Sermo

ſuggeſtiones ſentimus eius cauſam attēdamus. Scriptum eſt em̄ qui ſe exal. humiliabitur ⁊c̄. qꝛ ergo mēſura exaltatiōiseſt menſura deiectionis. ergo ſicut ꝟgomaria que omniū creaturarū humillimaſuper omnē creaturā eſt exaltata. ſic dyabolus qꝛ ſuꝑbiſſimus vſqꝫ ad locū infimūeſt deiectus. Vnde d̓r de lucifero Iſaie.xiiij. Detracta eſt ad īferiora gloria tuaconcidit cadauer tuū. Quomo cecidiſtide celo lucifer qui mane oriebaris. qui dicebas in corpore tu. ſuper celū aſcen. ⁊c̄.Et ſeqͥtur verum tn̄ in infernū detraheris in ꝓfundum lacus. ſic et ruit om̄is ſuperbus. qꝛ non eſt datum ſūmis diu ſtareſed cadūt grauius qui ſederūt ſublimiusfortius em̄ cadit edificiū altum qͣꝫ planūet caſus alti montis eſt grauiorqꝫ ſit collis. lapis em̄ qͣnto a ſuperiori loco deſcendit tanto fortius cadit. Item exemplumde rege Anthiocho. ij. Macha: ix. Quiin ſuꝑbiam elatus et ꝯtra populū eleuatꝰtantū eſt deiectus. vt pre fetore ſe ip̄m ſuſtinere non poſſet. Quare diuinā virtutem ꝯgnoſcens coactus eſt dicere. Iuſtūeſt mortalem ſubditū eſſe deo. Unde propheta. Uidi impiū ſuperexaltatū et eleuatū ſuper ce. li. et tran. Et ecce nō erat⁊c̄. non eſt inuentus lo. eiꝰ. Hec attēdensapl̓us ſuꝑbiam fugit et humilitatē apprehendit et dn̄o per om̄ia obediuit. dicebatqꝫ dn̄o volenti eū mittere ad indos. Tues dn̄s deus meus et ego ſeruus tuus fiatvoluntas tua. ¶ EQuarto debemus videre chriſtū ad refectionē eternāſiue ad ſuon felicitatis brachiū nos vocantem Math. xj. Uenite inquit ad meom̄es qui laboratis ⁊c̄. Unde poterat dicere illud Geneẜ. xxxij. Uidi dn̄m faciead faciem et ſal. fac̄. eſt a. me. Si em̄ tanta poteſt eſſe auiditas glorie tēꝑalis vtꝓ ea multi om̄ia pericula non timuerūt.quanta debet eſſe cupiditas glorie eternalis. Unde de hoc Alexādro narrat hyſtoria. Ꝙ ſaciari nunqͣꝫ potuit gloria; q̄

re quia talis gloria ſic oīno vacua nō ſaciat ſed inflat ſꝫ nō ſic gloria eterna. Un̄ꝓpheta. Saciabor cū app. ⁊c̄. videte ergo fratres ſtulticiam noſtrā. videte errorem noſtrū. qꝛ plures ſequunt̉ mundū deficientem. plures dyabolū ſeducētem. qͣꝫchriſtum ꝑfecte ſaciantem.¶ De ſancta Agneta ſermo. vj.Enerūt nuptiēagni vt vxor agni preꝑauit ſe.Apoc̄. xix. Quales ſūt illenūptie eternales qͣꝫ nobiliſſime qͣꝫ iocūdiſſime. quis ſufficiat vel ꝟbo dicere vel corde penſare: Oculꝰ (inquit Iſāie. lxiiij.)nō vidit deus abſqꝫ te que preꝑaſti diligentibꝰ te. Nam et videmꝰ in his temꝑalibꝰ nupcijs. dum quis nuptias facit filio ſuo ꝙ tunc quidqͥd poteſt facit. Und̓ſicut legit̉ Heſter. ij. Pro nupcijs et coniunctione iuſſit rex parari conuiuiū iuxtamagnificentiā principalē. ergo ſi ſic ī nuptijs facit homo mortalis. quales ſūt nuptie quas filijs ſuis facit deus īmortalis.has nupcias dū beatiſſima Agnes mēteet fide concepit. ad eas ſe toto poſſe preparauit. et iō bene d̓r venerūt nuptie ⁊c̄.¶ A Iuxta hec igitur in verbo premiſſo Notandū ꝙ beata agnes preparauit ſe. ſcꝫ per cordis mundiciā ſe diuinisvouendo. Per ꝯdignam penam carnēoperibꝰ macerando. per maloꝝ tolerantiam hoſtibꝰ reſiſtendo In his tribꝰ vitaperfecta ꝯſiſtit. ſcꝫ Si mundicia et deuotio ſit in corde. Si caſtigatio ſit in corꝑe.Si patientia appareat in vtroqꝫ. Dicoꝙ beata hec virgo parauit ſe primo perverā cordis mundiciā et orationē deuotam. ſicut em̄ cor eſt omniū membroꝝ ettocius vite motuſqꝫ principium. ſic mundicia cordis eſt bonoꝝ omniū fundamentum. prima ſapientia eſt vita laudabiliset mens pura. vt dicit Grego. Nazanzenus. In cuiꝰ ſignū albedo omniū coloꝝeſt primus. nec cōgrue poteſt color aliqͥs