¶ Sermo

Iuſtus aūt ex fide viuit. Eſt em̄ fides ſic̄aurora que aerem a tenebris purgat. diēirradiat et ſolem adeſſe denuciat. vnd̓ etbaptiſmus qui d̓r ſacramentū remiſſiōispeccatoꝝ omniū et ad ſtatum innocētiereſtitutiuū. vt om̄e qd̓ tangit ſubiectū faciat eſſe ſanctum fidem poſtulat NarratAugꝰ. ꝙ q̄dam matrona Cancri paciebatur ī mamilla morbro indelibili. nullaetiam ẜm ypocratem medicina curabilēImmo ſi quis vult ex eo diuciꝰ viuere dimittendꝰ eſt ſoli nature ſine omni medicatione. dum deſperata eſſet a medicis adauxliū diuinū ſe contulit. et ad fontes vbbaptiſantur cathecumini ꝓperauit. ⁊ abvno qui de fonte exijt ſignari ſe fecit quādum baptiſatꝰ ſignauit curata mox fuit.Si igit̉ tante v̓tutis eſt fidei ſacramentūquāte ꝟtutis eſt fidei donum. ¶ ETercio fides eſt effectus fortificatiua. nāquāto ampliꝰ vigor fundamētalis ꝟtutis redundat in aliud. tanto illud robuſtieſſe facit Exemplū de ꝟtute cordis que ēꝟtus omniū membroꝝ radicalis ſiue fundamentalis. qꝛ plus redundat in dexterobrachio qͣꝫ ſiniſtro. fortiꝰ eſt dextrū brachium ad pugnandū magis aptū. ſicut ptꝫadſenſum Ex quo vt Phūs dicit. Leoprius dextrū pedem mouet ad ambulandum ⁊ mulier q̄ pregnās eſt maſculū. ſubito vocata priꝰ mouet dextrū. Sed conſtat ꝙ fides ꝟtus eſt omniū fundamentalis. vn̄ apl̓us dicit. ꝙ eſt ſubſtātia qꝛ ſicutſubſtantia eſt oīm accidentiū fundamētatum. ſic fides ꝟtutum omnium et donoꝝUnde fides aſſimulat̉ cuidā gemme. qued̓r allectoria que in vētriculis gallinacijinuenitur. cuiꝰ magnitudo maxīa eſt adquantitatē fabe. Cuiꝰ ẜm magiſtros v̓tꝰeſt hominē ī certamine inſuꝑabilē facere.facit em̄ hoīem ꝯſtantem et in bello victorem. Quid em̄ fortiꝰ qͣꝫ mundū oīno contemere. ſed mundū fides ꝯtemnit Sicutlegit̉ de Abraam ad Hebre. xj. Qui fidepatriā dereliquit. et idē de Moyſe d̓r Fi

de moyſes ſe negauit filium eſſe filie pharaonis. magis eligens ſe affligi cū populo dei qͣꝫ tꝑalis vite habere iocunditatēItem nihil fortiꝰ dyabolo Non eſt poteſtas ſuꝑ terrā que eī poſſit ꝯparari. et tn̄d̓r prima. Petri. vlt. Aduerſariꝰ veſterdyabolꝰ circūit tanqͣꝫ ⁊c̄. et quātū ad hocfides ſimilis eſt cuidā gēme que criſolitꝰappellatur. que nitet vt auꝝ ad modumignis de ſe ſcintillas emittit. que gemmain auro poſita et in ſiniſtrolatere portataeſt demonū fugatiua. et om̄is timoris nocturni repulſiua. ſic fides vera eſt aureaad modū ignis inflamatiua. et id̓o in corde portata eſt oībus rebus ſiniſtris oppoſita. demonū eſt ⁊ ꝑiculoꝝ oīm repulſiuaQuid fortiꝰ qͣꝫ ſubiugare ſeip̄m ſꝫ nonnefacit hoc fides? Nōne ſicut d̓r ad Hebre.xj. Non folū obturauerūt ora leonum. extinxer̄t impetū ignis effugauerūt faciemgladij. ꝯualuerunt de infirmitate. fortesfacti ſunt in bello. et caſtra verterūt exterorū ac ꝑ hoc adepti ſunt repromiſſionesSed alij diſtenti ſunt nō ſuſcipiētes redēptionem. alijludibria ⁊ ꝟba experti inſuper et vincula et carceres. lapidati ſuntſecti ſunt. tentati ſunt. in occiſionē gladijmortui ſunt. circūierunt in melotis. inpellibus caprinis ⁊c̄. que ſequunt̉ ¶ FNobiliſſima ergo v̓tus et amplexāda totis affectibꝰ. que ſic intellectu illuminat.ſic aīam purgat. ſic etiā effectū fortificatdum mundū cōtemnit dyabolo reſiſtit etſeip̄m deuīcit. ve illis qui habent fidē ſedinformem. que in pctōribꝰ et demonibꝰ inuenitur qꝛ eos triplex incōueniens ſeqͥturPrimū eſt ꝙ ordinātur ad eundē finemcū demonibꝰ Nam ꝯſtat ꝙ qn̄ aliqd̓ vnūineſt duobꝰ hoc erit per aliquā diſpoſitionem ꝯmunē. Sed que ſunt diſpoſitōnesꝯſimiles ordinātur ad cōſimilem finē. ſic̄patet in embrionibꝰ. qui qꝛ ſimilis diſpoſilionis inueniūtur ad finem eundē ordinātur. qꝛ que habēt eandē diſpoſitionē in lineamentis et figura rationali. ordinātur