E
ſponſi ſui. et predilectiſſimi patris ſui. iōip̄a dicit Can. iij. Inueni que di. aīa meaip̄m in memoria ſemper habere. vn̄ dicitCan. iij. tenebo eū nec dimit. et Can̄. j.faſciculꝰ mirre dilectus meꝰ mihi. intervbera mea ꝯmorabit̉. cor em̄ inter vbera collocatū eſt. Quid eſt ergo inter vberadilectum tenere qͣꝫ dilectum corde penſare. et talis cogitatio nunqͣꝫ eſt oneroſaſꝫ ſūma alacritate plena iō eſt faſciculomirre odorifere ꝯꝑata. Sꝫ de his q̄re prima Dn̄ica poſt pente. Rogemꝰ.Item ſermo. Cv.Iduciam habemus ad deū. ij. Coꝝ. iij. Sapientis ꝯſtat officiū eſſe in eo ſpem ſuā ponere. qd̓ eū valeat dū neceſſe eſt adiuuare.Nā ſtultiſſimū eſſe ꝯſtat ſi quis in eo qd̓iuuare nō valet ꝯfidētiā ſua ponat. et iōapl̓us in ꝟbo premiſſo duo facit Primocin actū nobis virtuoſum inſinuat quemdebemus habere cū dicit. Fidutiā habemus. Scd̓o actū determinat et informatquam formā neceſſe eſt nos ſeruare cumaddit. Ad deū In deo em̄ ſolū n̄ hom̄ibꝰeſt ꝯfidendū. cuius ſolius eſt poſſe ferreſubſidium A Eſt tamē notandūꝙ quidā ſpem ſuam ponunt in ſublimitate potentie. quidā in copioſitate pecunieqͥdam in altitudine ſapientie. q̄dam ī carnis pulcritudinē. quidā in exquiſitiōe malicie ſiue culpe. quidam vero in abundātia diuine clementie. Prima fidutia eſtomnino friuola. Secūda eſt falſa et ſtulta. Tercia ē inutilis ⁊ infructuoſa Quarta eſt penitus vana Quinta abominabilis et iniqua. Sexta vero eſt ſolida ⁊ vera. Dico ꝙ quidā ſunt qui ꝯfidunt in humana potentia. aliquādo ꝓpria. aliquādo aliena. quia q̇dam ſunt in ſe potentesquidā vero ſunt potentibꝰ adherentes.Sed talis fidutia oīno eſt friuola ⁊ quaſinulla. Nam om̄is potētia que nō eſt a ſeipſa. ſed fluit ab alia eſt oīno nulla niſi qͣꝫ
tum dat illi prima Nulla eſt omnino virtus arboris niſi qͣꝫ a radice ſuſcipit. et nulla eſt virtus in membris cuiuſlibꝫ animalis ſi in eam non fluat virtus prior. ergodum diuina virtus ſit omniū potentiaꝝſimpliciter prima nulla eſt omnino hūana potentia ſed ſemper nititur fruſtra niſi a diuina virtute fuerit coadiuta. vbi ēem̄ potentia ceſaris. vbi potentia Neronis. vbi potentia Alexandri macedonisOmnes defecerunt nec in ſe ſperātes ſeiuuare potuerūt. Nam ceſar fuit mortuꝰceſus a romanis. Nero qui piſcabat̉ retibus aureis. dum vellet occidi a romanisdentibus fuſtem acuit et ſe per ventremtranſfixit Alexander veneno amicoruminterijt. ꝓpter quod dicit̉ in pſalmo. Nolite confidere in principibꝰ. Item in aliopſalmo. Bonum eſt ſperare in dn̄o qͣꝫ inprincipibus. In potētia ergo terrena cōfidere que ſe ipſam non poteſt adiuuarenec ſe a morte eripere. eſt ſuper baculumarundineum ſe appodiare. et per filū ſtupe ſe de maxima ripa deponere et ad flatum vndiqꝫ vētis expoſitum ſine ruinatenere: propter que omnia dicit̉ Hiere.xxvij. Maledictus homo qui confidit inhomine. et ponit carnem brachiū ſuum.Notabiliter dicit carnē. id eſt potētiamcarnalē. quia caro eſt pars fragiliſſima ⁊tenera. nō virtute ſua ſed oſſis beneficioſuſtentata B Secundo ſunt quidāqui ꝯfidunt in humana ſapientia nec attendunt ꝙ a ſapientia diuina eſt omnisſcientia. nam ẜm phm. cui concordat certa experiētia. Anima creatur ſicut tabula raſa. in qua nulla eſt omnino pictura.Unde ſi quis paruulum inter feras nutriret nullam omnino ſcientiam haberet.Anima ergo cum de ſe ſcientiam adquirit ad omne illud quod in alterum influiteo nobilius exiſtit. qꝛ vt vult philoſophꝰet ꝙ magis eſt Auguſtinus dicit. Omne agens eſt preſtantius ſuo patiente.ſed rationali anime ſolꝰ d̓s nobilior eſt.
t iiij