Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Eꝟi

dirumpitur. ſic ab eo occiditur. Sꝫ q̇dpbruta diſcurritur qn̄ ſanſon fortiſſimꝰab vna muliere ligatur capit̉ ⁊c̄. PoctaNil adeo validum quod qn̄qꝫ terat̉hoc et ab īualido ſepe videre potes Ferreijs aſſiduo ꝯſumitur anulus vſu Quidde pulcritudine dicam. que nulla firmitate fulcit̉ ſed modica febre diſſoluit̉ Propter quod et flori feni bene aſſimilat̉. quidum mane virēs et pulcer oriatur. tactſolis incendio mox ſiccatur. vnde d̓r Iacobi. j. OOrtus eſt ſol ardore et arefecit fenum et flos eius decidit et decor vultuscius deperijt. fallax ergo gratia et vanaeſt pulcritudo. ſicut vltimo Prouer. hahetur. Nam propter pulcrā pellem ſepemurilegus capitur. vulpis q̄ritur. et pardus occiditur. vn̄ Ouidiꝰ Forma bonūfragile eſt quantūcunqꝫ accedit ad ānosFit minor et ſpacio carpitur ip̄a ſuoE Quinto ſunt quidā qui ꝯfidunt inexquiſitiōe malicie ſiue culpe et hec fidutia eſt aliarū omniū peſſima. et eſt oīnonulla et d̓o maxime inimica. Nam aliqͥdeſt potentia. aliquid eſt ſapientia. aliqd̓eſt pecunia. ſꝫ nihil eſt oīno culpa. Etconfidere in peccato eſt ꝯfidere in nihiloet ideo inter omnia maxime diſplicet d̓ode illis qui in augurijs et diuinatio nibusſpemſuam ꝯſtituunt. et ſub talium dictorum fidutia ꝯfidenter in malicia viuunt.Unde d̓r Anime ſe in augurijs inuoluenti Iſa. xlvij. Nunc audi delicata que habitas ꝯfidenter et dicis in corde tuo Egoſum ego ſum et eſt preter me ampliꝰ.non ſedebo vidua et ignorabo ſterilitatēet fidutiam habuiſti in malicia tua. etpterea veniēt ſuꝑ te in vna die ſterilitaset viduitas. irruet ſuꝑte calamitas quā poteris expiare. Et ſequit̉. Sta cumincantatoribus tuis. et multitudīe maleficiorum tuoꝝ ſi forte proſit tibi. Et ſequitur Stent et ſaluentte augures celiꝯtemplant̉ ſydera et ſupputat mēſes vtnunciēt tibi futura. Et ſequit̉ Ecce facti

ſunt ſicut ſtipula. ignis ꝯbuſſit eos cetera que ſunt ibi. Tangit hic falſos aſtrologos. qui poſſint aliqua vera ꝯiurādop̄dicere de imp̄ſſionibꝰ que in his inferioribus cauſant ex aſtris. ſuas volunt diuinationes ad ea que ſunt liberi arbitrij deducere. Sed ꝯtra iſtoꝝ ſtulticiā ſatis vtarbitror diſputatum eſt in quodā ſermone de Epiphania et ideo ibi quere.Sexto quidā ſunt qui cōfidunt dedn̄i bonitate et hoc eſt qd̓ in themate additum eſt ad deū. nam et ip̄e dn̄s ad hācfidutiam inuitat diſcipulos Math. xiiij.habete inquit fidutiam qꝛ ego ſum nolite timere qͣſi diceret. ego poſſim om̄iacum ſciam vniuerſa. et deſiderem vobis bona. quid eſt qd̓ pertimeſcitis malaSi ego vobiſcum ſum. quid vobis poterit eſſe nociuū. vnde et Iob hoc attēdēsdicebat. Pone me domine iuxta te. etcuius vis ma. pu. ꝯtra me pͣs. Bonū eſtconfideri in dn̄o qͣꝫ confid̓. in ho. et rationem aſſignat in alio loco. Dominꝰ inqͣtilluminatio mea et ſalus mea quem timebo. Dominus protector vite me. ⁊c̄. etpter hec omīa dicit̉ Hieremie. xvij. Beatus vir qui confidit indomino et eritdomnius fidutia eius ⁊c̄. Qui em̄ hanc fidutiam habuerit et in omnibꝰ contradixit et hic ſecurus erit. in futuro celeſtēgloriam poſſidebit. Exemplū ſuſannaDanielis penultimo. de qd̓r. erat corſuum fidutiam habens in dn̄o. vnde dicitur Iſaie. xliij. QQui habuerit fidutiā meihereditabit mōtē ſanctum meū. Ad quēmontem nos perducat Qui viuit ⁊c̄. Dn̄ica tredecima ẜmo. Cvj. AEus vnus eſtGala. iij. ſunt em̄ hereticiolim dicti ſūt manichei. nūcautem vſu ꝯmuni appellant̉ paternianiqui om̄i ſcientia deſtituti. et a diuina gratia derelicti Duo poſſunt eſſe principia.vnū boni. alterū ꝟo mali. intelligētes