Serr io
redeunt. caſtra ponunt. et qd̓ maius ē hisſi qua eum offenderit de ip̄a vltōnem faciunt et aculeis occidūt. Quis eſt hodiequi obediat ei a quo eſſe accepit a quo ſēſum et intellectū ſe habere ſentit. a quoredemptus tanto p̄cio fuit in eſſe conſeruatus. ip̄ius gratia ſola ſubſiſtit. Et tam̄Eccī. xxix. d̓r Gratiam fideiuſſoris tui neobliuiſcaris. dedit em̄ ꝓ te animā ſuam.Quid em̄ amplius tibi facere potuit. nātibi primo bona nature dedit. Secundobona fortune in nature auxilium tribuitTercio tibi gr̄am ꝯtulit Quarto vt nihide eſſet ſe totum impēdit. ergo nō ei obedies. tibi obediunt celeſtia corꝑa. et quattuor elemēta et animalia om̄ia bruta Ipſe em̄ dicit in ꝓuerbijs. qꝛ vocaui et renuiſtis. extēdi manū meā et nō fuit qui aſpiceret. deſpexiſtis om̄e ꝯſilium meū et increpatōes meas neglexiſtis. ego quoqꝫ īinteritu veſtro ridebo et ſubſannabo cuꝫvobis qd̓ timebatis aduenerit. Chriſtusergo ieſus det nobis cū apl̓is ſic puros eēſic pauꝑtatem amare. ſic obedire vt hicgr̄am dei. in futuro gl̓am ꝯſequamur.¶ De Euāgeliſtis Sermo. vj AUdiam quidloquatur in me dn̄s deꝰ. pͣslxxxiiij. Docet doctor eximius Auguſtinꝰ hoc platōnē ſenſiſſe. ꝙdeus ſit cauſa omnium naturaꝝ. ſit lumeomniū ratōnū. et ſit fons omniū actionūvt ſine eo nulla natura exiſtat. nulla ſciētia inſtruat etnullius rei vſus expediat.Nam qͥd eſt omnis noſter intellectus ſine diuino lumine. quid eſt carnis oculusſine luce. Nam ſicut oculus carnis. licetde ſua natura habeat facultatem videndi. nunqͣꝫ tamē conſequit̉ beneficium viſionis niſi auxllio lucis ſiue materialis lucis ſiue ſolis. Ait em̄ autor de ſpiritu et anima. Sicut nec oculus carnalis vnqͣꝫde ſua naturā videt niſi ex terna luce illuſtratus. ſic nunqͣꝫ intellectus intelligit. ni
ſi intus lumine veriſolis irradiatus. vnd̓Propheta. Domine inlumine vultustui ambulabunt et videbimus lumen. nōergo potuiſſent euangeliſte nec quicunqꝫ doctores eccleſie ſcripſiſſe de dominoniſi illuſtrati hoc lumine qd̓ illumīat omnē hoīem docentē. ſcribentē ſiue meditantē. Dicat ergo quicunqꝫ apl̓us vel euangeliſta. dicat omnis ſcriba vel quicunqꝫdocet in eccīa ſancta. Audiā quid loquat̉in me dn̄s deꝰ. In quo verbo ſubtiliter īdagato tria notant̉. Primū ē humilitaſreuerentis obſequij quo hō ad diuinas irradiatōnes ſe p̄parat Scd̓m eſt ſublimitas ſuꝑni imperij quo faciēdū eē inſinuatqd̓ mādat Terciū ē familiaritas interioris alloquij. Primū reſpicit auditū mentis intimū. Scd̓m bonū veritatis ſuꝑnūTerciū vero alloquiū internum. Notat̉ergo primo Humilitas reuerentis obſequij cum d̓r Audiamº. Audire em̄ actuseſt reuerentie Notat̉ ſcd̓o ſublimitas diuini imperij cū infertur. quid loquat̉ dn̄sdeus. Notatur tercio familiaritas interioris alloquij. cum adiungit̉ in me Nobiliſſimū ergo genus loquēdi eſt. qn̄ nō exterioribus ſignis ſiue corporalibus ſonisdeus alloquit̉ aīam. ſedintus tantū irradiat ſuper ip̄am ſine vllo medio edocenseā. ſicut docuit Iohannē euāgeliſtam etomnes alios qui docuerūt in eccīa. Ipſiem̄ quod ab eo audiebant interius ſcribebant et loquebantur exteriꝰ. Dicat ergovnuſquiſqꝫ talium Audiam quidloquat̉in me. vt deuote audiamꝰ diuinā locutōnem. et quid nobis dominus deus loquatur attendamus ¶ B Eſt ergo notandum ad preſens ꝙ loquitur deus. primo vt rex potentiſſimus in iubēdo. ſcd̓ovt magiſter prudentiſſimus in docendo.Tercō vt amicus dulciſſimus in cōſolando Quarto vt iudex equiſſimꝰ in examinādo. Eſt ergo primū dininū imperiumquo ligamur. Eſt ſcd̓m diuinū magiſterium quo docemur. eſt tercium diuinum