Seymo
quod dominus Ioh. xiiij. ait. venit princeps mundi huiꝰ et in me noͣ habet quicquā. et illud apl̓i. ij. Coꝝ. iiij Deus huiꝰſeculi excecauit mentes infideliū. ⁊ his ſimilia. dyabolum mundū feciſſe obſtinata mente defendunt. Ceci em̄ non attendunt ꝙ in grāmatica didicerunt. ſi tamēvnqꝫ grāmaticā audierunt. Deus enimaliqn̄ nomen eſt nature. vnde dictum eſtin Exodo. Deus tuus vnꝰ eſt. Aliqn̄ nomen eſt potētie. vndictū eſt Moyſi. Ecce ꝯſtitui te deū pharaonis. Aliqn̄ nomēeſt gratie. vn d̓r in Pſalmo. et dn̄s hocidem replicat in euangelio. Ego dixi dieſtis et fi. ex. om̄es. Eſt ergo natura deꝰvnus ſed ꝑticipatione bonitatis ſiue poteſtatis vel gr̄e plurimi poſſunt eſſe. vn̄apl̓us. Siquidē ſunt dij multi. et dominimulti. nobis aūt vnꝰ eſt dn̄s ieſus xp̄c ⁊c̄.et Boeciꝰ. Natura vnus eſt d̓s. ꝑticipatione autem nihil ꝓhibet eſſe qͣꝫ pl̓imos.Argumentū aūt ꝙ ex illa auctoritate trahunt. venit princeps mūdi huiꝰ. nulliuseſt apparentie qui em̄ ita argueret. Rexfrancie princeps eſt francie ergo ip̄e condidit franciam. ſtultus ab omībꝰ haberet̉ergo dyabolꝰ non d̓r mundi princeps. qꝛip̄e mundū ꝯdiderit. ſed quia ꝑ tyrānidēprincipetur in malis. nec deus d̓r ꝑ naturam. ſed per tyrānicam potentiā. Nā ꝙſit impoſſibile duo ponere principia quorum vnū ſit principium boni. alteꝝ veromali. patet rationibꝰ neceſſarijs et ꝓpoſitionibus per ſe notis. Et vt obmittamquia omnis hoc clamat ſcriptura diuinaomnis philoſophia. et breuiter om̄is creatura omniſqꝫ naturā dicamꝰ hoc primūeſt maxime bonū qd̓ ex hoc ꝓbatur. quianatura que nihil appetit fruſtra vel fruſtra facit. et in om̄ibꝰ bonū finem intēdit:primo omniū eſſe ꝓduxit. ſicut habet̉ exlibro de cauſis. Om̄is etiā creatura ſuūeſſe diligit. et omne illi ꝯtrarium refugitvnde elementa omnia ꝓpria appetūt loca ſuo eſſe cōuenientia. plante omnes in
ſuis locis ſuo eſſe ꝯuenientibꝰ oriunt̉. itaꝙ ſi alibi tranſferant̉ in ariditatem vertuntur. Aīalia om̄ia aperte nociua refugiunt. et ſui eſſe ſalutem ꝑ om̄ia queruntEſſe ergo magnū bonum eſſe ꝓbatur qd̓ſic ab omni natura appetit̉ ſolicite cuſtoditur. eſſe eius ꝯtraria ſic ab om̄ibꝰ euitātur. verum ſi ſummū bonū malū eſt nullum bonū in ſe habꝫ. qꝛ quod aliqd̓ bonūhabet purum malū eſſe non valet. ſicutvinum eſt purum. ſi aliquid non habeataque admixtū. Sed eſſe vt dictū eſt magnum bonū eſt. ergo ſi ſummū malū eſt.eſſe nō habet. ergo ſimul eſt et non ē. qd̓oīno impoſſibile eſt. Reſtat ergo ꝙ nullo modo ſummū malū eſt Item ẜm phmnpotentia eſt de numero bonorū. et intantum hoc verū ē ꝙ ip̄m poſſe malū nō eſtEſt etiā naturalis appetitꝰ ad poſſe. qd̓non eſſet ſi potētia mala eſſet. omnis potentia igit̉ bona eſt. Sed ſi ſummū malūeſt. ſic om̄ia mala poteſt. ſicut ſummū bonum omnia bona facere valet. vnd̓ ſummum malū reſpectu mali om̄ipotens eſt.ſed ſummū malū quia om̄i bono caret potentiam nullā habet. ergo ſimul et ſemelpoteſt omīa et nihil penitus qd̓ oīno impoſſibile eſt Item ſcientia maximū bonūeſt qꝛ ꝑfectio aīe eſt. ſine quā nullū bonūeſt ꝑfectum. et ideo omnes homīes ſciredeſiderant et ignorantiā fugiunt ⁊ deuitant. ergo ſi ſummū malū eſt ⁊ om̄i bonocaret nullam oīno ſcientiā habet. ſed qd̓nihil nouit nulli nocere ſcit. ſummū ergomalum nō eſt ſumme malū. Item ſi ſummū bonū ē. cōſtat qd̓ omnia poteſt. ergoſummū malū deſtruere valet. Deſtruetergo ſummū bonū et ꝯſtat ꝙ voluntatēdeſtruendi illud habet qꝛ ꝯtrarium ſibi ē.ergo in ip̄m agens. eſt ip̄m in nihilū redigens. ergo ſi ſūmū bonū eſt. ſūmū malūeſſe nō poteſt Item ſummū bonū poteſteſſe bonū et ſumme malū poteſt in omnemalum. ſed ſummū malū corrumpere eſtmaximū bonū et ſummū bonum corrum