Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

xiiij

Boecius. Neceſſe eſt eos pluribus indigere qui plurima poſſident ex quibus apparet. diuitie non faciunt hominē ſufficientem ſed potius egentem. ESecunda ratio ſalomonis ſumitur ex ꝑteheredis. Nam qͣdam relinquūt diuitiasſiue pecunias viro iuſto. quidā filio ſtulto. quidam vero extraneo. Dico aliqͥsqui propter ꝓpoſitum laborans in vanūrelīquit quod lucratus fuerat viro iuſtoEccleſiaſtes. ij. Peccatori dedit deꝰ afflictionē et curam ſuꝑfluam vt addet etcongreget et tradat eas ei qui placuit d̓oSed hec eſt inquit vanitas et caſſa ſolicitudo mentis Item vanū eſt qꝛ relinquitaliqn̄ filio ſtulto. Unde d̓r Eccleſiaſtes.ij Deteſtatus ſum omnē induſtriā queſub ſole ſtudioſiſſime laboraui habiturusheredem quem ignoro vtrum ſapiens ſitfuturus an ſtultus et dominabit̉ ⁊c̄. Itemvanum eſt. qꝛ relinquit aliquando viroextraneo Undedicit eiuſdem. vj. Uir cuideus dedit diuitias ſubſtantiam et honorem et nihil de eſt diuitijs ſuis. et ex omnibus que deſiderat. nec tribuit ei poteſtatem vt ex eo cōmedat. ſed homo extraneus vorabit eas. et hec vanitas magnamiſeria eſt. et dicit eiuſdem quarto. Unꝰeſt et ſcd̓m non habet. non filium non fratrem et tamen laborare non ceſſat nec ſaciantur oculi eiꝰ in diuicijs. nec recogitatdicens. cur laboro et fraudo aīam meambonis; et hec vanitas eſt et afflictio peſſima. F Secundo diuitie ſolūvane ſunt in afflictione ſed ſunt nociueinutiles. Boeciꝰ. Diuitie cum labore adqͥruntur. cum timore ſeruantur cum dolore perdūtur. O quot diuitibus infidieponuntur. capiūtur. ligantur. tormentisexponūtur et occidūtur. ab eis que auarequeſierunt auferūtur. Unde d̓r Ecc̄s..Qui amat diuitias fructū non capiet exipſis. et ſaturitas diuitis non dormirefacit. et addit̉. Eſt alia infirmitas quāvidi ſub ſole. diuitie ꝯgregrate ī malum

dn̄i ſui. pereunt in afflictione peſſima Generauit filium qui ſumma in egeſtate eritſicut egreſſus eſt nudus de vtero matrisſue ſic reuertetur nihil afferet ſecum delabore ſuo. Mirabilis prorſus īfirmitasquomō venit ſic reuertetur. Quid ergoprodeſt ei laborauit in ventum; cūctisdiebus vite ſue comedit in ⁊c̄. Ex affectuigitur qui ex diuitijs cōſequitur ꝓbanturdiuitie eſſe inutiles et nociue. Nam vinum febricitanti noceat tyſana vero conferat. venenū homineꝫ perimat. tyriaca venenum expellat. quomodo ſciturniſi per effectum qui illa ꝯſequitur ex effectibus ꝯſequentibus. quales ſunt diuitiecognoſcitur Audi apoſtolum. j. Thymo.vltimo Qui volunt diuites fieri incidūtin tentationes et in laqueū dyaboli et indeſideria multa nociua que mergūt hominem in interitū et perditionem Quidiſtis peius; ſi de peccato agitur audi Eccleſiaſticum. xj. cap̄. Si fueris diues noneris immunis a delicto Exemplū de ſaulqui anteqͣꝫ veniret ad regnum non eratin iſrael vir melior eo. Sed ditatus nonerat ibi forte peior eo. Unde BernardQuis ſcientior ſaule. quis Salomone ſapientior. et tamen ſuccedentibus proſperis vnꝰ ex toto. alter ex parte deum ſpreuit. Quare ẜm Boecium magis timenda eſt fortuna proſpera qͣꝫ aduerſane dicitur Luce. xvj. mortuus eſt diues et ſepultus in inferno Quales igiturſunt diuitie qͣꝫ inutiles et nociue qͣꝫ totisaffectibꝰ fugiēde. cum hoīem diuerſisanime ſupponāt periculis. et nihilominꝰeum continuis corporis anxietatibꝰ et frequentibus animi perturbationibꝰ degerecompellant. gratiā auferunt. peccatorēꝯſtituunt. et vltimo ad inferna ducunt. G Tercio diuitie ſunt infirme etimpotētes nullas ad ſuas poſſeſſores vires habētes. cuiꝰ debilitas ex hoc patet.qn̄cunqꝫ em̄ ad aliqua operanda oportꝫeſſe aliqͣ multa nec ſufficiūt pauca. ſignū

N ij