Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Ger mo

Ominus dabitverbū euāgelizantibꝰ virtutemulta. pͣs. lxvij. A Diuinū ꝟbum feruentiꝰ predicatū valde eſtꝟtuoſum ſi ei aſſiſtat verbū diuinū vl̓ increatū ꝓpter nos incarnatū: Nam p̄terꝟbum increatū fruſtra verbū impendit̉dicatū. Grego. In vanū laborat linguap̄dicantis niſi intus ſit gr̄a ſaluatoris. vn̄Augꝰ. de ciuita. dei dic̄. quātūcūqꝫ d̓sſiue ſe ſiue ſubiectam creaturā ſenſusalloquat̉ hūanos. niſi intꝰ aſſit gr̄a ſaluatoris que dirigat viā mentis. fruſtra alias exterius impendit̉ omīs p̄dicatio veritatis. Et ponit exemplū de Cayn quemdn̄s volentē fratrem occidere p̄monuitpenā ꝯminatus adiūxit. tn̄ ei nihil valuitqꝛ eum intus diuina gr̄a adiuuit. Diuinū igit̉ verbū exteriꝰ predicatū vt eſſevaleat virtuoſū indiget vt ſit in oretm̄. ſed ꝟbo increato in corde cōiunctumcuiꝰ gr̄a eſſe valeat frucruoſum et vtile.Bene igitur dictū eſt. Dn̄s dabit ꝟbumeuāgelizantibꝰ ꝟtute multa ⁊c̄ Quia oīsꝟtus que in v̓bo eſt p̄dicatōis eſt a ꝟboꝓpter nos incarnato B In ꝟboem̄ ad honorē euāgeliſtaꝝ p̄miſſo. ſignificat̉ verbū diuinū exterius p̄dicatū. ſedgratie diuine cōiunctū. Primo oſtendit̉eſſe autenticū ſiue firmū. Scd̓o oſtendit̉eſſe bonū et ſanctū. Tercio oſtendit̉ eſſeꝟtuoſum. monſtrat̉ eſſe autenticumꝓpter diuinā auctoritatem. qua fallimur Oſtendit̉ eſſe bonū et ſanctū ꝓptereius ī aīma mundiciā quā quotidie experimur. ſed oſtendit̉ eſſe virtuoſum ꝓpterip̄ius in operando efficaciā. quā in rebusſingulis cōtemplamur. diuinū igit̉ verbum monſtrat̉ autenticū. d̓r. dn̄s dabit verbum. Scd̓o ſtendit̉ eſſe bonū. cumaddit̉. euangeliſantibꝰ. eſt aliud euāgelizare qͣꝫ bona verba enunciare Tercōoſtendit̉ virtuoſum. cum ſubdit̉. virtutemulta. Circa igitur verbū eſt notandum

qn̄qꝫ reſpicit intellectū ſubratōne veri aīam illuſtrantis. Quādoqꝫ affectumſub ratōne boni aīam inflamātis. Quādoqꝫ affectū ſub ratōne artis opus exterius dirigentis. Quādoqꝫ finē vltimū ſiue fructu ſub ratōne boni ſummi per gloriā conſūmātis. Eſt ergo verbum primoferuentius p̄dicatū mentis illuminatiuū.eſt ſcd̓o mētis inflamatiuū. eſt tercō operis ꝓmotiuū. eſt etiā quarto ad gloriāductiuū. QQuid iſtis melius. quid aīe vtilius. quid homini fructuo ſius. Ergo quiddeſiderandū ardentius. quid audienduꝫauidius. quid curandū forcius qͣꝫ vt verbum ſalutis auidi audiamus. CDico verbū p̄dicatū feruentius ē anime illuminatiuū dum docet quid faciēdūqͥd reſpuēdū. qͥd amādū qͥd obediendumquid conſulendū. quid vnicuiqꝫ ꝓhiben. Quid em̄ eſt aīa ſi ſit ceca. quid ē aīaſcientia deſtituta. certe talis eſt vt tabula raſa. in qua oīno nulla eſt pictura.tum bonum ꝓbat̉ eſſe prudentia vt nullaſint bruta quantūcunqꝫ parua ſiue viliaque non tradunt ſuis filijs documenta ſuenature cōuenientia. None coruus ducitfilios ad ſaxorū prupta. et eos docet ſaltare et ſeip̄os abſcōdere Nōne aquila ſuosfilios docet volare Nonne elephas docet ſuos filios in noua luna ad flumē ireet in aquis ſolicite ſe lauare. et ſic ē in omnibus inuenire Item vide quantū bonūſit lumen videre: et qͣꝫ malū cecū.yrundo ſi filios cecos inueniat eos inutiles cernit. ſi ſic ceci ꝑmāſerint. herbāquerit et inuenit. qua eos ad lumen reducit. ergo cecitatē vitabit homo ſi bru ſic cecitatē refugit carnis. Tanto em̄ ēpeior cecitas mentis qͣꝫ corꝑis quāto anima corpus excedit. et longe magis eocecitas carnis a regno excludit nec impedit. ſed potius auxiliū tribuit. ſed cecitas mētis viā p̄cludit. homo qua viaſit eundum auertit. vnde dicebatpheta Illumina ocl̓os meos ne vnqͣꝫ ob