Eti
vere eſſe deſinit. Item ẜm phm̄ et ipſumBoeciū. ⁊ ꝙ maius eſt Aug. Ens et bonum ſimpliciter ꝯuertunt̉. ergo qd̓ a bonō deficit. ꝑiter ⁊ ab eſſe recedit. ergo dūmali bonitatem ꝑdunt quod fuerant eſſedeſiſtunt. quare verſi in maliciam humanam vtiqꝫ amiſere naturam. Aſſerit ergo Boeciꝰ et ꝯcludit vt quē tranſformatum vicijs videris hominē eſtimare nōpoſſis. Sed ſi auaritia feruet et alienaꝝopum eſt violētus ereptor lupo ſimilemeſſe dixeris. Si ferox et inquietꝰ vrſo ſimiliaueris. Si linguā litigijs exercet cani ꝯꝑaueris. Si inſidiator occultus. ſimilia eum vulpeculis. ſi vero ira ſeuit. leonis animū geſtare putabis. et concluditBoeciꝰ. ſit inquit vt qui bonitate deſerta homo eſſe deſierit. cum in diuinā naturam tranſire nō poſſit. vertatur in beluam. et hec eſt ratio quare apl̓us dicit hominem ſine gratia nihil eſſe. j. Coꝝ. xiijSi caritatē aūt inquit non habeam nihilſum. Eſt em̄ vt Boeciꝰ docet ordinē retinet ſeruatqꝫ naturā ¶ B Eſt ergonotandū. ꝙ eſt ꝯſiderare homnē quantūad triplicē ſubſtantiā. ſcꝫ quantū ad ſubſtantiā naturalem. quantū ad ſubſtantiātemꝑalem. quantū ad ſubſtantiā ſpūalē.Si em̄ ꝯſideres hominē quantū ad naturam quaſi nihil eſt. ſi quantū ad fortunāip̄am nihil eſt. ſi vero quantū ad gr̄am ēillud quod eſt. dicat ergo vir iuſtꝰ. Gr̄adei ſum id qd̓ ſum. qꝛ per naturā quaſi nihilſum. vnde d̓r Iſa. xl. Omnes gentesquaſi nō ſint ſic ſunt coram eo. et qͣſi nihilum etinane repurate ſunt ei. et ipſe pͣsͣ.Quid eſt homo qꝛ magnifi. eū q. d. nihilNota ergo ꝙ tria ſūt que naturā hu manam annihilant. ſcꝫ corruptio hūane ſubſtantie defectio hamane potentie. calamitatis p̄ſentis miſerie Dico ꝙ primumqd̓ naturā humanā annihilat eſt corruptio ſue ſubſtantie que ſatis eſt patēs necꝓbatione indiget. Nam hodie es ſanuscras infirmus. hodie viuus es cras vero
mortuus. quid inter om̄ia homini fragilius cōſidera qͣꝫ incorruptibilia celeſtiacorꝑa. conſidera qͣꝫ perpetua ſint elementa. conſidera qͣꝫ diuturna ſit lapidum permanentia. conſidera qͣꝫ longeua in plantis et in brutis ſit vita longiſſima. fenixauis quingentis viuit annis. Elephātesviuunt annis trecentis. Uultures dicunt̉viuere centū annis. Hec ergo attendēsꝓpheta dicebat. Ecce menfurabiles po.dies m. ⁊ ſubſtantia m. t. nihil ante te. etIob. vij. Parce mihi dn̄e nihil em̄ ſuntdies mei. Idem. Dies mei velocius trāſierunt qͣꝫ a texente tela ſucciditur. ¶ CScd̓m ꝙ humanā naturam annihilatēdefectio potentie. ſicut em̄ homo nihil aſe habet. ſic nec aliquid ꝑ ſe poteſt. vndeet dicebat Iob. vij. Caligauerunt oculimei et oſſa mea quaſi in nihilum redactaſunt. In caligatione oculoꝝ impotentiacognoſcendi notat̉. quā q̇ habet ante deum pro nihilo reputatur. Sap. ix. Si qͥsfuerit ꝯſūmatus inter filios hominum. ſiaufugerit ab ip̄o ſapientia tua quaſi nihilum reputabit. In nihilatione oſſiū defectus potentie oꝑatiue innuitur. qui eſt hodie tantus vt vix ſit qui hene operetur.vnde et Iob dicebat. Nuuc deridēt meiuniores temꝑe. quoꝝ mihi virtus erat ꝓnihilo. Utina attenddrēt humines quō alincibus ſuꝑamur in viſu. et quomō a lupis in auditu. quō a vulturibꝰ in oīfactuquō ab araneis ⁊ apibus in opere. quō atauris in robore. et quomō a tigribus invelocitate ⁊ balenis in corporis mole ¶D Tercium qd̓ noſtrā naturā annihilat eſt calamitas p̄ſentis miſerie qͣꝫ effugere eſt impoſſibile. Quis ſufficienternarrat egritudines corpoꝝ; quis dicerepoſſit egritudines aīarum; quis effugerepoſſit tot genera laqueoꝝ. et tot modostentationū. vnde Amb̓. Nanigantibusnobis ꝑ hoc mare magnum vbi reptiliaquoꝝ nō eſt numerꝰ animalia puſilla cūmagnis id eſt diuerſa genera inimicoꝝ.