xli

populus meus receſſimus nō venimusvltra ad te. heu me. qꝛ a dn̄o deo nr̄o receſſimus ad deū ꝯuerti per pnīam non curamus. et tamen dn̄s benigniſſimꝰ dicit.populus meus quomō ſuus fi ab eo receſſerat. quomō ſuus ſi redire nolebat. ſedſuus erat. ꝓpter faciendā cum eo miſericordiā. ſed nō ſuus ꝓpter culpam cōmiſſam. vel ſuus ꝓpter electionē eternā. nōſuus ꝓpter tꝑalem maliciā. vel ſuus propter eos qͥ erant ibi boni. et non ſuus propter eos qͥ erant ibi mali E Tercio ad ꝯuerſionem nos mouere debet pena quā peccando meruimꝰ. ſtatim em̄ vtpeccauimꝰ et gratiā diuinā abiecimꝰ eterne pene tanqͣꝫ mortis filij ſumus obligatiimmo ſtatim vt hō peccauit ſi deus nonmiſericorditer expectaret. ſed ẜm iuſticiam ꝯtra nos ꝓcederet. ſtatim nos in īfernum deijceret. et eſt mirabile qꝛ vn̄ deberemus deo eſſe ſubiectōres. et ipſiꝰ maxīamatores inde ſumus peiores; quis iudicem non amaret ſi ingratus nō eſſet. quicum mox eū ex iuſticia occidere poſſꝫ. eūcū mīa expectaret. ſed veꝝ eſt qd̓ Ecc̄sviij. ſcriptū eſt. qꝛ inquit non ꝓfertur ſtatim ꝯtra malos ſentētia. filij hominū abſqꝫ vlio timore perpetrant mala. Sꝫ ſciant peccatores certiſſime. ꝙ quāto ex miſericordia diucius expectant̉. tanto ſi nōꝯuertantur durius ex iuſticia puniētur. etqd̓ prius eſt mīa poſtea tranſibit in vindictam. Naturale em̄ eſt vt iudices q̄ mites ſunt. et cum malefactoribꝰ miciꝰ agūtꝙ dum illi mīam non agnoſcūt. iudicesin iram fortiꝰ inardeſcūt et tanto fiūt crudeliores. quanto prius fuerant miciores.Exemplū. ij. Macha. vj. De illis q̄ rogabant eleazarū ꝓpter antiqꝫ quā habuerunt cum viro amiciciā vt ſe comederecarnes porcinas tm̄ ſimularet. vt ſic mortem euaderet. Cunqꝫ ſe hoc facturū negaret. d̓r ibi ꝙ illi q̄ prius fuerāt eī miciores. in iram maiorē ꝯtra eum ꝯuerſi ſuntet ꝓpter hanc cām d̓r in Pſal. Niſi con

uerſi fueritis gladium ſuum vibrabit advulnerandū. arcum ſuū tetendit et parauit illum ad ſagittandū. et in eo parauitvaſa mortis ad eternaliter puniendum.O ſi ſcirent quantis penis ſunt puniendiqͣꝫ intenſis doloribus affligēdi. qͣꝫ diuturnis et cōtinuis ignibus exurendi vellentnon eſſe nati. O ſumma ſtulticia hom̄is.qꝛ timet agnus lupum et eum fugit. timetmus murilegū ⁊ ſe ab eo abſcondit timetceruus vrſum. et animal omne leonem eteius rugitum expaueſcit. timet aqͥlā oīsauis dum ipſam in aere ſentit. vnde ipſadie qua falco eam ſentit ad predandū nōexit. et homo creatura rōnalis. cuius eſtaīa immortalis. et pena que ei dabitur ēex parte peccati eternalis non tanta pericula expaueſcit. Si timet latro ſuſpendiūcuiꝰ pena eſt ad momentū. quanto amplius eſſet timendū ſi ſemꝑ duraret ſuſpendium et pena illa qͣꝫ ex laqueo ſentit admomentū eſſet durabilis in eternū. ergoquomō ſic ſtulti ſumꝰ vt non timeamꝰ ignem inflamantē. ignem deuorantē. ignēindeficientem. et ſerpentes ignitos. carnes noſtras perpetuo et ꝯtinue cōmeſturos nunqͣꝫ ad ſacietatē venturos. et om̄iahec et alia mala innumera nō ſuſtinebūtmiſeri ad momentū. nec per mille miliaannoꝝ. ſed per plura milla millenaria qͣꝫſint in mari gutte aquaꝝ. et magis in infinitū. qꝛ vſqꝫ in ſempiternū. Tunc em̄ deiſinet pena miſerorū. qn̄ gloria deſinet beatoꝝ. īmo quando deꝰ deſinet eſſe domitInus omniū. et ꝓpterea ſane cōſulitur homini Eccleẜ. v. Ne inquit tardes ꝯuertiIad dn̄m. ⁊ ne differas de die in diem. Neſubito veniat ira illius. et in temꝑe vlcio3Quarto adnis diſperdat te.ꝯuerſionē mouere nos debet gloria quāepeccando amiſimꝰ. homo em̄ qn̄ equumaut pecuniā perdit ſtatim ſurgit et vaditquerendo donec reinuenerit qd̓ amiſit exemplū hoc ponit dominꝰ d̓ illo qui ouemjſꝑdidit. et de muliere que dragmā amiſit.n