſeip̄m peremit: vt ad celum aſcenderet anima eiꝰ: vt ait Lactātius li. iij. Item Quintilianus ca. iiij. ait. Si ꝗs ſciat ꝗs ſit finis bonorum: vera felicitas nunqͣꝫ ſibividebitur prematura morte periturus. Item āneus Seneca li. de morte immatura aperte hoc profitetur. Item li. de naturalibus q̄ſtionibus in pͥncipio. Item in epl̓a quarta: in epl̓a ꝗnta: vbi inꝗt:Stoīci ēxtimant animaꝫ hoīs pondere magno ⁊cͣ.Et concludit itaqꝫ de illo .ſ. aīo: an poſſit īmortaliſeſſe. hoc ꝗdem certū hr̄ ibi diffuſe bene. Iteꝫ inlxxxvj. loquens de ſcipione ait. Animum ꝗdemeiꝰ eſſe in celo ex quo erat ꝑſuadeo mihi. Idē acLucillū epl̓a. cij. diſce Lucille qͣꝫ ſit naturale īīmenſuꝫ mentem ſuā extendere. Magna generoſa res eſt animꝰ hūanus: nullos ſibi poni niſimunes deo terminos patit̉. Aliqn̄ tibi naturearchana detegent̉: diſcutiet̉qꝫ iſta caligo: lux vndiqꝫ clara ꝑuēiet ⁊c̄. Lege aſtrologos etiā pagāosquorū opīones Amb. Macrobiꝰ ſuper de fonioScipiōis ad hanc ſnīaꝫ reducit: due ſunt porte inzodiaco .i. duo tropici videlꝫ capricornꝰ cancer.quas aīe noſtre deſcendunt de celo pꝰ mortē corpoꝝ eaꝝ aſcendunt. deſcendunt ꝗdem cancꝝ:dr̄ porta hoīuꝫ. aſcendunt capricornum: dr̄porta deoꝝ: qꝛ naturā īmortalitatis deoꝝ hinc aſſequūt̉. Dicit ergo deſcendendo veniunt ad leo conditionis future auſpicāt̉ exordiū. ceterav̓o aīalia que ſūt ſigna zodiaci tranſeuntes ꝑduntcognitionem ſeu obliuiſcunt̉ eoruꝫ que habebātin celo quaſi ebrie ex viſis diuerſis. Ueꝝ cum aīavenit ſaturnū acꝗrit rōnis naturā ītelligentiāin ioue vim agendi: in marte aīmoſitatis ardoreꝫ.in ſole ſentiendi opinandiqꝫ naturā: in venereſiderij voluptatum motꝰ: in mercurio ꝓnuntiādi interpretandi vigorē: in luna plantandi auguriandi. Sic demū vt dicūt pꝰ mortē corꝑis pereaſdē reuertit̉ vias ſigna. Medici ſimiliter hocdocuerunt. Galiēus in lib. de ſpermate inꝗt. Sic̄lux ſolis incorruptibilis eſt cōplens ſuū emiſperiū nullā patitur deciſionem vel diuiſionē. Sicaīa incorruptibilis eſt. Item in eodē: Sicut etiālumen ſolis qd̓ incorporale eſt: ab aere ab omniītelligentia oculoꝝ ſeparat̉ ſine corruptione: ſic aīaque incorruptibilis eſt ſine corruptione a corporeDeſcēdo vltimo ad naturales philoſophos Pita

goras vt ait Heronymꝰ li. prīo cōtra Iouinianuꝫdixit Primꝰ apud grecos īmortales eſſe aīas. quietiā dixit aīas deſcendere de celo: vt ſupra aſtrologi dixerūt. lac pͥmo ſuggere: qꝛ lacteum circulū trāſit deſcendens. eſt ibi initiū īperij īfernalis dominij ſupra totū ꝑtinet ad deum: vt recitatMacrobius vbi ſupra. Iteꝫ Empedocles dixitfuture felicitatis appetitu nihil eſſe felicius: vt aitAriſto li. de vegetabilibꝰ. Amore īmortalitatis habende: ſeipſū in ardentis. ethne ſpecū ꝓiecit. vt tetatur Lactantius li. iij. Item Plato ī Thimeo aitPꝰ corpꝰ aīas in ſinū patrꝭ eterni reuerti. Et.ij. li. dicit: tot aīas eſſe quot ſtelle leges immortalitatis hr̄e. Idem ſatis altū cōſcripſit volumen qd̓phedrō appellauit. fere totꝰ eſt de immortalitateaīe: vbi de pēis inferni ſatis diſſerit. Item Diogenes dixit ſe deſcenſuꝝ ad infernū mortem: cupiditate īmortalitatiſ ſeipſū occidit: vt dixit hiero.cōtra Iouinianū: lactantius vbi ſupra. Item Archita tarentinꝰ mentem noſtrā dicebat diuinū numen teſtante Tullio li. de ſenectute. Item ariſto inpluribꝰ locis īmortalitatē aīe confitet̉. in ſecūdo de aīa dicit aīa ſeparat̉ a corpore: quēadmo ꝑpetuū a corruptibili. Itē promiſit ſe factuꝝ librum quō aīa ſeparata a corpore intelligat: vt bn̄oſtendit noſter magiſter Alber. iij. de aīa diſgreſſione. iij. ſuper. i. c. Ite in li. ethi. tal̓r felicitatē deſcribit: vt conſtat intuenti īpoſſibile eſt hr̄i in hacvita: ex quo ſeꝗtur vel eum neſciuiſſe qd̓ diceretvel aīam īmortalem ẜm eum eſſe. Item in li. de pomo: ſi tn̄ eum fecit determinat clare aīam īmortalem. Iteꝫ Apuleiꝰ platonicꝰ in li. de deo Socratesait. Hoīes rōne plaudentes: orōne pollentes: immortalibus animis gaudentes ⁊c̄. Item plotinusphūs dicebat: vt ait diuinus Augu. li. ij de ciui. d̓ifugiendū eſſe ad clariſſimam patriaꝫ: ibi patereoīa. Item Zeno phūs: vt refert Senecani epl̓adam dicebat mortē eſſe glorioſam: ſe interfecit: vt poſt mortē btūs viuerꝫ. Sic teſtat̉ Lactantius vbi ſupra. Item Porphyriꝰ ſicut teſtat̉ Galienus vbi ſupra. Non ē mirum inquit aīam ſubſtātia īcorporea ē ſeparari a corpore. ignis eſtſubſtantia corporea corruptibil̓ a lignis ꝗbus eſtconiunctus poſſit ſeparari reuerti ī ſuā materiāſine ſui corruptione. Hec dicta ſufficiant ad hancmateriam: vt non vult eſſe chriſtianus: ſit velnalis vel poeta ſiue ciuilis: aut orator: vel moral̓: ſit aſtrologus: aut medicꝰ: vel phūs naturaliſ: non beſtia vel brutū aīal: quancunqꝫ ſectam ītrauerit: viſa anima immortali: reuertaur ad chriſtum: eum beatificabit precedētibus bonis operibus ⁊c̄. Ex ſacra ſcriptura innumera ſunt teſtimonia: ſed duo ſufficiunt. Dan̄. xij. dicitur. Qui inpuluere terre dormiunt euigilabunt: alij in vitaꝫeternam: alij ī obprobiū vt videant ſemꝑ. Math.xxv. Ibunt hi in ſupplicium eternum: iuſti autemin uitam eternam. Augu. xiij. q. ij. Tempus qd̓ interpoſitum eſt inter hominis mortem vltimam