Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

igitur ipſe ſolus ei ſciētiam infundere poteſt. vnde Augꝰ dicit. rōnalis animaa ſola prima veritate formatur. Et in libro ſententiaꝝ magiſter ꝓbat. ille ſolꝰhoīem docet qui in celo cathedram habꝫEt hoc idē dn̄s dicit Math. xxiij. Ne inquit vocemini magiſtri. vnus eſt em̄ magiſter veſter qui in celis eſt. Reſtat ergo anima non a ſeip̄a ſed a dn̄o habet ſcientiam. Itē ſicut ſe habet oculus carnisad ſolem materialē ſic ſe habet oculꝰtis ad ſolem ſpūalem. ſed oculus carnisnihil videt ſine lumine corꝑali. ergo necoculus mētis quicquā intelligit ſine luceſpūali. vnde pͣs. In lumīe tuo vi. lu. ergo ſi omnis nr̄a ſciencia pendet a diuinaIn illa ꝯfidendū eſt non in noſtra qꝛ nr̄ainquantū noſtra. eſt fallax et ſtulta. iuxtaillud Hiere. lj. Stultꝰ eſt omnis a ſciētia ſua. de hac ergo ſtulta ꝯfidentia dicit̉Ro. ij. Confidis inquit te ducē eſſe cecorum. et lumen eoꝝ qui in tenebris ambulant ⁊c̄. addit. predicas furandumfuraris. qui dicis non mechandū mecharis. q. d. Uide qͣꝫ ſtulta eſt tua ſapientiadum eam vitas nociua. nam brutainter herbas ſalutiferas et nociuas. necdiiudicant. nec diſcernūt. malas effugiūtbonas rodūt. a locis ſibi nociuis recedūtet loca ſibi ꝯgrua querunt. ſicut ciconieyrundines nobis aperte oſtendūt dum inhieme loca calida ſibi qͥrūt. ergo ſi tufacis tua ſapientia. qd̓ bruta faciūt ſua induſtria ſtultior es qͣꝫ anīalia alia. Dicasergo qui ꝯfidis in humana ſciētia. qͥdſocrati ſua ſcientia ꝓfuit propter quāmalorū inuidia veneno peremit. Quidcatōni tanta ſapiētia valuit. qui dum ceſaris poteſtati inuidit. ꝓpria manu ſe occidit. qͥd ſapientia Senece valuit ꝓpterquam Nero eligere mortē coegit. qͥdachitopheli cuiꝰ ꝯſilium erat vt cōſiliumdei. ſua ſapiētia valuit qui laqueo ſe ſuſpendit. C Tercio ſunt quidamqui ꝯfidunt in abundantia pecunie. vnd̓

ſemper ſtudent adquirere. et de his dicit̉Barutb. iij. Ubi inquit ſunt prīcipescium qui dn̄antur ſuꝑ beſtias. et in auibꝰceli ludūt qui argentū theſauriſant et aurum in quo ꝯfidunt homines nec eſt finisadquiſitiōis eoꝝ. Et ſequitur. Extermīnati ſunt et ad inferos deſcēderūt. et alijin locum eoꝝ ſurrexerūt. Ecce qͣꝫ infructuoſa. immo qͣꝫ dānoſa eſt noſtra ſcientia Unde damnatitalia inter ſe in infer ꝯferūt. ſic̄ d̓r Sap. v. Quid nobisfuit ſuperbia. et diuitiaꝝ iactantia quidcōtulit nobis. tranſierūt om̄ia tanqͣꝫ vmbra et tanqͣꝫ nuncius ⁊cͣ. et tanqͣꝫ nauis ⁊c̄tanqͣꝫ auis ⁊c̄. et tanqͣꝫ ſagitta emiſſa ⁊c̄.optima exempla et naturalia ibi ordinem poſita. Sunt ergo iſti ſimiles formicis. que ſunt in india ad magnitudinē canum. que aurū tanta auiditate cuſtodiūt prius occidi ſe ꝑmitterent qͣꝫ ab eis aurum auferri aurū qd̓ tam ſolicite cuſtodiunt. cōmedūt. nullū fructum ex auroeas habere ꝯſtat. vnde talibꝰ in mundoſperantibus ſub figura egipti. dicit̉ Iſa.xxxj. Ue qui deſcēderūt in egiptū ad auxilium in equis ſperantes. habētes fidutiāſuper quadrigis qꝛ multe ſunt. ſuꝑ equitibus qꝛ preualidi nimis. et non ſunt ꝯfiſiſuper ſanctū iſrael. Et ideo coruet auxiliator et cadet̉ qui preſtatur auxiliū ſimulqꝫ om̄es ꝯſumentur D Quartoſunt qui ꝯfidunt in corꝑali robore ſiuehoc in carnis pulcritudīe. vnde d̓r Eze.xvj. Perfecta eras in decore meo quēpoſueram ſuꝑ te dicit dn̄s. et habēs fidutiam in fortitudine tua pulcritudine fornicata es et expoſuiſti te omni tranſeūtiSed vana eſt iſta fidutia. qꝛ nulla eſt fortitudo que aliqn̄ ꝯteratur. petraa molliſſima aque gutta cauat̉. ferrū rubigine ſua ꝯſumitur Cetꝰ piſcis maximꝰſepe a cōcodrillo occiditur. Elephas abvnicorne in ventre ſepiꝰ ꝑforatur. Et cocodrillus a ꝗ̇dam parua auicula que peros eius in ventrē vadit et in ip̄o ventre