Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis : P. 1.2
Einzelbild herunterladen
 

Se. x xx

qd̓ magis eſt eſſe filiū regis; qͣnte putaseſt dignitatis eminentie eſſe filiū altiſſimi regis. qui rex omniū ſanctorū exiſtit.Ubi ſunt ergo qui appetūt nobiles fierivbi ſunt qui nobilibus vxoribus laborātvniri. vt ſic poſſint nobilitari Ueniāt etfiant filij ſummi regis Nūquid ſāctꝰpetrus vilis piſcator fuit. Sed quis rex ēhodie tante nobilitatis vt ſanctꝰ petrusquem ab oībus regibus adorari videmꝰAttendite etiā fratres quis ex vobis eſtqui om̄ia bona ſua daret regi francieſi eum adoptaret. Uenite ergo vt poſſitis eſſe nobiles qꝛ om̄es ſic̄ magni regesceleſtis patrie ſūt heredes. Un̄ qd̓ vnoeorum d̓r. et qd̓ de illo intelligis. de quolibetᶠ alio accipe Caleph hereditatē dauid conſecutus eſt ſedem regni in ſecula.E Scd̓o hereditas illa eſt appetenda qꝛ ditiſſima. vbi ſunt omēs auari. vbiſunt vſurarij. vbi om̄es mūdi curis dēditi vt poſſint ditari veniant et accipiantdiuitias infinitas. diuitias pacificas ſecuras. diuitias eternaliter duraturas:Quid tibi deeſſe poterit qn̄ in arca cordis ſummū bonū habebis. Unde hoc eſtqd̓ optabat apl̓s Ephe. j. ſcire vt ſic eospoſſet ad amorem illarum diuitiaꝝ allicere Dicebat ergo eis eiuſdē pͥmo Detvobis deus ſpm̄ ſapientie et reuelatiōis.vt cognoſcatis diuitie glorie hereditatis eius in ſanctis. O ſi quis ꝯgnoſceret qͣꝫ ſit illa curia diues. qͣꝫ libenter ſe etom̄ia ſua daret vt ad illas diuitias ꝑueniret. Unde qͣdam mortem cuidā amico ſuo apparens requiſitus qualiter ſibieſſet. ait Bene mihi eſt. quia ſic̄ audiuimus in ciuitate dn̄i eſt et milleſies amplius F Tercio hereditas illa eſt appetenda qꝛ iocundiſſima. nihil em̄ delectationis poteſt excogitari quod in plenitudine non ſit ibi quāuis nequeat lingua dici nec animo cogitari. Excedit em̄ in infinitum oēm homis cogitatū. vnde dicitAeui. xxx. Nolite ambulare in legibꝰ na

tionū id eſt peccatoꝝ dabo vobis hereditatem fluētem lac et mel Quid em̄ lacte nitidius? quid melle dulcius. OOculusergo carnis ibi paſcetur in lacte humanitatis. et oculus mentis in melle diuinitatis. G Quarto hereditas illa ēappetenda qꝛ firmiſſima. pacifica et ſecūriſſima et id̓o duratione eterna. Omneem̄ bonū quantūcunqꝫ magnū pro nullohabēdum eſt ſi habitu perdi poteſt. vt ergo illi bono nihil oīno deſit. ſicut eſt nobiliſſimum dignitate. ditiſſimū vbertateletiſſimum iocunditate. ſic eſt pacificumfirmitate p̄s. Manſuēti aūt hereditabūtterram et deletabunt̉ in multitu. pacis.Un̄ ip̄oꝝ verbū eſt illud Iudicum. xviijIntrabimus ad ſecuros regionē latiſſimam. et tradet dn̄s nobis locum in quonullius rei eſt penuria Amen. In eadē dn̄ica ſermo. lxxxxvij. AAcite vobisamicos de māmona iniquitatis Luc̄. xvj. Ex hac ꝑabola aꝑte colligitur nunqͣꝫ debet eſſe ſecurus cui cōmiſſa ſunt bona alterius. qui em̄ tot bona nature nonſolum carnis ſꝫ aīe qui tot bona fortunequit tot bona gratie a deo accepit. mirūeſt quomō tutus dormit comedit ſiue bibit. Unde ſanum ꝯfilium valde eſt facere qd̓ dn̄s in themate monet. facite vob̓amicos quaſi diceret multa bona accepiſtis nec ad rationē reddendam ſufficitis.ergo de māmona iniquitatis id eſt de diuitijs inequaliter poſſeſſis vobis dei ſeruos amicos faciatis vt cum defeceritisadiuuari poſſitis ab illis. Augꝰ em̄ dicitquedā eſſe peccata mortalia quibushomo dānationē incurreret niſi interceſſio alicuiꝰ ſancti liberaret et dicit. licet omni temꝑe inquiſiſſet. vt que eſſenthec peccata cognoſceret ad eoꝝ tn̄ cogͥnitionē nūqͣꝫ potuit ꝑuenire. ergo qꝛ dūsdic̄ ab illis eripit̉ interceſſiōe ſct̄oꝝ