Seex eo
vt dum homo ab eis non cauet venenamale volūtatis effundant. ſunt em̄ ſimiles ſcorpioni. qui homi faciem blandamoſtendit. ſed dū ꝯfidit ip̄m cauda ꝑcutit ⁊venenū immittit. Tales ergo ſe ad tēpꝰamicos oſtendūt ſed cito ad inimiciciasſe ꝯuertunt vn̄ d̓r Ecc̄. vj. Eſt amicꝰ quiad inimicicias ꝯuertitur et qui odium etrixas et ꝯuicia denudabit. Nā ſicut d̓r inꝓuer. xvj. vir iniquus lactat amicū ſuūet ducit eum ꝑ viam non bonā. Iſti ſuntſimiles colūbe domite ad deceptionē ſilueſtriū columbaꝝ edocte Nā ſilueſtribꝰamicicia ꝯiungit̉ vt eas ad rete ducit. etvt eas fallat prius ip̄a rete intrat et ꝑmittit vtanceps cū altera eā inuoluat. Exēplum d̓ abſolon̄. ij. Re. xij. Qui fratremad ꝯuiuium inuitauit que ſecum comedētem occidit. Exemplū etiā de Symonemachabeo. jͣ. Macha. vlt. quē Ptolomeus ad ꝯuiuium inuitauit eūqꝫ occidit¶ F Secundi amici ſunt tꝑales etmundani. et qꝛ ſunt vani. ſunt penitꝰ nōcurandi ⁊ tales ſunt amici fortune nō nature. Et id̓o fortuna alludente alludunt.et ip̄a deſerente recedunt Boeciꝰ. Quēfortuna fecit amicū. in fortuniū faciet inimicū. Iſti ergo amici et ſi in mundo florenti homini ſeruiūt vt eū equaliter diligunt. poſt mortē tn̄ penitus derelinquūtnec quo vadat amicus attendunt Quiseſt hodie amicꝰ qui ſic in vitā diligat vtꝓ amico vnā miſſam dicere faciat. Nāvidemus ꝙ filij teſtamēta nō ſoluāt vxores mox quaſi alijs nubāt. Ergo ſi iſti qͥmaxime obligati ſunt ſic ꝯtemnūt. qd̓ mirum ſi omēs alijderelinquūt. et ꝓpteread̓r Ecc̄. vj. Eſt amicus ẜm tempꝰ ſuū. etnō ꝑmanebit in die neceſſitatis. qn̄ imminet tanta neceſſitas ſicut qn̄ homo mortuus ignibus tradit̉ exurendus. ergo quivere eū amaſſet tuc maxīe eum adiuuaret Ergo omīs mūdus eſt falſus amicusqui in morte penitus deſerit. de ſuo nontribuit. auxilium nullū impendit. ſꝫ poſt
mortem impedit. dum ſibi vxorē ⁊ filiosoſtendit cum diuitijs quas amauit. Amici ergo tales omēs ſunt cani ſimiles. quidum habet os in quo ſunt carnes illud inore gerit. pedibus frangit. et in loco tutoponit. ſed carnibꝰ eius roſis ſtatim illudabijcit et cunctis exponit. Inuenti ſūt tn̄canes qui in dn̄oꝝ mortibus plorauerūt.nec ip̄os mortuos deſeruerū. t Nā canisromē fuit qͥ iuxta dn̄m mortuū ſtabat necaliqͥd comedebat. ſꝫ ad os defuncti moxdeferebat. ⁊ videns ꝙ ip̄e nō tangebat.nec ip̄e cōmedebat. Quis igit̉ hō poteſtcani inamicicia aſſil̓ari. Narrat Amb̓.ꝙ dum q̇dam ſecum habēs canem a quodam milite ſummo mane fuiſſet occiſus.canis vt poterat dn̄m defendebat. ſed qꝛille armatus erat et ei nocere nō poteratiuxta mortuū triſtis ſtabat. eumqꝫ cuſtodiebat. cumqꝫ dies creuiſſet et illuc qͣſi tota ciuitas ꝯueniſſet. aduenit et miles vtſe neſcire oſtenderet Ac vt eū canis vidit mox corā cūctis eū inuaſit. et tam diutenuit et momordit quo vſqꝫ ꝯfeſſus eſtꝙ eū occidit. ¶ G Tercio ſunt alijamici qui ſunt veri. et tales ſunt ſpūalesviri. qui ſic̄ in vita vere diligūt ſic ī morte nō deſerunt. ſed tūc maxime auxiliumimpendūt. Nunc ꝓ eo orando. nūc ꝓ eolacrimas effundendo. ⁊ nūc miſſas ꝓ eocantando. Tales em̄ amici qui corde diligunt vere ꝯpaciuntur. ore vero ꝓ eo ardencius deprecant̉. opere ꝓ ipſius anīaqueqꝫ bonaͣ facere ꝯprobantur qꝛ verediligūt. vnde d̓r Ecc̄. vj. Amicus ſi permanſerit fixus erit tibi quaſi coequalis ⁊in domeſticis tuis fiducialiter aget. Dehis ergo dn̄s dicit. facite vobis amicos.Rogemus ergo ⁊c̄.¶ Dn̄ica. ix. ſermo. lxxxxviij. ¶ AOn ſimus concupiſcentes maloꝝ. j. Corin.x. quia omnē malū ex ꝯcupiſcentia habꝫortum. dum ꝯcupīa ꝓhibet̉ om̄e malū in