Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

xiiij

qꝛ pauca ſunt in intellectu. que prius nonfuerūt in ſenſu. vn̄ ob amore terrene ſciēcie que perit Demoſcenes phūs. cen et ſeptē annoꝝ eſſet. libēter ſe moridixit. qꝛ tunc ſe inciꝑe diſcere aſſeruit. magnū igit̉ bonū eſt ſcīa pro qua ſic eſt anxia cura humana. et ſi talis eſt iſta ſcientia creata qualis ē increata ſapīa cui heccomꝑata eſt penitus nulla. Magnū igit̉bonū et ſummū eſt illa vita que diuine ſapiētie eſt cognitiua. hoc faciat dominꝰ Ioh. xvii. docet dicens. Hec ē vita eterna vt cognoſcāt te veꝝ deū. quēmiſiſti ieſum xp̄m. I Scd̓o illa vita ē delectatiua nihil em̄ eſt delectatō qͣꝫcōueniētis cōuenienti cōiunctō. quareoculus delectat̉ in aſpectu coloris. olfactus in ꝑceptōne odoris. guſtus in ꝑceptōne ſaporis et ſic de alijs. et tanto magisquāto vnū alteri amplius cōuenit. quiamagis delectat̉ ſenſus in medijs qͣꝫ in extremis. eo obiectorū excellētia ſenſumcorrūpat vt phūs dicit igit̉ anima inilla beata vita ſuo cōuenientiſſimo et deſideratiſſimo ſit cōiuncta tota a delectatōnibus eſt abſorpta qͥd eſt illud ſummedelectabile cōiunctū anime vtiqꝫ xp̄c ieſus. vnd̓ Colo. iij. xp̄c apparuerit vita noſtra. tunc et nos apparebimꝰ. ipſo in gloria. K Tercō beata illavita eſt anime quietatiua et pacificatiuaqꝛ ſaciatiua et om̄is appetitus terminatiua. Tante capacitatis ē aīma ſicut probat ip̄a experientia. vt nulla re terrena.īmo nec ex vlla creatura valeat eſſe plena qͣre ſolo ſūmo bono pōt eſſe beata. qͥaeo ſolo ip̄ius ꝑficit̉ appetitus. vnd̓ ꝓpheta dicebat in pſal. Notas mihi feciſti vias vite adimplebis me leticia cum vultūtuo ⁊c̄. vſqꝫ infinē. et in alio loco Saciabor apparuerit gloria tua. apud te em̄eſt fons vite T Quarto illa beata eſt duratōe eterna. qͥd em̄ valerēt omnia ſupra dicta ſi aliqn̄ eſſent peritura. niſi timoris pariter et doloris eſſent poſ-

ſidentibus cauſatiua. poeta. venit exſola ꝓſperitate dolor. vn̄ Boetius dicit infeliciſſimū genus fortune ē fuiſſe felicem. qꝛ dūfelicitatis tranſacte miſeri recordamur. dieſqꝫ letos et iocundaquandoqꝫ tꝑa in memoriā reuocamus. infelices multo dolore affligimur. Eſt igit̉ vtnihil ad beatitudinē deſit illa vita eternavn̄ d̓r Math. xxv. Ibunt hi in ſuppliciūeternū. Iſti vero in vitā eternā Ab hacvita ſeparati erunt in eternū dānati. omnibus malis intolerabilibꝰ et penis inpetuū duraturis immiſſi. a qua vita noseruat qui cum patre ⁊c̄. De martiribus Sermo. xiiij. ANomnibus diuites effecti eſtis ī illo. j. Cor.¶j Tria em̄ diuitiaꝝ genera clamat diuina ſcriptura. q̄dā ſunt diuitieeternales. quedā ſūt diuitie ſpūalies quedam vero diuitie temꝑales. diuitieeternales ſunt diuitie glorioſe p̄s. Gloriaet diuitie in domo eius. Diuitie ſpūalesſūt diuitie gl̓ioſe. et de his d̓r in Themateque ſūt aliud quā diuitie ꝟtutū. et gr̄equibꝰ replent̉ ſctōꝝ anime. et de his contrariū d̓r Lu. xij. Sicut qui ſibi thezauriſat et non eſt in deū diues. Talis ē omnisqui diuicijs ſpiritualibus carens poſſidetdiuicias temporales. De his duobus generibus diuitiarum quibus ſunt diuitesnoſtri ſancti thema aſſumptum eſt. Inquo deſcribit̉ ſtatus et vita ſanctoꝝ. primo ex parte largientis potētie. Secūdoex parte ſanctitatis anime. Tercō ex ꝑtecopioſitatis donoꝝ. ſancti ex donatōne potentie ſunt facti autētici. ex ꝑficiēte gratia ſunt factifamoſi. ſed ex donorūcopia facti ſunt fructuoſi Notat̉ ergomij diuini auctoritas vel poteſtas d̓r.in illo id eſt in deo. qui ſicut naturā itatulit eis et gr̄am Scd̓o vero. aīe ſanctitas. interponit̉. diuites facti eſtis. Tercio ꝟo donoꝝ copioſitaſ p̄mittit̉ ī oībꝰ

N