Sermo
Quartum vero eſt humiliatio vera mētis. Miro modo his quattuor predictisamor nutritur in homine. ſcꝫ puris meditationibus. caſtis ſermonibꝰ. ſanctis operibus. et humilibus mētibus Dico igiturꝙ primū ad nutrimentū ſpūalis ignis neceſſariū eſt pura et ſancta meditatio cordis. ſicut em̄ praue cogitatiōes hoīem ſeparant a deo Sicut d̓r Sap̄. j. Sic et pure deo vniunt et amorē quo vnimur nutriunt. Cor em̄ ſicut eſt membroꝝ primūet a natura primo et principaliter productum. et tanqͣꝫ capitale membrū influensoībus alijs corꝑis membris vitam et motum. vt inquit phōꝝ princeps Areſtotiles. ſic eſt ſpūalis ignis totius amoris radicale ſubiectum et principale domiciliūUnde ad ſenſum videmꝰ. ꝙ quidqͥd corde diligimꝰ. oculis illis libenter aſpicimet ſepe ad illud oculos eleuamus. libēterde eo loqui audimus. ad locū vbi eſt ꝑgimus. brachijs illud āplexamur. et oſculailli amoris imprimimꝰ Ergo primum nutrimentū caſti amoris maxīe in corde exiſtit. vt ſint mūde affectōes. caſte meditationes et ſemꝑ deuote cogitationes. Seqͥtur em̄ ex his incrementū ſpūalis ignisSicut ex pice oleo et pinguedine creſcitignis materialis. ſanctus vero Laurencius. qꝛ ſe ſemꝑ ſanctis meditatiōibus exercebat ⁊ cogitatiōes inutiles reſpuebatideo ſpūalem ignē in ſe om̄i temꝑe augm̄tabat. et ſic ille totus intus ardebat. ꝙ exteriorem ſuis applicatum vix carnibꝰ ſentiebat. Uere ergo poterat dicere illd̓ pͣs.Concaluit cor meū intra me. et in meditatōni. i. ex. ig. Dum em̄ cor ſanctis meditatiōibus exardeſcit vel incaleſcit. ignis vero in eo diuinus inardeſcit. et ſuſcipit non modicū incrementū. ſed qͥs hodiebona. caſta. munda. et iuſta cogitat. hodie vana cogitamus. mundanis intendimus et mundana ruminamꝰ et ideo nihil caſte diligimꝰ. quia cordis coinquinatio nihil mundum eſt. ſed coinquinata eſt
eorum menset ꝯſcientia. vnde poſſumꝰdicere illud Iob. xvij. Cogitatiōes mediſſipate ſunt torquentes cor meū. Cogitationes inqͣꝫ vane. et diſſipatione oīmbonoꝝ faciūt et velut aque ignem deuotiones extinguūt. Nam et qͥdam fuit ſanctus pater qui qͣꝫ diu ſe ſanctis cogitationibꝰ exercebat. et per amorē in deum exarſit. alimentū de deo de celis accepit. oīdie panis ei mundiſſimus mittebatur. acpoſtqͣꝫ cepit dyabolo pulſante immundacogitare panis miſſus cepit ſodidus apparere. cunqꝫ ſubuerſis om̄ibus cogitationibus mūdis ſola cogitaret immundapanis totus niger et ſordidus apparuit ⁊vltra ei miſſus a deo non fuit. Sicqꝫ factum eſt vt qui ſancta cogitās. diuino igne totus ardebat. dum īmundā reuoluerecepit. cordis ignē quē diu nutrierat moxextinxit. Ob hanc cām multi philoſophifuerunt qui ſibi oculos eruerūt vt ſubtracta ſibi videndi materia nulla oīno īmūda. ſed ſolūmodo cogitarent illa q̄ ſapeC Scd̓m quodrent puritatem.eſt neceſſariū ad ſpūalis ignis nutrimentum eſt ſancta collocutio oris ſiue ſanctitas ſermonis. patet em̄ exꝑientia. qd̓ ſancta verba audita. vel p̄dicata miro mōincendunt corda Nōne vt Hieronimusdicit. Exultant equi in prelijs dum vocēbuccine audiūt. Nōne ad pugnā fiūt milites fortiores et fortius agitant lanceasſtrictoſqꝫ mucrone dū principis p̄ſentiaexcitant̉. Nōne boues ⁊ cerui dulcibꝰ vocibus aīantur. quāta ergo eſt virtus verborum ſpūalium. vnde d̓r Eccle. xlviij.Surrexit helyas propheta qͣſi ignis et ꝟbum eius quaſi facula ardebat. Talia fuerunt verba beati Laurencij. alios inflamancia. Sicut patet in Ipolito et alijsquos ꝯuertit. Bene poterat dicere ſanctus Ipolitus illud Hiere. xx. Factꝰ eſtſermo domini ſupple mihi p̄dicatus ꝑ betum Laurencium in corde meo. qͣſi igniseſtuans. et defici non ſuſtinens. ꝟbū em̄