Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

DI

colloquium quo conſolamur Et eſt quar diuinū indiciū quo terremur. Dico primo deus vt rex potētiſſinus dat imperium quo ligamur. vnde dicit̉ Exodi. xxLocutus eſt dominus canctos ſermoneshos. et ſequuntur decem p̄cepta de calogi. tria que pertinent ad deum. et ſeptemque pertinent ad ꝓximum Uide literamet expone eam populo Primo illa precepta tenentur ſcire. qꝛ in ip̄oꝝ obſeruatōne eſt vita. vnde (Math. xix.) iuueniquerenti a dn̄o qͥd faciēdo haberet vitāeternā. dn̄s reſpondit. Si vis ingredi advitā eternā. ſerua mandata. Nemo em̄excuſabilis eſt ſi ea non ſeruet. qꝛ omnequod in eis precipitur facile eſt amanti.Amanti em̄ vt Bern̄. dicit̉. nihil difficile Quis vnqͣꝫ tantū laborat ad amandūdeum vel ad obſeruandū eius mandata.quantū laborat miles ad pugnandū. duxad regendū. mercator ad adquirendumet agricola ad laborandum Si ſeruꝰ dominū ſuū offenderit om̄i modo eius offenſam placare nirit̉. ſi ſubditus in iram p̄lati ſui inciderit. eius iram om̄i quo pōt ſtudio mitigare depoſtulat. Si filiꝰ in pr̄empeccauerit in eius gr̄am qͣꝫ primū rediredeſiderat. deꝰ aūt oīm dn̄s. p̄latus maximus et pr̄ pijſſimus om̄i die offendit̉. neceſt qui eiꝰ irā placare nitat̉ vn̄. j. Ioh..Mandata eius grauia ſunt. Nunq̄dgraue ē deū tuū. dn̄m tuū. benefactorē tuum tam pium amare. Unde et ip̄e dicit.Deutro. xxx. Mandatū qd̓ ego p̄cipio tibi ſupra te eſt. neqꝫ ꝓcul poſitū. neqꝫin celo ſitum vt poſſis dicere. Quis nr̄mad celū valet cōſcendere vt deferat illudad nos vt audiamus et opere cōpleamⁱNeqꝫ trans mare poſitū vt cauſeris dicas. quis ex nobis tranſire poterit mare.vt poſſimus audire et facere qd̓ p̄ceptūeſt. ſed iuxta eſt ſermo in ore tuo et cordetuo vt facias illum. ergo in hoc nullus excuſabilis eſt. qꝛ ſicut dicit Aug. poteſtdicere. poſſum ieiunare. non poſſum

ad ſanctū Iacobū ire. poſſum res meas omēs pauꝑibus dare. et poſſum inmonaſterio deo ſeruire. poſſū a vinoet a carne abſtinere Nunquid pōt dicere poſſum amare. quid facilius quid dulcius. quid homini poſſibiliꝰ qͣꝫ amare ſū bonū tam tibi beneficū. Attende qddn̄s mandet tibi facere. nunquid ſibi vtile. inqͣꝫ ſibi ſed tibi Precipiunt regeset principes ſeruis grauia. non ſeruis ſedſibi vtilia. et multi ſunt qui ad impleantprecipit deus formator oīm hominū atqꝫredemptor et mandat non ſibi ſed ſeruisvtilia non eſt qui obediat. audi Auguſti.Edicentem Nihil deus iubet quod ſibiſit ſed illi cui iubet. ideo verus eſt dn̄seſeruo non indiget. ſed quo ſeruus indiget1ps. Dixi domino. deꝰ meus es tu. qm̄ boīnorum meorū eges. que nequicia queꝑuerſitas iſta eſt quia leo rugit. et omneanimal greſſum figit et expectat imperiūlſui regis. et ſūmus rex ſeruo ſuam vtilitatem mandat. et nemo eſt qui exaudiat1CSecundo loquitur deꝰ vt doctorprudentiſſimus docens magiſtrū quo deſalute inſtruimur. vnde dicit̉ Math. xiij. locutus eſt turbis multa in parabolis Cunqꝫ diſcipuli quererent. quare inparabolis loqueret̉ dixit eis quoniā vobis datum eſt noſſe miſteriū regnidei. ceteris autē in parabolis et ſequitur. quomodo eis exponebat parabolas quoniaꝫnon eſt ſeminandum ſecus viam per vanam intelligentiam. nec ſupra petramcordis duriciam. nec inter ſpinas per rerum opulentiam. ſed in terram bonam ſoli expoſitam. aquis irrigatam et vomere ſepe ſciſſam per deuotōnem. Nonneflultus diiudicaret̉ ab omnibus qui iuxtacōmunē viā ſemina iaceret. vbi homīestota die tranſirēt et ſemina pedibꝰ cōculcarent. tales ſunt qui de ſcripturis attendūt ſed quid boni faciunt coram hominibꝰ ponunt et omne qd̓ faciūt ꝑdūt Grego. dep̄dari deſiderat qui theſauꝝ in via

T ij.