U
lum romanoꝝ. quē ceſarum omniū regūmundꝰ hic nō decipit. ſicut em̄ legit̉ in legenda ſancti Sebaſtiani. ſi ſic ab initioom̄es fefellit. in oībus probet̉ eſſe mentitus. vnde d̓r Baruth. iij. Ubi ſunt principes gentiū qui dominant̉ ſuꝑ beſtias queſunt ſuper terrā. qui argentū theſauriſātet aurū in quo ꝯfidunt hom̄ies et non eſtfinis adq̇ſitionis eoꝝ. exterminati inquitſunt et ad inferos deſcenderūt. et alij loco eoꝝ ſurrexerūt. ergo fratres ſi ita eſtſicut tota die exꝑientia mortis docet? qͥdnobis faciendū eſt. Certe qd̓ dn̄s docet.facite inquit vobis amicos de māmonainiqͥtatis. vt cū defeceritis recipiāt vosin eterna tabernacula. ¶ B Scribitur em̄ ī romana hyſtoria. ꝙ apud gallos olim hec ꝯſuetudo fuit. ꝙ qꝛ credebātanimas īmortales et aliam vitā eſſe. ſibipecunias mutuabant et dicebāt. ego tibipecuniā in hac mutuo. et tu mihi reddasin alia vita. vtinā ſic facerēt hodie diuites mundi vt diuitias neceſſario ꝑituraset velint nolint hic relīquēdas. nunc chriſto in ſuis pauperibꝰ mutuarent. vt ī aliavita centuplicatas reciperent. vbi ſuntvſurarij. quare vſuras cū deo nō faciūtqui ꝓ vndecim nō duodecim reddit: necꝓlibra ſolidum in menſe. ſed ꝓ vno reddit centuplū. etiā in hac vita. ſicut dicit̉Uath. xix. Et in alia dat regnū eternū.Nam q̄dam ſub hac figura narrat d̓ quodam facto ꝑabolam que multū ꝯfert diuitibus ruminata. Nam q̇dam fuerūt quorum ꝯſuetudo erat ꝙ omni anno vnumdn̄m elegebant. et ei vt faceret omnē qd̓vellet poteſtatē dabant. ſed anno finitoip̄m inuadebāt. verberabāt. bonis oībusſpoliabant. et ad quandā inſulam tranſportabāt vbi nunqͣꝫ dies erat. nec qd̓ biberet vel manducaret habebat et nūc calore. nunc frigore tabeſcebat. dum ergodn̄s eoꝝ ſic electus ꝯſuetudinē eoꝝ didiciſſet. toto illo anno prefuit ad illum locufrumenta et om̄ia neceſſaria vite trāſmi
ſit. et ſic vbi alij erant in penis ip̄e requiēaduenit. ciuitas eſt mundus. inſula infernus a quo qui vult euadere neceſſe habꝫꝑ manus paupeꝝ illuc ſibi victualia premittere. hoc attendens apl̓us relictis oībus ſecutus eſt dn̄m. expone ꝑabolam diligenter ¶ C Scd̓o debemus videre carnē inficientē. Nullus vnqͣꝫ hominūfuit excepto dn̄o quē caro non infecerit.quis ex eo nō inſectionē horribilem accepit. prima em̄ hora qua aīa ei infunditurmox ab eo maculat̉. nec maculare d̓ſiſtitqꝫ diu homo viuit. Ob qͣꝫ cauſam exclamabat apl̓s Ro. vij. Infelix ego homoquis me liberabit de corꝑe mortis huius.video inquit aliā legem ī membris meisrepugnantē legi mentis mee et captiuantem me in lege peccati et cetera multa.De hoc etiā poteſt exponi illud Hiere. ijUide vias tuas in ꝯualle et ſcito qͥd feceris. ꝯuallis ad quā om̄es ſordes fluunt ēcaro hom̄is. ergo in hac valle ſtercoroſaom̄ibꝰ malis infectiōibꝰ plena. vias tuasꝯſidera et eas effugere lobora; qͦs non libenter fugit ab homine lepra infecto; qͥsſi poteſt domū ſtercoroſam et fetidā nondeclinat? Nōne formice ⁊ apicule fugiūtloca fetida. ſic ergo ſunt fugienda carnisnoſtre vicia. quibꝰ aīa moritur et homodebilitatur. vterqꝫ homo infirmat̉. morsacceleratur. viſus vtriuſqꝫ debilitat̉. etnō ſolum terreſtre regnū. ſed et eternumirrecuꝑabiliter ꝑditur. vnde de Alexandro narrat hyſtoria. ꝙ eius imperiū tribꝰvicijs exaltatū eſt. ſcꝫ cultu veſtium. aparatu ciborū et maxime vicioꝝ carnaliūquibus ſe totum dederat neſciens dānopeccati regna amitti. ¶ D Terciodebemus videre dyabolū fallacē et ſuꝑbiam corruentē. et de hoc exponitur illudLuce. x. Uidebam ſathanā ſicut fulgurde celo cadentē. ſathanas aduerſariꝰ apvellatur. et ſignificat dyabolū qui nō ceſſat inuadere. nō ceſſat decipere. nō ceſſatnos ad ſuꝑbiam inducere. ſed nos dū eiꝰ