Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

iiij

ni. eramus mortui iam quaſi in infernoſepulti Ergo illum amabimus qui ſuagratia illuminauit. qui a carcere dyaboli liberauit. qui a morte culpe ſuo nos ſāguine vite reſtituit. vnde. Apoca. j. Dilexit noſ lauit nos a peccatis ī ſangnīe ſ.O inaudita dilectō. o magnificus amoret vera dilectōnis ꝓbatio. dum amore hominis ſanguinē ſuum fudit et crudeliſſime morti ſeip̄m expoſuit. nec cōtingētibus quicqͣꝫ obmiſit Si ſic dn̄m ſuumamat canis pane modico. ſi ſic equꝰmodico ordeo. bos aſinus pauculo feno. et vt breuiter cōplectar ſingula qd̓libetbrutum ſibi beneficiū impendens mutuo cōſtringit amore. quantū fratres ille amandus a nobis exiſtit. qui carnē ſuānobis dedit in cibum. et ſanguinem ſuumin potum. vitam in meritū. et ſe totum inpremiū Nam leo ſicut in ſermonibus dominicalibus patet ſupra. dum a ſerpentecinctus fortiter ab eo aſtrictus fuiſſet aquadam mulieri liberatus ſic illi toto corde adheſit vt ab ea niſi morte ſeperari nequiuerit. ergo faciet homo ratōnalisquod animalbrutum fecit. deo ſūmo negabit quod homini mortali leo impendit EQuarto ad diligendū deum monet gloria nobis a deo ꝓmiſſa que ē tanta. tam alta. tam ampla tantis bonis plena et innumerabilibꝰ ſeculis ꝑmāſuravt dici nequeat vlla lingua nec cogitarihumana intelligentia. vn̄ Apl̓s .j. Coꝝ.ij. Nec oculꝰ vidit nec auris audiuit. necin cor hominis aſcendit que p̄parauit deus his qui diligunt eum. Fert̉ em̄ duofuerunt religioſi mutuo ſe et vehementeamore diligentes. īmo tantā extiterunt īamiciciā cōiunctiſſimi. vt omnia ſimul etleta et triſticia ſemper equo animo mutuo ſupportare viderent̉. et dum tandemdecurſu temꝑis vnus ad mortem veniret ab alio adiuratus eſt vt ad eum poſtmortem rediret. poſt mortem ergo illi apparuit. et ab eo requiſitus quō ſibi eſſet.

ait. ſicut audiuimus ſic vidimus in ciuitate dn̄i virtutū. et milieſies ampliꝰ Quāta eſt ergo noſtrā ſtulticia illum amare qui tanta bona ſuis amatoribus p̄parauit Sicut et mercatores ſolum auꝝdiligūt. ſed tantum laborem eo adquirendo aſſumunt. ip̄o obtinēdo alpestranſeunt fluctibus maris et ventis validis ſe exponentes. vias periculoſas arripiunt. calores et frigora non paueſcunt.ei tamen ſepe non inueniunt qd̓ inquirūt.īmo dum lucrari putant econuerſo ſemꝑperdunt. Que ergo amentia vt lucrotam certo tam immenſo. nullis temporibus vnqͣꝫ ꝑdendo non ſolum laborare nolumus ſed abſqꝫ dolore poſſumꝰ ſummūbonū amare et renuimus Non em̄ a nobis requirit aliud qͣꝫ amorem. ergo ſi ieiunare non potes. ſi nudus incedere vales. ſi ad ſanctū iacobū ire potes. ſi religionem intrare non vales. ama deumaccipe ſummū regnū Nūquid amare potes. quō diliges aurū. et non potes diligere ſummū bonū Quis eſt qui regem francie amaret ſi ab eo recipere regnū ſperaret. ergo ad deū amandum inducit natura. mandat ſcriptura. impellit gratiaallicit gloria. ad quā perducat nos xp̄c ieſus qui cum deo patre ⁊c̄. De Apoſtolis Sermo. iiij. ASc eſt preceptumeū vt diligatis inuicem ſicutrego dilexi vos Ioh. xv. QuarAtuor em̄ ex caritate eſſe amanda Augꝰdocet de doctrina xp̄iana. deꝰ. noſter animus. ꝓximus. et noſtrū corpus Sed primo et ſuper omnia amandus eſt deꝰ. Secundo loco noſter amandus eſt animus.Tercō loco amādus eſt ꝓximus. ſꝫ quarto loco amandum eſt noſtrū corpus. magis em̄ qͣꝫ corpus noſtrum amare debemus ꝓximū. vnd̓ et ſalutē ꝓximi ſi neceſſitas ſe offerat eſt ponendū ꝓpter ſe.debemus ergo diligere deum et oīa alia