Sermo
ꝙ aliqui ſancti vt poſſent linguas ſuasdomare lapillos ſub lingua portaueruntꝯtinue. Gentiles etiā magis volebāt linguis carere qͣꝫ alijs nociuū aliqͥd ꝓferre.vnde Boeciꝰ in. iij. Cū dyoniſius tyrannꝰ quendam virū ſupplicijs ſe adacturūputaret vt aduerſum ſe facte ꝯiuratiōisſocios ꝓderet. linguam ille momordit atqꝫ abſcidit et in os tyranni ſeuientis abiecit. Iſtud fecit vnus paganꝰ. ſed heu qͣꝫrarus eſt qui hoc faceret xp̄ianus ¶ DTercio adoleſcentibꝰ eſt p̄dicandū vt execrentur inobediētie faſtuoſitatē Inobedientia offert̉ deo voluntas ꝓpria queinter oīa ſacrificia eſt deo acceptiſſima.iuxta illud Eccle. iiij. Melior eſt obediētia qͣꝫ victime. legit etiam in vitaſpatrūꝙ dixit quidam ſenex. Non pugnant demones nobiſcū qn̄ facimus nr̄as volūtates. qꝛ ipſa tunc volūtas demonū fit. propterea em̄ eſt volūtas murus eneꝰ interhominē et deū quā ſi reliquerit hō poterit dicere. In deo meo tranſgrediar murum. Iſtū ergo murū debēt adoleſcētestranſire et ſuꝑioribus ſuis humiliter obedire. Un̄ ſcribit̉. j. Pe. vlti. Adoleſcentes ſubditi eſtote ſenioribus. qn̄ lingua ērecens et tenera tūc faciliter flectit̉. cumaūt antiquat̉ et indureſcit tunc faciliꝰ frāgitur qͣꝫ flectat̉. Similiter iuuenes inadoleſcētia ſua faciles ſunt. ad obediendūaſſuefactibiles. ſi aūt in iuuentute ſua nōdidicerint vix in ſenio obedientes erūt ꝓpter quod d̓r Ecc̄. xxx. Curua ceruicē eiꝰin iuuētute et tonde latera eiꝰ dum infāseſt. ne forte induret et nō credat tibi Siaduerterēt iuuenes ad obedire virtuoſitatem. et inobedientie penitudinē. ſe aptarent ad obedire promptitudinē Sic efficax ⁊ virtuoſa eſt obedientia ſubditorquā exhibet platis ſuis vt mereat̉ obedientiam creature irrationalis Unde legitur in vitaſpatrū ꝙ Iohānes diſcipulusabbatis Pauli. tante hūilitatis et obedientie fuit vt in nullo penitus abbati ꝯtra
diceret imꝑanti vel in aliquo murmuraret. cui cū abbas preciperet ꝓ quodā negocio ire in ꝓximū vicum et reuerti. dixit abbati. pater audiui ꝙ leena eſt ibi. tūcſenior qͣſi iocoſe dixit ei. Si venerit adte alliga eam et adduc tecū. cum veniſſꝫad locū iam veſpere egreſſa leena irruitin eū quā ipſe app̄hendēs. tenere voluitſed illa de manu eius fugit. ſequenſqꝫ eādixit Abbas precepit vt ducam te ad eūet ꝯtinuo ſtetit beſtia. et apprehendēs eāreuertebat̉ dn̄cens leenā alligatā. qd̓ vdens ſenex volens eum humiliare dixit.Canē fatue deduxiſti mihi. ſicut tu inſenlatus es ita et beſtia tua. et ſoluens leenāire ꝑmiſit. De penitudine aūt inobdiētieexemplū habemꝰ in ip̄o filio lucrecij. dequo narrat Boeciꝰ de diſciplina ſcolarium. ꝙ fuit abſqꝫ diſciplina nutritus ꝯſumens ſua in aleis et mere tricijs. et a pr̄eredemptus creberrime de anguſtijs crucis. et tādem captus parentis penuria redimi non potuit. Qui cū lacrimis voceq̄rula petiuit oſculū a patre. ⁊ cum pateracceſſiſſet naſum illiꝰ morſu amariſſimovel acutiſſimo ſecuit dicens. Quare inmeis primis erroribꝰ incaſtigatus euaſi.ac magiſtri mei documentis nō obediuiſocioſqꝫ meos cōtempſi. Filiorum patrineceſſe eſt caſtigationi indulgere.¶ Dominica. xvj. ſermo Cxiij. AEdeficiatis intribulationibꝰ meis ꝓ vobis.Ephe. iiij. Quoniā tribulatōp̄latorum eſt tentatio ſubditoꝝ. qꝛ dicit̉zacha. xiij. Percutiā paſtorem ⁊ diſpergentur oues gregis. Quoniā cum iuſtisaliquid aduerſitatis aduenit. vulgus ꝓpter de merita eius adueniſſe credit. ſicutpatuit in apoſtolo Paulo. de quo legit̉Actuū. xxviij. Cū ꝯgregaſſet paulus ſarmentoꝝ multitudinē et impoſuiſſꝫ ſuperignē vipera a calore cū ꝓceſſiſſet inuaſitmanum eius. vt ergo viderunt barbari