Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sexerts

ſpiritus aīalis adminiſtrare ſenſus motus. quare ſi nerui ſenſibiles motu fuerūtomni p̄ciſi. vel ex toto ſint opilati mem/brum efficitur īmobile et inſenſibile. ſi vero plena fuerit opilatio erit ī membro tranſitus illius ſpūs perfecta denegatio generatur tremor in membro ꝑfecte adhuc paralitico. et hic tremor accidit ex malicia membroꝝ inferiꝰ deprimecium ſuperius erigentiū em̄ hec erigit illa deprimit. ex bello tremor accidit.maxime autē paraliſis habet fieri ex ſuꝑfluitate ciboꝝ et potuum. ex quibus fit ſuperflua generatio humorū neruos opilātium. Ueꝝ paraliſis iſtiꝰ hom̄is de quo īeuangelio ſermo fit. non eſt ꝑticularis vttantū vnum membrū inuaderet. ſed eratvniuerſalis eo recte mediā ꝑtem corporis occuparet̉. qꝛ talis ꝑaliſis que eſtvniuerſalis eſt valde ad curandū difficilis. ita vt ī ſenibꝰ vix curari poſſit. magna virtus ſaluatoris apparuit. et eipeccata dimiſit. et ip̄m vlterius a morbocorporis ſolo verbo curauit Et qꝛ plus ēaīa qͣꝫ corporis ſubſtantia. et ꝯſequenseſt peior morbus mētis qͣꝫ corꝑis. priꝰdeus a culpa ſanauit. cum ait. Remittūt̉tibi peccata tua Scd̓o eum a morbo coporis liberauit poſtea dixit Surge tolle lectum tuū ⁊c̄. In quo medicis dat̉ exēplum. dum aliquē aggrediunt̉ infirmumvt prius eum inducat ad penitudinē mentis. deinde accedant ad curationē corꝑisQuia culpa a deo morbus ſepiusinfligitur. fruſtra contra morbū oīs medici labor impendit̉ niſi prius cauſa morbi ſupremū medicū abſcindatur. In ꝟboergo premiſſo dn̄s duo facit Primo em̄egrotantis aīam erigit ne deſperet. Secundo ei abſolutiōis beneficiū impendit.dum peccatū indulget Primo ponit̉ deiconfortatio. a deſperādo erectio tanqͣꝫꝯgrua diſpoſitio. addit. Confide fili.Scd̓o ſubdit̉ culpe dimiſſio. et om̄is morhi curatio cum addit. Remittunt̉ tibi pec

cata tua. Nam primū fit reꝑatio potentie cognitiue Sap. iij. Qui ꝯfidunt ī illūintelligent veritatem. Sed ſcd̓m fit reſtitutio potentie affectiue Luce. vij. Remittunt ei peccata multa q. d. m. BSed notandū ſupra dn̄ica. xij. dictumeſt quō qͥdam ꝯfidunt in ſua potētia. quidam in ſua ſapientia quidā in ſancta vita Nunc igit̉ illis eſt addēdū. Primoilli qui ꝯfidunt in ſua potentia innitunturbaculo arūdineo. Scd̓o qui ꝯfidunt ī ſuaſapientia innitunt̉ ductori ceco. Tercioconfidunt in ſua vita innitunt̉ picture. etydolo Dico primo qui cōfidunt in ſuapotentia innitunt̉ baculo vano et ꝯcauocui ſi innixꝰ fuerit homo cadet neceſſarioNōne ſtultus eſſet qui vmbrā ſuā in flumine videns de eius ſoliditate ꝯfidens.ſuꝑ eam aſcenderet. ab ea poſſe ſuſtineriſe credens Talis eſt om̄is mundana potētia. que ſe ip̄am adiuuare non poſſitom̄es in ſe ꝯfidentes deijcit et allicit. vn̄in figura dictum eſt Ezechie. iiij. Regū.xviij. Que ē iſta fidutia tua quā niterisī quo ꝯfidis vt audeas rebellare An ſperas in baculo arundineo et ꝯfracto egipto. baculus em̄ arūdineus qͣꝫuis exteriusvideatur ſolidus. interius tamē oīno eſtvacuus. et ad pondus ſuſtinendū ineptquare qui ei īnititur ambulās ſuꝑ ripamcum incedit fidutia ſubito ruit ad ymaEt talis eſt om̄is humana potentia.in ſe nullo modo ſit ſolida. nulli poteſtſtandi fidutia. Unde d̓r in pͣsͣ. Nolitefidere in principibꝰ ⁊c̄. C Scd̓oqui ꝯfidit in ſua ſapientia innitit̉ ductoriceco. ſenſus enim hom̄is cecus eſt nec viam qua eūdem eſt videt. niſi lux ſumma illuminet. Uidemus em̄ nihil oculꝰcarnis videt. niſi ſolaris lux adiuuet.quō ergo lux interior aliquid videre poterit. ſi a ſumma luce adiuta fuerit. etꝓpterea dicit̉ Mich. vij. Nolite ꝯfidere in duce ceco. quis em̄ eſt dux noſter niſi ſenſus noſter Sꝫ qui ei innixus fuerit in