Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Vi

et datur admittentibus alienā. Nunquid ſimul eſſe poſſumus albi et nigri.quid ſimul boni et mali. nunquid ſani infirmi. ergo nec ſimul eſſe poſſumus amatores dei et mūdi. ſeruidei et dyaboli. vn̄dn̄s dicit. Lu. xvj. Nemo poteſt duobusdn̄is ſeruire. ſupple contrarijs. Et apoſtolus que coniunctio xp̄i eſt ad belial. lucisad tenebras. templi dei et dyaboli Ergoex his exemplis manifeſte colligit̉. id̓odeum nobis interius colloquentem et ani delectantem nec percepimus nec audiuimus. qꝛ carnales et mundanas delectatōnes admittimus. Non em̄ habitantſimul bene lupus oue. gallinacū vulpecolumba accipitre. et ceruus vrſoſic ſingula deſpiciēs facile inuenies.traria nanqꝫ ſimul in eodem eſſe poſſe. tam phūs qͣꝫ certa exꝑientia conteſtatur E Quarto loquitur deus vtiudex equiſſimus cuiꝰ iudico deterremurQuis niſi ſtultiſſimus non timeat iudicepotentiſſimū omnia punire valentem etcuncta acriter puniētem. et vnicuiqꝫ ẜmopera ſua retribuentem psͣ. Semel locutus eſt deus duo hec audiui. qꝛ poteſtaset miſericordia qꝛ ip̄e tantū ſemel iudicabit et ſentētia quā tunc dabit ineternumdurabit. qꝛ eam in ꝑpetuū non reuocabitvnde d̓r Iob. xxxiij. Semel loquit̉ deuset idip̄m non repetit Poteſtas ideo ponitur quia contra malos ea vtitur. Sedmiſericordia ꝓpter electos ponitur. histamen et illis ẜm opera ſua reddet. quisergo non timeat. leo rugit. quis timebit. vnde dicit Hiero. Siue comedā ſiuebibā. ſiue vigilē ſiue dormiam. ſiue ſtemſiue vadam. ſiue aliquid aliud faciā ſemper videtur mihi vt illam vocem terribꝰlem audiā Surgite mortui venite ad iudicium O vox altiſſima cunctis mortalibus tremenda quando celi mouendi ſuntet terra que celi lumina abſcurabit. mareſiccabit quā mundus omīs pauebit. quiaconcutiet vniuerſa. ſcꝫ ſuperiora et infe

riora et media. vnde dicitur Apoca. vj. terremotus factus eſt magnus. ſol factus eſt nigertanqͣꝫ ſaccus cilicinus. luna tota facta eſt ſanguis. et ſtelle celi ceciderunt ſuper terram. et celum receſſit ſicut liber inuolutus. et om̄s montes et inſule de locis ſuis mote ſūt. et reges principes tribuū et diuites et fortes et omnisſeruus et liber abſcondent ſe in ſepulcriset petris. et dicent montibus et petris cadite ſuper nos. et abſcondite nos a facieſedentis ſuper thronū. et abira agni. qm̄venit dies magnus ire ip̄oꝝ. et quis poterit ſtare Malach. iiij. Quis poterit cogitare diem aduentus eius. aut quis ſtabit ad videndū eum. Ip̄e em̄ quaſi ignisꝯflās. qͣſi herba fullonū. ſicut ignisin conflatorio totum penetrat metallumnec ibi eſt aliquid quod non attingat. etſicut cardo que herba fullonū omnē pilūquantūcunqꝫ modicum in panno attingit. nec aliquē intactum relinquit. ſic ī iudicio nihil erit ab homine cogitatuꝫ veldictū vel eriā factum quod non fiat omnibus manifeſtū nec erit qd̓ remaneat impunitū. Dicit em̄ Chriẜ. audiemus ſicnobis omnibus exprobrantem. Ego propter vos factꝰ. ꝓpter vos alligatusilluſus ceſus et crucifixus vbi eſt tantarūiniuriarū mearum fructus Ecce ſanguismeus quem pro vobis dedi. vbi eſt ſeruitus veſtra quam pro precio ſaguinismei dediſtis. Ego ſupra gloriam meamvos habui cum eſſem deꝰ et vos me viliorem omnibus veſtris rebus feciſtis etviliſſima terre amplius dilexiſtis qͣꝫ meQuid miſeri ad iſta poſſunt dicere. quidergo poterunt reſpondere. Ergo euangeliſtarum. apoſtolorum doctorum audienda ſunt reuerenter verba dei et predicanda et vlterius in carta ſcribenda.vt nullo tempore a memoria deleantur.Quod nobis preſtare dignetur ⁊c̄. De Euangeliſtis Sermo. vij.

T iij.