Titulus .I.

Et aīa eſt īmortalis. iuxta illud Sapi. iij. Iuſtoruꝫaīe in manuʸ dei ſūt ⁊c̄. Uiſi ſunt oculis inſipientium mori: illi āt ſunt ī pace. Cōſiderata enī aīa ẜmſubſtantiam ſuā: vt dic̄ Uin. ī Spe. hiſto. īcorruptibilis eſt: qꝛ nō eſt ex ꝯtrarijs eiꝰ ſubſtantia nec aliquid ſue nature cōtrariū hꝫ a quo poſſet corrumpi. Similiter cōſiderata qͣꝫtū ad formā que eſt potentia intelligendi: qꝛ intellectus eſt capax omniūformarū intelligibiliuꝫ q̄ ꝑ ſe ſunt incorruptibilesSimiliter conſiderata ad fine ſuuꝫ: qꝛ data eſt eivirtus ſpeculatiua ⁊ motiua ꝑ quā ſe pōt ordinare ad ſūmuꝫ bonū: ẜm hoc manet voluntate pͥmiincorruptibilis ⁊ magnitudine pene vel premij.Ex creatione hꝫ vt ex actione alteriꝰ non poſſit corrūpi niſi ex actione dei. Ex relatione vero ad finēhꝫ ꝙ velit deus eaꝫ non corrūpi. hec ille. De īmortalitate tn̄ aīe plenius infra ꝑbabit̉. ¶ Quinta ſil̓itudo: deus inuiſibilis eſt Iohā. v. Deuꝫ nēo viditvn̄qͣꝫ. eſt n. ſpūs. Io. iiij. Deꝰ ſpūs ē ⁊ ſenſus corꝑal̓non eſt apprehenſiuꝰ rei ſpiritual̓ ſꝫ corꝑalis. Qd̓auteꝫ dixit Iacob Gen̄. xxxij. Uidi deum facie adfaciem. intelligendum eſt ẜm magiſtruꝫ in. ij. ſn̄iarum: qꝛ vidit aliquē angelum in ſpecie corꝑali apparentē deum repreſentanteꝫ: Ita ⁊ aīa inuiſibiliseſt: qꝛ ſpūs eſt. Un̄ xp̄s in cruce ait Luc. xxiij. Pat̓in manꝰ tuas cōmendo ſpūm meuꝫ .i. aīam. Undeoculis corporeis videri nō pōt. Qd̓ auteꝫ dic̄ Grego. in. ij. dialogoꝝ. b. Benedictum vidiſſe animaſororis .ſ. Scholaſtice in moduꝫ colūbe ī celū aſcedere: non eſt ītelligendū aīam eſſe talis forme: velcuinſcūqꝫ corꝑalis: ſed ad oſtendendū puritatemillius: apparnit illi tale aīal ex aere formatum.Sexta deus eſt vbiqꝫ. Hiere. xxiij. Nūꝗd non celum ⁊ terraꝫ ego īpleo ait dn̄s. Zotꝰ eſt in toto vniuerſo non concluſus: ⁊ totꝰ in qualibet ꝑte eiꝰ qꝛ īdiuiſibilis eſt: ⁊ vbiqꝫ influit ⁊ oꝑatur virtus eius⁊ ſi non vbiqꝫ maniſeſtet gloriam eiꝰ vt in celis.Et aīa noſtra eſt tota in toto corpore: ⁊ tota ī oī ꝑteeiꝰ. Non enī viuit corpus niſi aīa pn̄te: inꝗt Augde peni. di. i. Facilius. in. §. cōuerſio. Ita etiaꝫ n̄ vuit nec ſentit aliqua ꝑs corꝑis niſi ꝑ aīam. Et qꝛaīa non eſt quanta dimenſiue. Ideo vbi eſt tota ēUn̄ cū leditur aliqua ꝑs minima etiam ſentit ꝗsdoloreꝫ: qꝛ ibi eſt aīa que viuificat illam ꝑtem.¶ Septima d̓us eſt vnū pͥncipiū vniuerſi ſeu mūdi a qͦ oīa proceſſerunt Apoca. i. Ago ſum alpha ⁊o pͥncipiū ⁊ finis. Et hō eſt vnū pͥncipium mundiminoris .i. totiuſ hūani generis: qd̓ proceſſit ex eoquantum ad corpulentam ſubſtantiaꝫ. Adam enīprimo ſolus formatꝰ eſt: ⁊ de eo Eua: ⁊ ex illis alijHec ſimilitudo imaginis ponit̉ ab Ang. xxxiij. q.v. hec imago. Sed qꝛ hic agit̉ de aīa nō de toto homine: ⁊ Adam de quo loꝗtur Aug. dimitti poteſt⁊ ponat̉ alia .ſ. ꝙ deus eſt impaſſibil̓ Malach. iij.Ego .n. dn̄s ⁊ non mutor. Et aīa non ꝗdem īmutabilis eſt oīo: ſed p alterationem ſeu leſionem naturaliter. Nam ꝙ aīa dānati patiat̉ ī inferno vl̓ purgatorio ab igne: hoc agit ignis non naturaliter ſed

vt inſtrumentuꝫ diuine iuſticie acerbiſſime crucians. ⁊ Octaua deus eſt ī ſe gaudioſus: ⁊ aīa ē naturaliter gaudioſa: qꝛ eſt apta naturaliter ꝑticipare eiꝰ beatitudinem. Un̄ dicit. b. Tho. ꝙ hō non poteſt diu ſtare in triſticiā quin cōuertat̉ ſe adʳ aliqd̓gaudium ⁊ delectationeꝫ: ⁊ iō ſi nō ſe exercet ī gaudio ⁊ delectatōe ſpūalium īmergit ſe in delectationibus mundi. ¶ Nona detis eſt ītelligibilis ⁊ actu intelligit īfinita: ⁊ eſt volibil̓ oīs bōi. Et aīa nr̄aeſt intellectiua: ⁊ in potentia ad intelligendum infinita: ⁊ volens naturaliter bonum ⁊ infinitum bonum. Magna vtiqꝫ ſunt iſta que fecit deus aīe: etideo recolenda: ⁊ tam pulchra imago conſeruāda.§. II.non minus qͣꝫ pictura deiQuantum ad ſecunduAnima eſt imago incarnate veritatis mediātibusvirtutibus quas nō a ſe hꝫ ſed infuſas a deo. Un̄aīa rōualis eſt adhuc pulchrior: qꝛ potior eſt gratia vn̄ procedunt virtutes qͣꝫ natura: ẜm Ambro.de conſecra. diſ. ij. Reuera. Et ẜm hoc eſt aīa īmago veritatis in carne .i. xp̄i. Iuxta illud Ro. viij.Quos preſciuit ⁊ predeſtinauit ꝯformes fieri imaginis filij ſui. Et. i. Corin. xv. Potemus imaginemceleſtis .ſ. xp̄i. quod fit imitando virtutes eius: ethabendo ſpūaliter nouem ſil̓itudines p̄dictas ẜꝫproportionem inter deum ⁊ aīam. Primo vꝫ ſicutanima eſt vna: ita ⁊ tu ſis totus vnus cum d̓o vnitus ei ꝑ conformitatem voluntatis. i. Corin. vi.Qui autem adheret dn̄o vnus ſpiritꝰ ē .ſ. cum eocōcordando ſe cum voluntate ſua: vt xp̄s ꝗ dixit.Non mea voluntas: ſed tua fiat. Luce. xxij. Secundo ſicut aīa eſt trina in potentia: ⁊ tu ſis trinusin dilectione .ſ. dei tui ⁊ proximi ẜm illud. Diligesdn̄m deum tuum ex toto corde tuo ⁊c̄. ⁊ proximuꝫtuū ſicut teip̄ꝫ Luce. x. Qd̓ fecit xp̄s Apo. i. Dilexitnos ⁊c̄. Tertio aīa eſt ſimplex ⁊ tu ſis ſimplex n̄ duplex habēs in oībꝰ rectā intentioneꝫ: qꝛ ſi oculꝰ tuꝰfuerit ſimplex: totū corpꝰ tuū lucidū erit. Luce. xi.Petrus in pͥma canonica. c. ij. de xp̄o ait. Nec dolus inuentus eſt in ore eius. Quarto anima eſt immortalis: ⁊ tu caueas tibi a peccatis: qꝛ vt diciturEzech. xviij. Anima q̄ peccauerit ipſa moriet: nonquantum ad ſubſtantiā: ſed quantum ad gratiamqua priuatur per mortale: ⁊ per venialia diſponitur ad mortale. i. Pe. ij. de xp̄o dicit̉. Peccatū nonfecit. Quinto aīa eſt inuiſibilis: ⁊ ſpūalis: ⁊ tu ocultes oꝑa tua bōa ne videāt̉: vt vites ſuꝑbiā ⁊ inanēgloriam Mathe. vi. Attendite ne faciatis iuſticiaꝫveſtrā coram hominibus. Sint ipſa opera ſpiritualia: ſeparata a vita carnali ſenſuali: quia ſpirituscaruem ⁊ oſſa non habet. Luc. xxiiij. Sic chriſtusmundato leproſo precepit vt nemini diceret Mathe. viij. Sexto anima eſt in toto corpore vbiqꝫ.Et tu ſis circunſpectus quo ad omnes potentiasinteriores ⁊ exteriores ne ex aliqua parte diabolꝰvaleat intrare: nec per viſum nec per audituꝫ nec.ꝑ cor ⁊ huiuſmodi. Abbac. ij. Super cuſtodiā meā