IS

ſunt et de matre nullam penitus curā gerunt. quod mater diligenter aduertēs. reſumptis viribus filios ſe paſcētes amat⁊ refouet. ingratos vero a ſe pellens nullis vlterius auxilijs de cetero fouet. ¶B Scd̓o quis ſe patrem oſtendit ꝑeruditionē. Nā ⁊ intantū hoc eſt naturale. ꝙ etiā bruta ſuos filios docent. Un̄ d̓rde Irundine ꝙ docet pullos ſuos ſtercora eijcere extra nidum Aquila etiam ſuꝑpullos ſuos voians eos ad volandū prouocat Sꝫ que creatura ſic diligenter hecfacit vt deus qui docet omnē hoīem ſciētiam. nam ſicut d̓r ī Baruth. hic adinuenit omnē viam ſcientie et dedit illam iacob puero ſuo. et iſrael dilecto ſuo. Und̓ip̄e dicit Prouer. j. Audi fili mi diſciplinam pr̄is tui vt addatur gr̄a capiti tuo.et torques collo tuo. Quis nō audiat talem patrem ſic vtilia nos docentē. Ipſeem̄ docet nos vt mortē culpe fugiamus.j Ioh. ij. Filioli hec ſcribo vobis vt nonpeccetis. Item docet vt vita gr̄e viuāEcc̄. iiij. Sapientia filijs ſuis vitā inſpirāt. Item vt ad gloriā venire ſtudeamꝰSapientie. xij. bone ſpei dn̄e feciſti filiostuos quoꝝ parētibus dediſti iuramentaet ꝯuentiones bonaꝝ ꝓmiſſionū. Nōneigitur eſt amanda diuini patris eruditioque mortem deuitat. vitā donat. mortuos ſuſcitat. et ad gloriam nos ꝑducit ¶C Tercio quis ſe patrem oſtendit ꝑcorrectionem. et adeo hoc natura docetvt etiam bruta pullos ſuos corrigāt Un̄d̓r de accipitre ꝙ dum videt pullos ſuosnegligere et de nido nolle exire. timēs neper pigriciam inſoleſcant et ſic ad p̄damapti nō fiant. eos roſtro ꝑcutit et ad p̄dāire ꝯpellit. Deꝰ ergo ſe patrem eſſe oſtēdit dum filios ſuos caſtigare non deſinitIn hacem̄ vita ſicut ꝓbat exꝑientia magis ꝯfliguntur filij dei qͣꝫ dyaboli. qꝛ filijdei qui ad gloriā ordinatur. a ſcoria peccatorum purgātur cū qua ad gloriam nōintrat̉ Sꝫ filij dyaboli qui eternis ignibꝰ

reẜuāt̉ nō hic puniūt̉. ſꝫ potiꝰ ꝓ aliqͥbꝰ bonis que hic faciunt in temꝑalibus premiantur. Et quia nullū bonū eſt irremuneratum. hi qꝛ in alia vita ſunt ꝓ peccatisaccepturi ſupplicium. aliquoꝝ ſuoꝝ bonorum hic accipiunt premiū Et quia nullum malum eſt impunitū. Illi p̄mium qd̓in alia vita ſunt accepturi ꝓ aliquibꝰ ſuis peccatis hic accipiunt punimentū. Un̄in hac vita ꝓſperari eſt ſignū peſſimumſed affligi ⁊ pati eſt ſignum optimum. qꝛoſtendit hominē eſſe dei filium. vnde d̓rProuer. iij. Diſciplinā dn̄i fili mi ne abijcias cū ab eo corriperis. quem em̄ diligit dn̄s corrigit. et quaſi pater in filio cōplacet ſibi; vnde d̓r Iob. Beatꝰ vir quicorripitur a dn̄o. qꝛ ipſe vulnerat et medetur percutit et manus eius ſanabunt.Nunquid nō videtis patres carnales d̓alienis filijs nō curare et ꝓprios caſtigare. Unde ſapiens dicit ꝙ qui parcit ꝟgeodit filium. Qui ergo hic a deo nō corripitur. nō dei filius neceſſario argumētoꝯcluditur. ꝓpter qd̓ d̓r Ia. j. Omne gaudium exiſtimate fratres ⁊cͣ. ¶ DQuarto quis ſe eſſe patrē oſtendit ꝑ ſubſtitutionē qn̄ filium facit heredem. hereditas nō ꝯſueuit dari extraneis. nō filijsſpurijs ſed legitime natis. vn̄ d̓r Gal. v̓.Non erit heres filius ancille cū filio libere et ꝓpterea additū eſt in themate. Sifilij et heredes In quo vt iam dictum eſttangitur filioꝝ remuneratio vel retributio Eſt igitur notādum. ꝙ hec hereditasē appetanda ꝓpter ſummā excellētiam.Nam ꝓpter ſuā excellentiā ꝓbatur eſſenobiliſſima. ꝓpter ſummā opulentiā. nāꝓpter ſummā opulentiā ꝓbatur eſſe ditiſſima. ꝓpter ſummā leticiā. nam ꝓpterleticiam ꝓbatur eſſe iocundiſſima Propter eternā permanentiā qꝛ ꝓpter ꝑmanentiam ꝓbatur eſſe firmiſſima Dico ꝙhereditas illa a deo appetenda ē qꝛ nobiliſſima Si em̄ nobile quid putatur ī ſeculo eſſe filiū militis. comitis ⁊ baronis vel