Titulus I
vniuerſū mundū: aīe vero ſue detrimentū patiat̉aūt quā cōmutationē dabit hō pro aīa ſua. Mathe. xvi. Quicꝗd igit̉ cōmendatuꝫ reperieris ī pichritudīe Sare mirabilis: ſpectabilis rebecce: q̄cupiſcibilis Rachelis: diue venuſte: elegantis Arſeneth: Michol: amabilis: ſubuertētis aīum fortꝭBerſabee: ſpecioſe Iudith. Heſter amoroſe gratōſe Thamar: ⁊ aliarū: totū intellige de aīabus figuratam pulchritudinē quas ſi videres: nihil poſt d̓um poſſes preter eas amare. ¶ Demonſtrat ſcd̓ohoc idem caſtorum virorum erga mulieres amoroſa ſectatio. Quis .n. credendus eſt purior Adaꝫin ſtatu innocentie? Quis Abrahā caſtior? cuiꝰ matrimonium cōꝑatur virginitati baptiſte. Quis mūdior ſancto Iacob cenſendus ē: cui reuelata ſūt ſecreta celeſtia: que videri non poſſunt niſi mundocorde. Nunquid dicemus impudicos Sanſonēaut Dauid: quoruꝫ primꝰ extitit ſanctus anteqͣꝫ natus. Alterum vero dn̄s dixit inueniſſe hominemẜm cor ſuum. i. Reg. xiij. de ceteris taceo. Hi tn̄ tales ⁊ tanti ad mulierum cōſortiū videbātur total̓ter tracti: figuratiue anime pulchritudinem: vt diſcamus in eorum figura: quāto ad animarū decorem rapi debeamus affectu. Ecce enim pͥmꝰ proteſtatur .ſ. Adā ꝑꝑ hec ſoluenda fore iura nature: etgenitores relinquendo: vt pꝫ Gen̄. ij. Lā pulchra ēenim anima tua: vt ꝑꝑ hāc ſi cognoſceretur ab hone: relinqueretur pater: ⁊ mater: filius: frater: ⁊or: ⁊ alij domeſtici: ager: ⁊ domus ⁊ ꝗcꝗd poſſidetur in terra. Sic prophetauit primus Adam.Sic propter animam fiendum eſſe gloſauit ſecūdus Adam .ſ. xp̄s. Math. xix. Sic ⁊ Abrahaꝫ quifaciliter terram: domum paternam: ⁊ cognationeꝫdeſerit: qnīmo feſtine currit: dilectiſſimū vnigenitum ſuū īmolare ⁊ tn̄ ab vxore ſua Sarra nō videtur poſſe abſcidi. Aam ſpecioſam aīam eſſe: Saraviro ſuo ſub figura ſui on̄dit ꝙ vidit cum ſūmoeſſe gaudio ⁊ ſtudio cuſtodiendam ⁊ nunqͣꝫ relinquendam. Sub alijs verbis hec redemptor exp̄ſſit. Sint lūbi veſtri precincti. inquit Luc. xij. ⁊ lucerne ardentes in māibus vr̄is: ⁊ vos ſil̓es hoībꝰexpectātibus dn̄m ſuum qn̄ reuertatur a nuptijsA nuptijs .n. ad nuptias dn̄s reuertitur: qn̄ animātuā aſſume̓ ſibi venit vxorem. Et iterū ſi ſciret paterfamilias qua hora fur veniret: vigilaret vtiqꝫ⁊ nō ſineret ꝑfodi domuꝫ ſuā corꝑis ſui: īfra quāeſt abſconditus diuinus theſaurus anime in vaſis fictilibus. Cuſtodi igitur animā Sarā pulcherrimā .ſ. animā tuā: qm̄ hāc nō ſolū amat Abrahaꝫ.ſ. deus vel ſapiens quiqꝫ: ſed etiā laudāt eā pͥncipes infernales apud Pharaonem regem ip̄oruꝫ.Amat eā Abimelech .ſ. ſenſualis affectus. rapiturin eius aſpectu: truculentiſſimus Holofernus .ſ.mundus. hanc ſi poteſt gentilis Aſſuerus coniugem facit .ſ. philoſophus vel poeta gentilis. Multos habet amatores: ⁊ ideo cuſtodi eam vt pupillāoculi tui. Ꝙ ſi te inuito tollatur: cum te contingitvacare circa proximum ⁊ actualem cuſtodiam de
anima tua non habere: gaude eam prius talem feciſſe: vt non conſentiat Pharaoni vel Abi melechſi inuitaretur ad ſtupruꝫ. nec Holoferni ſeculo. vꝫnequā. Et cum hoc ora pro ipſa: vt eam deus ſemper a vitijs ſeruet immuneꝫ. Quid mihi predicatilla ſeruitus longa Iacob. ob amorem vniꝰ puellevꝫ Rachelis. Gen̄. xxix. niſi qꝛ vt iſtam animā vere habeas tuā ⁊ nō ſit aliena ſeptēnio ⁊ ſeptēnio d̓beas tuā vendere libertate ſtudendo ſub obedientia ſancta deuotum reddere famulatuꝫ: corpꝰ ſubdendo ⁊ propriā volūtatē in ſeptē operibus miẜicordie corꝑalibꝰ ⁊ ſeptē ſpūalibus. Amor āt Sanſonis ad Dalidā docet tātā eſſe aīe venuſtatem: vtpropter hāc non ꝯtriſtandā: tota ſalus corporis ſitrelinquenda. Ita volo intelligas ſaluatorem tibiſalubriter conſulentem ⁊ dicentem. Si quis te ꝑcuſſerit in dexteram: prebe ei ⁊ ſiniſtrā. Math. v.Dextera ꝗppe aīa ē corpus ſiniſtra. Sit ergo corpus ſcutum aīe: ⁊ oīa tꝑalia extra aīam ſint ad ſuiprotectionem lacerata. Uenit quidem ad te: petittuā animā vulnerare ꝑ hoc ꝙ ad aliqd̓ malū ipſāinclinare conat̉: ſed tu prudenter cetera que ſuntſiniſtra pone inter ip̄m ⁊ animam tuā: Rapiat bona fortune: filios mactet: verberet carneꝫ: amicosauferat: ⁊ omnia q̄ pōt mala perficiat: dūmō ad d̓xteram nunqͣꝫ ꝑtingat. ſicut ſanctꝰ Iob predicta ꝑlene ſeruauit: vt habet̉ Iob. i. ⁊. ij. c. Non patitur mori propheta Dauid niſi in ſinu puelle multū ſpecioſe Abiſach: vt intelligas quod ante expoſuit faciendum in p̄s. ꝙ id figuraliter adimpleret dicens.Anima mea in manibꝰ meis ſemper. Ita venuſtaeſt ⁊ precioſa ⁊ a qͣꝫ pluribꝰ cōcupiſcibilis aīa: ꝙ nūqͣꝫ eſt relinquenda: ⁊ vſqꝫ ad mortem colenda ⁊ requirenda: ita vt cum eā a corpore abire cōtingit: d̓manibus tuis tranſeat ad manꝰ diuinas dicendo.In manus tuas dn̄e ꝯmendo ſpūm meū .i. animā⁊ ſic de ſinu tuo trāſeat ad finū Abrahe qd̓ idē eſt¶ Tertio inter mulieres pulchritudo anime reperitur figuratiue: ſi conſideretur quāto ſtudio ſeornauerunt quedam ſancte mulieres de quibusin ſcriptura agitur: ⁊ ꝙ viri fancti ⁊ pudici puellisornamenta ſūt plurima largiti. Res pulchra mulier eſt ⁊ fortis ac dominans regi: ita vt nō poſſinthomines a mulieribus ſeparari: vt dicitur. ij. Eſdre. viij. c. Quinīmo multos fecerunt apoſtatare adeo: vnde opus non eſt ei ornari: vt viros ſeducatvel placeat bonis: quare ergo a iuſtis ⁊ ſanctis ornamenta: vt inaures: dextralia: ac monilia multanon antiquis: ſed iuuenculis ⁊ ſpecioſis: potiuſqͣꝫindecentibus traduntur: non vtiqꝫ vt alliciantoculos ad incontinentiam: non vt ipſe ſuperbiantnon vt magis ornate placeant maritis ſuis: quiatunc potius darentur antiquis qͣꝫ adoleſcentibus: et citius deformis qͣꝫ elegantis forme.Subeſt igitur ſenſus ſpiritualis incluſus cumdicitur. O pulchra inter mulieres. Quo eniꝫ pulchrior eſt mulier iunior: libētius ſe ornat: ad innuendum: quia ad hoc pulcherrima anima et ado-