Seymo

generatur. Nam ꝓponit̉ nobis hic deusvt ſumme amabilis et ſumme terribilis.vt ſumme amabilis penitentibꝰ ⁊ eū adorantibus. Sed vt ſumme terribilis hom̄ibus īmiſericordibꝰ. Item ſumme amabilis in miſericordia. ſūme formidabilis iniuſticia. Item ſumme amabilis in ꝯdonādo pctōꝝ omniū dimiſſionē. Sūme terribilis in puniēdo omniū pctōꝝ ꝯmiſſionē.Amabilis in mīa apparuit. dum ſeruo ꝓvenia roganti debita vniuerſa dimiſit.ſed terribilis valde apparuit. dū ſeruumīmiſericordem in ſeruitutē priſtinā reuocauit ⁊ om̄e debitū ab eo repeti iuſſit. vtinam attenderēt viri crudeles. duri. ⁊ impij. qͣꝫ ſit deo odio ꝓxīo ſuo non ꝑcere. qͣꝫmoleſtū fratrem affligere. et qͣꝫ durū veniam petenti non dare Nam ſi quis attēdat verba illiꝰ Pſalmi. Deus laudemmeā ne tacueris. inueniet ꝙ om̄is vir durus dyabolice potētie traditur. in iudicōꝯdemnatur. oratio eius in pctm̄ cōuertit̉dies minuūtur. om̄is eius dignitas alteridatur. filij eius orphani efficiūtur. a ſuisſedibus tranſferūtur. bonis om̄ibus ſpoliantur et mendicitati ſupponūtur. Nec ēqui eis miſeratur. vxor in viduitatē inducitur. et nomen eiꝰ ineternum deletur. parentū antiquoꝝ peccata ad diuinā meōriam reuocant. et vltra in perpetuū nondelentur. Unde ꝯcludit ibidem ꝓphetaq̄ ſit omnium maloꝝ tātoꝝ cauſa. Proeo inquit ꝙͣ non eſt recordatꝰ facere miſericordiā. ſed ꝑſecutꝰ eſt hominē inopemet mendicū ⁊c̄. Et ꝓpterea Ecc̄. iij. ſcriptum eſt. Cordurum male habebit in nouiſſimo Bern̄. Eſt aūt cor durum quodnec ꝯpunctione ſcinditur. nec pietate mouetur. nec p̄cibus inclinatur Non credatſe dei amicū. qui habet animū ad mīamdurum. nā ꝯſtat ꝙ ignis ſpūalis eſt potētior valde qͣꝫ materialis. ꝯſtat etiā ꝙ corhumanū cum ſit carneū de ſua natura minus eſt durū qͣꝫ ſit ferrū. Patet ergo tūcx parte ignis. tum ex parte cordis. ꝙ po

tētior ſit ignis ſpūalis reſpectu cordis qͣꝫreſpectu ferri ſit ignis materialis. Quiaſi qd̓ minꝰ videtur ineſſe ineſt. multo fortius qd̓ magis videbit̉ inerit. ergo ſi ad p̄ſentiam ignis materialis ferrū de neceſſitate molleſcit. et duriciā ſuā perdit. ml̓tofortius cor humanū fit molle et tenerum.ſi diuino ſit igne inflamatū. Nō ergo credat diuino ſe igne ardere. qui ad ꝯpaciēdum ꝓximo inuenit ſe durū eſſe. bene igitur dic̄. O portꝫ te miſereri ⁊c̄. Un̄ maxime duo notātur. Unū ex parte ſerui. Alterum ex parte dn̄i. qd̓ ponitur ex parteſerui ponitur vt p̄ceptū. quod vero ſubditur ex parte dn̄i nobis ꝓponitur in exēplum. Primo ergo oſtendit̉ nobis neceſſarium. cū dicit. Oportuit te miſe. cōſer.tui. Scd̓o ſubdit formā et modū. cū additur. Sicut et ego t. mi. ſum. Tunc em̄ eſtꝟa miſericordiā qn̄ ſic indulgemꝰ ꝓxīoex animo. ſicut a deo indulgeri volumusnobis. ¶ B Eſt ergo notandū. ꝙlicet omīa noſtra bona ſint nobis ex mīamaxime tamē ſunt tria. que diuinā miſericordiam oſtendūt eſſe ꝑmaximā. Primo em̄ oſtendit̉ eſſe maxima in gratuitacollatione bonoꝝ. Scd̓o relaxatione omniū debitoꝝ ſiue delictoꝝ. Tercio vero īꝯſeruatione bonoꝝ ſiue donoꝝ. magnūeſt em̄ hom̄i deo aduerſanti tot bona cōferre. maius eſſe videtur tot debita cōdonare. ſed maxime valde eſt hoīem ī gratia ꝯſeruare. quid em̄ ꝓdeſſet bonoꝝ collatio. quid valeret maloꝝ omniū relaxatio. niſi ſequeret̉ in bono ꝯſeruatio Dicoergo. ꝙ diuina miſericordia primo monſtratur in collatione bonoꝝ tam naturalium qͣꝫ temꝑaliū et gratuitoꝝ. quis em̄vllis verbis exprimere poſſet. quāta bona nobis deus ex mīa dedit. non ſolū naturalia et temꝑalia et gratuita contulit.ſꝫ ip̄m ſuū vnigenitū nobis dedit. quemde ſua ſubſtantia genuit. et per quē omīaque in mundo ſunt fecit. Dum em̄ mīaſola motus. filium ſibi vnicum et cariſſimū