Sermo
humentibꝰ dormit. quia damnat hoīemſub ditiōe ſue dominationis. aut per elationem ſpiritus. aut per carnis corruptionem tenet hec Gregoriꝰ. Certe talē vmbram in Benedicto papa inuenit. de quoPe. Dam̄. ſcribit ꝙ viſus eſt. pꝰ mortēiuxta molendinū in ſpecie monſtri. quodhabebat aures et caudā aſini. et xeliquūcorpus vrſinum. et dixit cuidam eū aſpicienti. quia beſtialiter vixi. beſtie ſpeciēpoſt vitam p̄ferre merui. Ego inquit fuibenedictus ſolo nomīe nuper papa. et ſicvſqꝫ ad diem iudicij ꝑ dumēta et loca fetida et ſulfurea incendijs ꝯflagrata ꝑtrahor. donec poſt iudiciū ſimul in corpore ⁊in aīa damnabor Nec imerito. qꝛ a primordio vſqꝫ ad finem vite ꝯuerſatꝰ fuiin ceno luxurie. viſus fuit ab auribꝰ incipere. et in caudam aſini terminare. Aſinus em̄ eſt animal luxurioſum. et de luxurioſis d̓r Ezech. xxiij. Carnes aſinorumcarnes eoꝝ. ꝙ aūt ꝑ cetera membra vrſitenebat ſpeciem vitā in om̄ibus doceturduxiſſe carnalē. Nam ſicut a phiſicis traditur. Uſa cum parit fruſtū carnis effundit qd̓ mox dum effuſum eſt crebrius lingendo ꝯponit. et ſic ad ſui ſimilitudinemlingua formante ꝓducit. quia ergo luxurioſe et carnaliter vixit in aſini ſimilitudine. et vrſi figura ꝯparuit.¶ Dominica: xvij. ſermo. Cxiiij.Ui ſe humiliatexaltabitur. multi ſunt qui credunt ſe habere veram ſpem. ethabent vaniſſimā p̄ſumptionē. Quicunqꝫ em̄ſperat de premio nullo p̄cedēte merito. nō eſt ſpes ſed p̄ſumptio In cuiꝰ reifigura eſt cū mater filioꝝ zebedei Mat.xx. Petiuiſſet a dn̄o. Dic vt ſedeant hijduo filij mei ⁊c̄. Dn̄s reſpondit. Neſcitisquid petatis poteſ. bibere ca. quē ego bi.ſum. quaſi diceret. priꝰ agendū eſt de merito et poſtea de pͥmio. ⁊ ꝓpter hoc dicitPoeta. Spes quā meritunon p̄uenit a
ſpe deuiat. et nomen dat ei p̄ſumptionisUt igitur ordine iuris naturalis pͥmittatis meritū. veniendo ſic ad glorie premium. dn̄s ꝓponit nobis hoc verbū. Quiſe humiliat. In quo verbo primo hortat̉vnūquēqꝫ noſtrum ad meritū virtuoſū.cum dicit. Qui ſe humiliat. Scd̓o ſpondet cuilibet noſtrū p̄mium glorioſum cūaddit. exaltabit̉. dicit ergo. qui ſe humiliꝰat. ¶ A Nota ergo ꝙ humilitas meritoria cui debet̉ exaltationis gloria cōſiſtit in tribus. ſcꝫ In proprie eſtimationisannihilatione qd̓ iuducit ꝯtemptum ſui.In dignitatū ꝑuipenſione. qd̓ inducit dilectionem dei. In aliquoꝝ ſibiip̄i p̄latione qd̓ inducit appreciationē xp̄i. Primoergo dico. ꝙ humilitas meritoria ꝯſiſtitin ꝓprie eſtimatiōis annihilatiōe. et hocinducit ꝯtemptū ſui vt ſcꝫ homo ī ꝓpriaeſtimatiōe nihil eſſe reputet ſeip̄m. ⁊ omnium que habet recognoſcat datorē eſſedeum. vnde apl̓us. j. Coꝝ. iij. Quid habes qd̓ nō accepiſti. quid gloriaris quaſinon acceperis. ꝙ em̄ homo aliquid reputat ſeip̄m. vel credit ſe aliquid habere aſe. vel ꝓpter ſuū meritum mirabiliter eſtnociuū. Iſtud em̄ deiecit luciferum de celo Ezechie. xviij. Peccaſti et eieci te demonte ſancto dei. hoc etiā deiecit Pead tempus de ordine apoſtolico cū dixitMat. xxvij. Et ſi omnes ſcandalizati fuerint ſed nō ego. Deꝰ em̄ ſuꝑbis reſiſtithumilibus aūt dat gr̄am Iac̄. iiij. Econtra annihilatio ꝓprie reputationis. multum eſt vtilis et deo valde acceptabilisſicut patet in phariſeo. et publicano. de qͥbus legitur Luce. xviij. ꝙ phariſeꝰ ſtanshoc apud ſe orabat. deꝰ gras ago tibi qꝛnon ſum ſicut ce. h. ra. iniuſ. adulteri. velut etiā hic publicanꝰ. Ieiuno bis in ſabbato. de. do. o. que. poſ. Nota ꝙ euāgeliſta notabiliter dicit ꝙ hoc apd̓ ſe orabat.apud ſe dicit. non apud deum Rogabatem̄ arroganter nō humiliter cū tamē ſcriptum ſit. Iudith. ix. Hūiliū ⁊ māſuetoꝝ