Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sgreeeae

nobis data ſint ad fouendam mutuā caritatem. fruſtra adimplendis diuinis p̄ceptis laboramꝰ niſi in iſto finali ꝯplementoꝯſūmemus. qꝛ ſicut d̓r. j. Thymo. j. Finisp̄cepti eſt caritas. finis intelligas ꝯſūmationis ꝯſumptiōis. Ecce habes in caritate fundamentū. fulcimentum et ꝯplementū ſiue tectū. Iſtud tectū ſancti martires cooperuerūt. qꝛ finali caritate ſuum ſanguinē effuderunt. vnde d̓r Exodixxvj. Facies operimentū aliud tecto depellibus arietū rubricatis. Tectū qd̓ ē ſuperior pars domꝰ. ſignat caritatē que eſtmaxima virtus. qꝛ vt dicit apl̓s. j. Coꝝ.xiij. Nunc manēt fides. ſpes. caritas triahec. maior hoꝝ eſt caritas. Ip̄a eſt tectūeccleſie defendēs nos ab imbribꝰ caumatibus tempeſtate Caritas em̄ om̄ia ſuffert. id ē omīa ſufferre facit. huiꝰ tecti oꝑimentū eſt ſanctoꝝ patrum nos p̄cedentium exemplū. qui ꝑmanētes ī caritate potuerūt omīa aduerſa equanimiter ſuſtinere. Dicit̉ aūt oꝑimentū illud factū de pellibus arietum rubricatis. qd̓ optime ꝯuenit martiribus pelectis. Si em̄ aries dicatur ab ares qd̓ eſt virtꝰ. ſiue ẜm Iſidorum ab aris. qꝛ hoc pecus primū a gentibus īmolabat̉. ꝯgrue iſtiſ martiribꝰ coaptatur Ip̄i em̄ fuerūt virtuoſi. et in arismartiriū īmolati. Pelles igit̉ arietū rubricate. ſunt carnes martirū ꝓprio ſanguine cruentate. Iſti ſunt eccleſie operimentū. qꝛ mēbris eccleſie ſuſtinētie dantexemplū Sed heu nos moderni ſumᶜimitatores iſtoꝝ arietum. ſed caprarum.Dicit̉ de capra. hec ſit eius natura.ſi ligatur eis pānus rubeus ad pedē. ſtatim credit ſe habere leſionem. et quoniāſe vulneratā putat pede claudicat. Sic ēde nobis. ſi ſumus in aliquo bono ꝓpoſito tanqͣꝫ in via. et titillat mentē noſtramturbatio aliqua. ſtatim quaſi leſi. claudicamus. et vacillamus ac a ꝓpoſito reſilimus. Et videtur ſimiles ſumus. xerſiduci medoꝝ. quo narrat Trogus pom

peius. fuit primus in fuga. poſtremusin prelio. in ꝑiculis timidus. in cuiꝰ exercitu vt narrat Ualerius li. j. Equa peperitleporem qui eſt fugax animal. ſimiliter īſuſtinendis arduis nos habemꝰ animū leporis autem arietis. Dominica. xxiij. ſermo. Cxxvj. AStedite mihinumiſma cenſus Mat. xxij.qm̄ ſicut dicit Ceſariꝰ ſuꝑ illōverbo apoſtoli Ro. xiiij. Nemo ſibi viuit et nemo ſibi moritur. quātis exemplūvere humilitatis. et ꝑfecte caritatis oſtēdis. cum tantis et tantis eterna donapoſſidebis. Si vero qd̓ abſit. iracundie.detractiōis. et murmuratiōis. vel inobedientie formam alijs dederis. non ſolum te ſed etiā alijs quos deſtruxeris dupliciter gehenne ſupplicia ſuſtinebis. Idcirco ſummꝰ magiſter et dn̄s. volens vthoneſte exemplariter ambularemꝰ. dixit illud verbū qd̓ pre manibus habemusOſtendite mihi. cen. In quo verboduo facit. Primo hortatur nos ad honeſte ꝯuerſationis moralē actū. Scd̓o oſtēdit moralis actꝰ naturale ſubiectū. Primo hortat̉ nos ad honeſte cōuerſationisactum. dicit. Oſtendite mihi. qͥcunqꝫbene ꝯuerſat̉ deo oſtenditur quia a deoapprobatur. vero male ꝯuerſatur deonon oſtendit̉. quia a deo approbaturIuxta illud. Amen dico vob̓ neſcio vosScd̓o oſtendit moralis actꝰ naturale ſubiectum. adiūgit. Numiſma cēſus. Eſtem̄ numiſma denarij inſcriptio. quā intelligit̉ anime imago. eſt moralis actꝰquaſi naturalis habitudo B Notaergo debet ſe homo oſtēdere tribus. ethoc tripliciter. Deo ꝯſcīam verā ꝯtritionem. p̄ſbitero maculā veram confeſſionem. ꝓximo emendam ſatiſfactionē.Primo dico debet ſe oſtendere deo ethoc cōſcientiā per verā ꝯtritionē. homohabens faciē maculatā ad minꝰ tria facit