Sermo

Adeo em̄ diuites fuerūt vt fic̄ ibidem dioApoſtolus. nihil de eſſet eis in vlla gr̄a.Terciū genꝰ diuitiaꝝ ſunt diuitie temporales. ſunt diuitie oneroſe Unde d̓r in pͣsDiuitie ſi affluant nolite cor apponere.¶ B Sancti ergo qui nunc poſſident diuitias eternales et habuerūt ī viadiuitias ſpūales. ꝯtempſerunt omnino diuitias temporales. Et hoc triplici ratiōePrimo quia vane et inefficaces Scd̓oqꝛ inutiles et nociue. Tercio qꝛ ſunt infirme et debiles. Dico ꝙ ideo ſancti diuitias temporales ꝯtempſerunt. qꝛ ſunt penitus vacue falſe et inefficaces. qꝛ non faciunt ad qd̓ ſunt. Phūs em̄ in methaphiſica docet. ꝙ omne qd̓ non facit illud adqd̓ eſt deſinit eſſe qd̓ eſt. Sol em̄ ſi non luceret qꝛ ad hoc factus eſt lux eſſe deſineret. Similiter ignis ſi nō caleret ignis eēceſſaret. Ergo ſi diuitie illud ad qd̓ adoruntur non efficiūt tanqͣꝫ nihil ſunt a ſapientibus ꝯtemende. Stultum em̄ ſe eſſeꝯprobat qui vtitur aliquo ad vnū cuiusꝟtus eſt ad oppoſitū Nonne ſtultus medicus eſſet qͥ alicui pacienti diſſenteriamaliqd̓ laxatiuū ad reſtringendā materiāmotam daret? Nonne ſtultꝰ eſſet qͥ ſitimextinguere volens ſal manducaret. cuiꝰeſt ſitim incendere nō extinguere. ergo ſia ſimili ſtultus eſt qͥ volens capacitatemimplere. et ſitim habēti extinguere ſal nōdeſinit ꝯgregare. cū hoc ſitim nō auferatſed augeat ⁊ ſemꝑ maiorē inducat Poeta Creſcit amor numi quantum pecuniacreſcit Unde d̓r Ecc̄s. v̓. Auarus nō implebitur pecunia. cuius duplex eſt rō adpreſens. Una ſumitur ex parte pecunie.¶ C Altera vero ex parte aīe Eſtratō prima quare pecunia nō ſaciat; quiares vana. Sic em̄ de homine d̓r ꝙ vninerſa vanitas omnis homo viuēs ꝓpterquem pecunia facta eſt quanto magis ipſa pecunia vanitas eſt. Item ſi oīa vanitas ſalomōe teſte. ergo pecunia vanitaseſt. ſed cōſtat ꝙ vanū locum non replet.

vnde vmbra que eſt vana nullius loci eſtrepletiua. igitur ex pecunia tam vana nōpoteſt repleri anima. quare cum animaꝯgregata quantūcunqꝫ pecunia ſemperremanet vacua. et cū vacua naturalitereſſe nolit ſed ſuo bono repleri deſideret.ſemꝑ attrahit vt repleri poſſit et nunqͣꝫcongregare deſinit donec viuit. quaſiomne tempus ad congregandū putet inſufficiens. Alia ratio eſt ex parte anīe. cūſit quodāmodo capacitatis infinite ſoloſummo bono ſaciabilis. Nulla eſt em̄ cōparatio ꝯmenſuratōis infiniti ad finitumquare ſi anima eſt capacitate infinita oīsautem mūdana pecunia eſt finita. īpoſſibile eſt vt anima repleatur ex ea. Immoſi multiplicarem ſemper pecuniā cū ſemper eſſet finita. ſemper anima remaneretvacua. appeteret alia. Poſſet etiā diciꝙ appetitus hom̄is ſe habet ad diuitias.ſicut inteſtinum ventris ad ciborum delicias. nam ſtomachꝰ eſt talis nature ꝙ ſipauca recipit ſe reſtringit et paucis ꝯtentus eſt Sed quanto plura cibaria recipittanto plus ſe extendit et morē gerens prebenti alimoniam ad alia recipiēda capatior fit. Und̓ ad litteram videmꝰ vt ī pluribus ꝙ magis ſunt contenti pauperes inſuis paucis qͣꝫ in ſuis multis ſunt diuites¶ D Salomontamen vanitatemdiuitiarum aſſignat maxime ex duobus.Ex parte poſſeſſoris. et ex parte heredisDe primo enim ſic ait Eccleſiaſtes. v̓.Ubi multe ſunt opes multi et qui comedunt eas. et quid prodeſt poſſeſſori niſiqui cernit diuicias oculis ſuis. Nam ſuūfrumentum comedunt comites et famuliergo nihil vltra gregarium hominem habet diues: qͣꝫ vt diuitias oculis ſuis videat et eas ab alijs et exteris conſumi reſpiciat. quanto enim diuitie ſunt plures tanto diuites neceſſario pluribus comeſtoribus indigent. et ſic ſuum poſſeſſorem magis indigentē faciūt ad cuſtodiendū ſuppellectilē pluribus facit famulis indigere