Sermo

breuiter creaturarū exemplū. Nam predicat miſericordiā ipſa angelica hierarchia. omnis prorſus celeſtis curia miſericordiā ānunciat et om̄is inferior creatura ſiue ſit carens vita. vt ſunt qͣttuor elementa. ſiue vegetatiua vt om̄es plante.ſiue ſint ſenſitiua vt anīalia. cōſidera ergo homo omnē angelicam hierachiam.quomō ſumma influant in media. et media in ima. in omnem militantem eccleſiam nunc illuminādo. nūc purgando. nūcperficiēdo. Conſidera omīa celeſtia corpora tam celum qͣꝫ ſidera. et maxime ſolem et lunam quomō influant in hec inferiora. nunc humectando. nunc deſiccādoNam aperte videmus in luna. ꝙ lumenqd̓ accipit terris refundit. et ſic eſt in om̄ibus alijs. Item ꝯſidera elementa quātaſint eoꝝ ſeruicia dum ignis frigus expellit. cibaria decoquit. et lumē tribuit. Aerhomini vitam impendit. dum cordi temperantiā tribuit temperans vim calorisAqua tot prebet ſeruicia. Terra tot in cibum rerum genera. vt vix poſſit exprimivlla lingua Item ꝯſiderare vegetabiliaomnia. et videbis ꝙ nulla ſit planta quehom̄i non ſeruiat de aliqua materia Itēanimalia nō ſolū ſunt homini ſeruienciaſed inter ſe habēt ſuo modo miſericordieopera. vnde Ambroſius de Cornicibusloquens dicit. ꝙ admiranda eſt huiꝰ auisclementia. qꝛ cum parentes ſue ad ſenectutem veniunt. ita ꝙ penne eoꝝ cadūtet volare non poſſunt. cornices iuniorespennis ꝓprijs eos operiūt. et collecto cibo diligentiſſime paſcūt. Item ꝙ maiꝰ ēqn̄ cyconie mare tranſeunt cornices easin ſuis ſedibꝰ recipiunt. et cum eis in viaprecedunt et pro eis fortiſſima bella ger̄tet auibus aduerſantibꝰ ſe exponūt. ita ꝙmulte occidūtur et plurime vulnerateredeunt. ſicut dicit ibidē Ambroſiꝰ ¶ Itemvppupa multū vilis eſt auis et plurimaīmunda. Sed plurima ad parētes pietate plena. Un̄ qn̄ hec auis inueterauit ita

vt videre et volare nō poſſit. Tunc filijeorum euellunt vetuſtiſſimas pēnas parentū ſuorum. et liniunt oculos eorum. etfouent eos ſub alis ſuis. donec recreſcātpenne eoꝝ et reilluminant̉ oculi eorum.Ita vt totum ſuum corpus renouet̉ vtantea. vt videre poſſint ⁊ volare Et poſtea ille gratias filijs agūt qui tam piumobſequium ip̄is p̄buerunt. Ac ſi dicāt illifilijſui. Ecce parentes dulciſſimi. ſic̄ vosab infantia educaſtis nos et omnem laborem veſtrū impendiſtis circa nos Eodem modo obſequm impendimꝰ vobis.Si hoc irrationabiles ſibi faciūt inuicemQuomō homīes cū ſintrationales parētibus ſuis nutrimenta dare nolunt.¶ Dominica. xxiij. ſermo. Cxxv.Ro vt caritaso veſtra magis ac magis abundet Phil̓. j. Non incongruecaritas figurat̉ in igne. cum dn̄s dicit Luce. xij. Ignē veni mittere in terram ⁊ qͥdvolo niſi vt ardeat. ſic̄ em̄ natura igniseſt. vt quidquid inuenit preter ſe. conat̉vertere in ſe. et ei ſuā formā imprimere.ſic eſt de caritate. cuiuſcūqꝫ corpoſſederit. ad ſui ſimilitudinem trahere querit. ⁊hoc eſt qd̓ in verbo propoſito liquide eluceſcit. cū apl̓us dicit. Ora vt caritas veſtra ⁊c̄. In quo ꝟbo apl̓us tria facit. perque nobis ſufficienter cordis ſui caritasīnoteſcit. Unde primo oſtendit deſiderijſui actū ſiue operā. cū dicit. Ora. Scd̓odeſiderij ſui obiectū ſiue materiā. vt caritas vr̄a abūdet. Tercio declarat deſiderij modū et formā magis ī affectu. ac magis ī effectu. dic̄ ergo Oro vt caritas ⁊c̄.A ¶ Gr̄a cuiꝰ notandū. ꝙ bene debēꝰꝯſiderare vt caritas nr̄amagis ac magisabundet. qꝛ caritas eſt omniū bonoꝝ primarium fundamentū. bonorum fundatorum ſtabile fulcimentum. bonoꝝ ſtabilitorum finale complmentū. Primo dicoꝙ caritas eſt bonorum omniū primariū