Titulus .I.

⁊ nil aliud poteſt in eorum appetitu cadere: niſi qd̓deus vult. Sicut ⁊ de angelis dicitur in p̄s. Faciētes verbum eius ad audiendā vocem ẜmonuꝫ eiꝰAt ſic anime per bona ſupernalia collata eſt imaRo. i. Mutauerunt gloriam īcorruptibilis dei. i.glorioſam imaginem dei: in imaginem corruptibilis hominis: quadrupēdum: ſerpentum: volucrū⁊ ceterorum. Hinc ⁊ Boetius de philoſophica cōſol̓. Euenit vt quem diuerſis vitijs tranſformatūvideas: hominem exiſtimare non poſſis. Et exemplificat de diuerſis vitijs varijs beſtijs aſſimulatꝭSuperbia leoni. Inanis gloriā pauoni. Inuidialinci. Auaritia talpe vel ſerpenti terram comedenti. Ira cāi. Gula vrſo. Accidia aſino. Luxuria porco. Zimiditas ceruo. Inſtabilitas aui. ⁊ huiuſmōiEt concludit Boetius. Itaqꝫ fit vt qui probitatedeſerta in diuinam conditionem tranſire non poſſit: vertatur in beluam. Quod et per figuram oſtēſum eſt in Nabuchodonoſor: qui propter ſuperbiam ſuam eſt in bouem ex homine cōmutatꝰ: vtdicit Aug. xvij. q. iiij. Miror. Et tales peccatores īalia vita ſumunt imagines demonum. Un̄ Tren̄.iiij. Denigrata eſt ſuper carbones facies eorum.Demones cōmuniter pinguūtur nigri: ad innuendum obſcuritatem ⁊ horribilitatem eorum. Promaiori autem declaratione eius quod dictum eſtſupra de imagine. nota ꝙ quinqꝫ ſunt que deumdiuerſimode repreſentant .ſ. veſtigium: imago adimaginem eſſe: ſimilitudo ⁊ equalitas. Primo. ncveſtigium repreſentat illud a quo cauſaliter eſt expreſſum confuſe: ſicut īpreſſio pedis relicta in puluere ⁊ ſimiliter cinis dicitur veſtigium ignis. Etſic quelibet creatura irrationalis dicitur veſtigiūdei: qꝛ ipſum aliquo modo repreſētat per aliquāſui virtutem. Unde Iob. xi. Forſitan veſtigiā eius.ſ. dei comprehendes: ⁊ vſqꝫ ad perfectum omnipotentem reperies. Secundo imago repreſentatillud a quo eſt producta clare ⁊ expreſſe. Et hocduobus modis: qꝛ vel in ſpeciei ſimilitudine: vtpatet de imagine regis in filio: vel in figure ſimilitudine: ſicut imago regis expreſſa in numo. Ponit etiam Aug. in li. de decem chodris exemplumdicens. ꝙ ſicut imago imperatorꝭ: aliterie ī nūmoaliter in filio: quia in filio eſt impreſſa ẜm conuenientiam nature: in nūmo autem non. Sic ⁊ tu nūmus dei es. Ex hoc melior: qꝛ cum quadam vita⁊ intellectu es: vt ſcias cuius geris imaginem nūmus autem neſcit ſe habere imaginem īperatorisPonit etiam exemplum de imagine que eſt ī filio⁊ ī ſpeculo. In filio enim homine eſt imago patris:⁊ ex hoc eſt pater eius. In ſpeculo vero imago nōhoc quod ipſe homo: ⁊ ex hoc non eſt pater eius.In filio regis eſt imago ẜm equalitatem ſubſtātie⁊ ex hoc rex eſt pater filij. In ſpeculo autem lōgeeſt a ſubſtantia. Sic a ſimili filius dei eſt imago patris: ⁊ nunqͣꝫ dicitur eſſe ad imagineꝫ: ⁊ hoc ꝓpter

idemptitatem nature expreſſe: quam dei filius repreſentat. Homo vero dicitur imago dei propteridemptitatem ſimilitudinis. ⁊ dicitur etiam eē adimaginem propter imperfectioneꝫ ſimilitudinisUnde dicit Gen̄. i. Faciamus hominem ad imaAnem ⁊ ſimilitudinem noſtram. Nam hec prepoſitio ad: diſtantiam ſignificat. Tertio ſimilitudo repreſentat eandem qualitatem: non vt expreſſamab alio: vt ouuꝫ eſt ſimile ouo: non tn̄ ē imago ouiqꝛ non eſt expreſſum ab ouo. Unde vbicunqꝫ eſtimago eſt ſimilitudo: ſed non econuerſo. Quartoequale repreſentat illud a quo eſt expreſſum perfecte. nam equalitas non eſt de ratione imaginisniſi perfecte: qualis eſt filius dei. ¶ Ex his elicietur ꝙ aliqua creatura eſt que nec imago ē nec adimaginem: vt creatura irrationalis: ſed dicitur veſtigiū dei. Aliqua res ē que nūqͣꝫ eſt ad imagineꝫſed imago dei tm̄: vt filius dei. Colo. i. Eſt filius d̓iimago inuīſibilis dei. Et hoc propter idemptitatēnature. Aliqua creatura eſt que eſt imago di ⁊ adimaginem dei: vt homo qui propter ſimilitudinēnon equalitatis: ſed proportionis inter deum ⁊ ipſum dicitur imago. Et propter imperfectionem ſimilitudinis dicitur ad imaginē dei: qꝛ .ſ. n̄ hꝫ idēptitatem nature cuꝫ deo: ſicut dei filius. Raine. pꝰTho. in parte. i. q. xciij.¶ Capl̓m ſecundū de mira nobilitate anime.Ęnedic anima meadominum: dn̄e deus meus magnificatuses vehementer p̄s. ciij. In omnibus operibus ſuis dominus maguificatur .i. maguus eſficitur: non in ſe qui augeri non poteſt: ſed ī noſtricognitione .i. magnus oſtenditur nobis in ſua potentia: ſapientia: ⁊ beniuolentia: qui facit magna:inſcrutabilia ⁊ mirabilia abſqꝫ nūero: vt ait Iob.Sed inter omnia opera ſua ab extra vehementermagnificat̉ .i. magnus ⁊ mirabilis oſtēdit̉ ī animerationalis creatione ⁊ bonorum innumerabiliuꝫeiuſdem collatiōe. Et ideo benedic anima mea dominum. Benedic corde: ore: ⁊ opere. Et vt frequētius benedicat. frequenter conſiderare dꝫ ipſiusanime excellentiam: nobilitatem: ⁊ pulchritudineſibi collatam. Sic̄ .n. pͥncipium ſalutis eſt cognitioſui: ita cauſa interitus eſt ignorātia. ſi quide ignorantia mater cunctoruꝫ errorum ab omnibus vitanda eſt: vt habetur. xxxiij. diſ. ignorātia. Et ꝑ maxime ignorantia ſui. Un̄ ⁊ querenti cuidam vndepoſſet beatus effici: reſponſum fuit ab Appollined̓lphico gnothi ſaphton .i. noſce te ipſum quod allegat Ber. ad Eugenium ſcribēs. Quod ſub alijsverbis notat Iob dicens. Uiſitans ſpeciem tuā n̄peccabis .i. conſiderans tuam eſſentiam .i. te ipſuꝫvt exponit Pelynandus. Quid enim prodeſt hoīſcire vires herbarum: virtutes celorum: ſideruꝫ