Sermo
valde nobis ꝑtimeſcēdum eſt ne nauemnr̄am aut fluctus ahſorbeat. aut ꝓ cellatempeſtatis arripiat. aut in eterna p̄dampirata crudelis abducat. ⁊ hoc eſt qd̓ di.Iob. Quaſi rupto muro et aꝑta portairruerūt ⁊c̄ ecce quaſi nulla defenſio ⁊ admiſerias deuoluti ſunt ecce abſqꝫ ꝯtradictione oīmoda expoſitio. ⁊ qͣſi ī nihilū redactꝰ ſū. ecce oīmoda ſubpeditatio ¶ EScd̓o nihil eſt hō ꝑ fortunā Nā oīa bonafortune. aut ſunt honores aūt delicie. autſunt diuitie. honores querunt ſuperbi. delicias querunt luxurioſi. ſed diuitias querunt cupidi et auari. Sūt ergo prima fortunc bona honor et gloria. Ac glorin humana nō eſt vera ſed imaginaria. ⁊ vmbre ſimilis eſt. ergo penitus nulla. vndeminorē ꝓbans ꝓpheta dicit in pͣs. Imaginem eoꝝ ad nihilū rediges. Gloſaimaginem dicit gloriā tꝑalem que vera noneſt. ſed ſolum ſimilitudo glorie. vn̄ ⁊ dn̄sdicebat Ioh. vij Si quero gloriā meamgloria mea nihil eſt. eſt em̄ fumo ſimilis.qui quāto alcius aſcendit. tanto citiꝰ euaneſcit. Secūdo fortune bona ſunt diuitieq̄ nihil ſūt diuine glorie ꝯꝑate. audi quidd̓r Sap. vij. Diuitias nihil eſſe dixi ī cōꝑatione illius. et omne aurū arena eſt exigua ⁊c̄. Mundus em̄ facit ſic̄ incantatorſtultis hom̄ibꝰ. qui dum in manu credūthabere denariū. nō inueniūt niſi fimum.Mūdus em̄ anguille eſt ſimilis que ſepedum teneri creditur nō habet̉. immo quāto manu fortius ſtringit̉. tanto citius demanu egreditur. et ꝓpterea diuites ſuntſicut ſomniātes. qui dum dormiunt diuites ſe eſſe credunt. ſed euigilantes vacuos ſe eſſe inueniunt ps. Dormierūt ſomnum ſuū vſqꝫ ⁊c̄. Iob. xxviij. Diues cūdormierit nihil ſecum affert. aperiet oculos ſuos et nihil inueniet. vnde d̓r Actu.ix. ꝙ ſaulus apertis oculis nihil videat.quomo em̄ videri poteſt qd̓ nō eſt vndediſcipuli in trāſfiguratione dn̄i. eleuatisoculis neminē viderunt niſi ſolum ieſum
quare. qꝛ ip̄e ſolus vere eſt. ¶ F Teicio bona fortune ſunt ipſe delicie q̄ oīnoſunt vane et penitus nulle. in his em̄ peccatis que ſolius carnis ſunt homines totaliter brutales fiunt. ⁊ ideo dum brutalēnaturā induunt natura ꝓpria nudi fiuntIn om̄i peccato eſt vanitas. qꝛ ſemꝑplꝰeſt ibi doloris et anxiētatis qͣꝫ delectationis. quis vllis exprimat verbis quātumlaborent illi qui vano amore ſunt capti.nunc reſpiciendo nunc circūeundo nuncoportunitatē peccandi querēdo. nunc noctes ſine ſomno ducendo. nūc om̄e quodpoſſident expendēdo. et nunc curis innumeris ſuam aīam affligendo. Et cū miſeri hec omnia faciant. ſepe tamē illd̓ quodcupiunt nō attingunt. et dato ꝙ ꝑficiantquod intendunt nihil aliud qͣꝫ damnū inarca et peccatū in cōſcientia ſe accepiſſeinueniunt. ⁊ ꝓpterea d̓r Ecc̄. l. Modicūtanqͣꝫ nihil in requie et ab eo in ſomnis qͣſi in die reſpectus. quaſi diceret tantū ꝓdeſt ei delicias ſumere quantū eas ſomniare. et tantū eas habere quātū videreet ꝓpterea dicit Innocētiꝰ. quid ꝓſuntdiuitie. quid epule quid delicie nō liberātinquit hominem a morte. nō defendūt averme. nō eripiunt a fctōre. Dicat ergovir ſanctus nihil ſum ꝯditione nature. nihil omnino ex ꝯditione fortune ergo omne qd̓ ſum. ſum ex beneficio gratie. vndead Ro. vij. Infelix ego homo quis meliberabit de eorꝑe mortis huiꝰ. et ſubdit.gratia dei ꝑ dn̄m ieſum xp̄m. bene ergodicit gratia d̓i ſum id quod ſum excludēsnaturam. fortunā et nihilominꝰ culpam.q̄ hoīem faciunt ꝑ ſe nihil eſſe. Nam quēnatura fortunat. fortuna corꝑaliter ſuſtētat. culpa annihilat. gratia iuuat vel reparat ⁊ ꝯfortat. Nā gratia ſuſtentamurgratia ꝯfortamur. et gr̄a noſtre fini ꝯiungimur. vnde Bern̄. Nulli ſunt conatusliberi arbitrij niſi ꝑ gr̄am excitētur. et fruſtra ſunt niſi ꝑ gr̄am adiuuentur. et Auguſtinꝰ dicit. ꝙ gratia preuenit hominis