Capitulumᵛ. II.
ſeꝑatus a dn̄o: cuꝫ pͥmo ſub angel̓ eiꝰ extiterat comes: ⁊ nūc ē datus beſtijs ī ſociū: cū ſciret ſimiliabene cū ſimilibus cōuenire ⁊ loca proportionarilocatis nō ſolū ẜm qͣꝫtitatē: ſꝫ ēt ẜm dignitatem.¶ Quātū ad nonū conſidera: ꝙ hō pͥmꝰ vite īmortalis auidus erat. hanc ꝓmiſerat dn̄s nō peccanti⁊ ſub dulcedine huiꝰ: tradidit ſerpēs pomū guſtādū dicēs. Nequaqͣꝫ moriemini: ſed eritis ſicut duGen̄. ij. quos ille nō ignorabat eē alienos a morteSciebat .n. bruta cūcta mortalia fore. ꝗs dubitetproinde ſe ſenſit eſſe mortalē: cū abſcondit ſe ī medio ligni ꝑadiſi: qd̓ vocabatur lignū vite. Ne aūtpotuiſſet credere falſū eſſe illud iudiciū mortꝭ qd̓menti erat īpreſſū: ſūma veritas dixit eidē. Gen̄.iij. Donec reuertaris in terrā de quo ſūptus es: qꝛterra es: ⁊ in terrā ibis. ¶ Ultīo tandē ne a menteperiret ꝙ beſtijs ſimilis eſſet: pelle indutus eſt beſtiali. prīo nāqꝫ erat veſtitꝰ ſui nobiliſſima cute īnocentie: cūqꝫ ſe: aut ſodalē aſpiceret: hoīem intuebatur: qꝛ hō erat quē videbat. Modo aūt oculis eiꝰinſpicientibꝰ ſe ⁊ generis ſui obijcitur pellis brutorū aūt lana ip̄oꝝ: non niſi qꝛ ſimilis factus ē ill̓.Cultus .n. exterior maxīe ordinat̉ a deo: vt īteriorem hoīem pandat. Pene vnicū ſignū remanſit:quo non ſe totaliter conuerſū in brutū extimaretſ. ꝙ corpus eius remanſit erectū. Nā dicit Quidius. Pronaqꝫ cū ſpectent aīalia cetera terram.Os hoīum ſublime dedit celūqꝫ videre. Iuſſit eterectos ad ſidera tollere vultus. Abi etiā poſt veſtigia gregū: cōſiderādo oꝑa ſanctoꝝ: qui aliqn̄ eſfecti ſūt brutales ꝑ caſus vitiorū varios: ⁊ noli altū ſaꝑe ſꝫ time. ait apl̓s ad Ro. vt pꝫ ī Adā ⁊ alijsEcce vidiſti quorū gregū veſtigia ſeꝗ iuberis. Sꝫanteqͣꝫ gradiaris poſt beſtialiū hoīum dorſa ne capiaris per praua exēpla tertie qōnis ſolutionē execta. ¶ Demū qͣꝫtū ad tertiū q̄rebat̉ in quo ꝗs ſitlocus colendus .i. vbi dēat ꝗs habitare ad paſcendū? Rn̄detur a ſpūſancto ꝙ iuxta tabernacula paſtorū dū dicit̉. paſce hedos tuos iuxta tabernacula paſtorū. Pro horum declaratione pleniori: triaſunt videnda.Prīo ꝗ paſtores hic dicūt̉.Scd̓o q̄ ꝑ tabernacula expͥmūtur.Zertio qualiter hedi hic paſcūtur.¶ Quātū ad primū ex dictis in p̄cedenti. §. ſacilehoc declarat̉. nā ſi greges dicūt̉ hoīes poſt peccatū. Illi ſūt recte paſtores vocati: ꝗbus cura tradita eſt generis hūani: ⁊ officiū paſtorale exercuerūtEt illi ꝗdē prelati ꝗ per oſtiū .ſ. debite electōis nōintrarūt ad officiū paſtorale cuiuſcūqꝫ prelature:ſꝫ aſcenderūt aliūde .ſ. ꝑ ambitionē: iutruſionē: ſimoniā: ⁊ hiꝰ. hi ſūt fures ⁊ latrones nō paſtores:vt Iaſo. Cayphas ⁊ Simon magus. ⁊ hiꝰ. ꝗ veroītrarūt ꝑ oſtiū canōice aſſūpti: ⁊ videntes lupū venientē .ſ. diabolū tēptantē: vel tyrānū ſubditos depredātē: vel hereticū aūt publicū peccatorē doctrna falſa ⁊ pernitioſis exēplis incedentē ad īteritū⁊ nō clamāt: nō fugāt: nō ſequūt̉ reprehenſiōibꝰ:
cenſuris ⁊ alijs modis cū poſſūt: ſꝫ fugiūt tacendohi mercēnarij ſūt q̄rentes de ouibꝰ ſuis lanā ⁊ lac⁊ nō ſalutē earū. Quibꝰ cōueniūt q̄ dic̄ dn̄s Ezech.xxxiiij. Ue paſtoribꝰ iſrael ꝗ paſcebant ſe metipſosNōne greges a paſtoribus paſcūt̉. Iac comedebatis ⁊ lanis cooꝑiebamini: qd̓ craſſū erat occidebatis: gregē aūt meū nō paſcebatis ⁊c̄. q̄ ibi ſequūtur. Ad qd̓ etiā facit: qd̓ ait Hiero. ad Heliodorū.ij. q. vij. Nō oēs ep̄i .ſ. voce ſūt ep̄i ſꝫ nō re. AttēdePetrū. Iudā cōſidera: Stephanū ſuſcipe: Nicolaū reſpue. Nō facit eccleſiaſtica dignitas xp̄ianūCornelius cēturio adhuc ethnicus dono ſpūſſancti mūdat̉: p̄ſbyteros puer Daniel iudicat. Nō eſtfacile ſtare in loco Petri ⁊ Pauli ⁊ tenere locū iācū xp̄o regnātiū. Infatuatū ſal ad nihilū ꝓdeſt niſivt foras proijciat̉ ⁊ a porcis conculcet̉. hec ille. GQui aūt ponūt aīam ſuam pro ouibꝰ ſuis: hī ſūt veri⁊ bōi paſtores: ꝗbus dicit primꝰ paſtor PetrusPaſcite eū ꝗ in vobis eſt gregeꝫ: non quaſi dn̄antes in clero: ſꝫ forma facti gregis ex aīo: Memineris ſibi a dn̄o dictū. Paſce oues meas. Ioh. vl. nōdixit. tonde vel mulge. qd̓ faciūt q̄rentes honores⁊ diuitias nō ſolliciti de aīabus: ſꝫ de d̓cimis ⁊ oblatōibus ⁊ tp̄alibus habēdis. Sed dixit: paſce tp̄ali cibo ſi potes. nā gl̓ia ep̄i eſt pauperū inopijs prouidere .i. neceſſitatbꝰ. xij. q. ij. gl̓ia. Paſce doctrina⁊ exēplo. Iuxta igit̉ paſtorū nō furū vel mercēnariorū tabernacula iubet̉ aīa paſcere hedos ſuos.¶ Scd̓m extat vidēdū q̄ ſint iſta tabernacula. dicitur Gen̄. iiij. ꝙ Iahel fuit pr̄ habitātiū in tētorijsatqꝫ paſtoꝝ. Ex ꝗbus verbis colligit̉ ꝙ ip̄e Iahelfuit pͥmus ꝗ tabernaculuꝫ ſeu tētoriū fixit paſtoꝝ.Pro eodē ſumit̉ hic tentoriū ⁊ tabernaculum. Interp̄tat̉ .n. Iahel ſcīa ſeu pͥncipiū ⁊ hic pater habitātiū ī tabernaculis. Scīa .n. ſcōrū paſtoꝝ vocaturtabernaculum eoꝝ. Hic ergo paſcēdi ſūt hedi aīe.ſ. iuxta ſcīam ſcōꝝ. Regende .n. ſunt paſſiones etaffectōes: ⁊ ſi forte non valeamus ꝑ tantā ꝑfectionem quātā ipſi habuerunt ⁊ ip̄oꝝ tabernacula introire: ſaltī ſtemus iuxta: ⁊ eoruꝫ ſcīa ſit nobis via⁊ doctrīa. Sic .n. iuſtum d̓duxit dn̄s ꝑ vias rectaset on̄dit illi regnū dei: et dedit illi ſcīam ſāctorum.Repetamus itaqꝫ nr̄os ī ſecl̓o d̓functos paſtoresītueamur vniuſcuiuſqꝫ tabernaculuꝫ doctrinalevt īpleamus illd̓. paſce hedos tuos iuxta tabernacula paſtoruꝫ .i. iuxta ſcīas ſcōꝝ: Sunt āt ſcīe ſcōꝝAbel īnocentia ꝯſeruata. Enochoratōis ſublimitas. Noe ꝯfidentia roborata. Abrahe viſiōis integritas. Loth cōſtātia p̄ſeruata. Iſaac toleratōnisaīoſitas. ⁊ ſic diſcurre ꝑ aliorū exēpla ſāctoꝝ vtriuſqꝫ teſtamenti ⁊ iuxta hoꝝ tabernacula .i. ſcīaꝫ paſce hedos tuos. ¶ Sed iā tertio videndū ē ꝗ ſūt iſtihedi. Hedus ſiꝗdeꝫ dr̄ ab edendo: qꝛ pͥncipalit̓ valet ad edenduꝫ: cuius carnes ſunt d̓lectabiles: ſatis tꝑate cōplexiōis: nec nō ⁊ bōe digeſtionis infirmis cōceſſe. Et ſi n̄ occidat̉ hedus creſcit infetidūhircū: cuius carnes īfirmis ſuut nociue: ſanis īfeſte. Per hedos ergo accipimꝰ filios paſſionuꝫ aīe