exexite

Secundo debemꝰ corpori refrenationē īſua voluptate. Nam licet homo equumſuū paſcat. ip̄m tam̄ forti refrenaculo frenat et fortiter cum expedit calcaribus ſtimulat. vnde d̓r zacharie. vij. Sanctificare me debeo ſicut feci iam multis annis.quid eſt em̄ ſe ſanctificare niſi ſe fletibusieiunijs et vigilijs macerare. Unde gloſa dicit ibidem. fletus et ieiuuiū ſanctificatio dicit̉. eo ꝙ per abſtinentiā ſanctificantur multi. Tercio vero debemꝰ corꝑiexercitationē in omni ſanctitate ne ocioſitate laſciuiat. et in bono torpeſcat. Un̄d̓r in figura Heſter. vj. Homo quem rexdeſiderat honorare debet indui veſtibusregijs. veſtes regie quibꝰ rex noſter indutus fuit fuerūt opera afflictionis et penalitatis quibus ſemꝑ iudutus fuit. Ille ergoinduitur veſtibus regijs qui carnē cūvicijs et ꝯcupiſcentijs crucifigit Unde d̓rj. Iohā. ij. Qui dicit ſe in xp̄o manere debet ſicut ille ambulauit et ip̄e ambulare.¶ G Quarto animo noſtro ſimiliter debēꝰ tria .ſ. vt memoria iugiter delectetur. vt intelligentia humiliter eleuet̉.vt amoris eminentia ſponſum dulciteramplexetur. Fiunt aūt hec tria in animanoſtra qn̄ memoramur diuina beneficia.qn̄ intelligimꝰ diuina conſilia. qn̄ amplexamur diuina iudicia. Dum em̄ iſta triaaguntur imago diuina in homine reꝑat̉.Dicamus ergo ꝙ imago primo reꝑaturin homine quantū ad memoratiuā potētiam qn̄ recolimꝰ iugiter diuina beneficiaIllum ſolū deberet homo in memoria tenere: quo habito conſtat omīa bona hr̄i.Unde dicebat Thobias et vxor eius. x.eiuſdem. Om̄ia ſimul in te vno habētesnon debuimus te dimittere a nobis. quōnon tenetur in memoria qui magis delectat aīam qͣꝫ om̄ia alia mūdi bona. Un̄ ⁊Dieremi. dicebat Treno. iij. Memoriamemor ero ⁊ tabeſcet in me aīa mea. vere tabeſceret qui diuina beneficia tam naturalia qͣꝫ gratuita memoriter retineret.

et ꝓpterea aīa ſiue plebs iudaica nolensrecolere diuina beneficia arguit̉ vt ingrata. Deutro. xxxij. Generatio inquit praua atqꝫ peruerſa. heccine reddis dn̄o populc ſtultē et inſipiens ⁊c̄. Creat aūt dn̄snaturam condonādo. facit temꝑalia augendo ſed paſcit gratiam adiungendo.¶ H Secūdo imago reꝑatur quātum ad potentiā intellectiuā ſiue cognitiuam. dū humiliter leuatur ad diuina conſilia. vnde d̓r. j. Corinth. xj. vir nō debetvelare caput ſuū. eo ꝙ imago ſit et gl̓iadei. Quid per virū niſi intellectꝰ accipit̉qui nō eſt vllo modo velandus. ſed potius ad diuina conſilia eleuandꝰ. hoc aūtintellectus facit dum ī om̄ibus primā veritatem cōſulit et ẜm leges eternales qͣsaſpicit inferiores potentias omnes regitTercio reparat̉ imago qͣꝫtum ad potentiam affectiuā. cum amor noſter amplexatur diuina iudicia. vt dicat homo illudDanielis. iij. Iuſtus es dn̄e in om̄ibꝰ quefeciſti nobis et om̄ia oꝑa tua vera. Nonſunt ergo diuina iudicia rep̄hēdenda. nōcurioſe inueſtigāda qͣꝫuis nobis nūc ſintocculta ſꝫ ſunt timenda ⁊ veneranda. ſūtamanda. quia iuſtiſſima ſunt ⁊ vera ps.Iudicia domini vera iuſt. in ſe. deſiderabilia ſuꝑ aurum ⁊c̄. Sed ſtulti dum qd d̓sfaciat non intelligunt diuina iudici a rephendunt. ſed audiant quod d̓r Iob. xxxixNunquid qui cum domino ꝯtendit tamfacile cōquieſcet. vtiqꝫ qui dominū arguit debet reſpondere illi. ergo ſi dominonon poſſumꝰ rn̄dere cum ſit ſumme ſapiērie. non debemꝰ eius iudicia vt iniqua arguere. ſed tanqͣꝫ iuſtiſſima amare et comprobare.¶ De eadem dn̄ica ſermo. Cxxiiij. ¶ ASortuit et te miſereri cōſerui tui Math. xviij. Sihec euangelica parabola tota mentis attentione penſetur magna ſpes de veniānobis dat̉. ſꝫ timor de offenſa nō modicꝰ