ECO
eſt impoſſibile hominem viuere ſine oreeo ꝙ non poſſet cibum ſumere. ſic eſt impoſſibile arborem viuere deficiente humore. qui deducitur a radice Radix em̄omniū fructuū eſt originale nutrimentū.Propterea ſi illa humorē gratie a deonō hauſerit. ſed arida fuerit nullus bonꝰfructus in homine eſſe poterit. qm̄ ſcd̓mſententiā dn̄i. Nō poteſt arbor bona fructus malos facere et econtra. et ſi videaatur aliqn̄ facere fructum bonū non facitvllum veꝝ ſed vanū Unde de arboribꝰque ſunt ſuper lacum ſodomoꝝ ꝓ certonarratur ꝙ faciunt poma exterius valdepulcra. et oīno bonis ſimilia ſed intus ſūtvana Un̄ manu preſſa reſoluūtur ꝓtininfauillam. videant ergo om̄es tales qſi dn̄s Luce. xiiij. ficulnee maledixit in qͣnullos fructus inuenit. quem habere ẜmtempus tunc debuit. quid eis facturus ſitſi temꝑe fructuū eos ſine fructu inuenerit¶ D Tercio ſunt aliqui qui afferuntfructū bonū. d̓ quibꝰ Math. vij. d̓r. Arbor bona fructꝰ bonos facit. ex fructu em̄cognoſcitur arbor. Eſt ergo notandū ꝙfructus tunc eſt bonus. qn̄ eſt purus ꝑ intentionem. quādo ſapidus ꝑ deuotionē.⁊ qn̄ eſt honeſtus ꝑ ꝯuerſationem. Dicoꝙ fructus ē bonꝰ ſi ſit purus ꝑ intentionēqꝛ ẜm Ambro. Intētio tua oꝑi tuo nomīponit. et dat intelligi ſi intentio ſit rectavt ſit veritas in electiōe. et caritas in affectione. Unde de ſic intēdente d̓r Prouerbiorū. iij. Primi et puriſſimi fructuseius Primi dicit qꝛ poma primi temꝑisꝯſueuerunt eſſe cariora et magis placibilia. ſed puriſſimi id̓o addit. qꝛ nulla ꝯmeſtio eſt homini grata niſi ſit pura et munda. Eſt ergo fructus penitentie primꝰ ſiofferatur deo tꝑe iuuentutis. ſed puriſſimus quādo non agitur ſpe mercedis ſedexdilectione ¶ E Secundo debetfructus eſſe ſapidus ꝑ deuotionē. quantūcunqꝫ em̄ cibus mūdus exiſtit. niſi guſtuiſapiat nō multū homo acceptat nec mul
tum laudat. guſtus em̄ ſolus eſcas diiudicat. ſic etiā ex ꝑte anime qꝛ deuotō veraomnia opera deo facit accepta. et que inſe eſſent deſpecta facit deo valde grata.et aīe eſſe ſapida. vn̄ Iudicum. ix. Loqͥt̉ficus que ſignat virum deuotū ad arbores alias dicens. Nunquid poſſum deſerere dulcedinē meam. et fructus ſuauiſſimos ⁊ venire vt inter ceterā ligna ꝓmouear? Nolunt em̄ alijs preferri viri deuoti ne perdant fructus ſuauiſſimi dulcedinem. fructus em̄ eſt ſuauis qn̄ delectat tactum. eſt ſuauior qn̄ delectat olfactū Sꝫeſt ſuauiſſimus qn̄ delectat guſtū. iuxta illud Can̄. iij. Fructus eius dulcis gutturimeo. Un̄ poſſet dici ꝙ ſuaue eſt opꝰ qd̓fit libenter. ſuauiſſimus qd̓ fit gaudēter.ſed ſuauiſſimū qd̓ fit dulciter. ¶ FTercio debet eſſe fructus foris honeſtusper ꝯuerſationem. nō em̄ eſſe poteſt ꝙ ſihomo ſit bene diſpoſitus intus. ꝙ nō appareat exterius. cū per interiorā exteriora regantur. vn̄ Augꝰ dicit. Non puteste habere cor pudicum. ſi oculos habeasimpudicos. qꝛ impudicus oculꝰ impudicicordis eſt nūcius. Impoſſibile quaſi eſſevidetur ꝙ ſi interior homo eſt ſanctꝰ. qͣnſit ei grauis inceſſus humilis oculꝰ et adterram deiectus. ſurdus in vanis auditꝰinſipidus quoqꝫ guſtus. et fere inſenſibilis tactus. Un homo ſic ꝯpoſitus poteſtdicere illd̓ Eccle. xxiiij. Ego quaſi vitisfructificaui ſuauitatem ⁊c̄. Quid vite inexterioribus vilius. quid deſpectius. qͥdtortuoſius. et quid eius floribus redolentius. quid fructu dulcius. quid eo iocūdiꝰquid etiā nature ſalubrius. Sed ml̓ti hodie ſunt arboribus ſimiles que habent folia multa et poma quaſi nulla vel vanamulta verba ſꝫ pauca facta. hic ergo delectabilis fructus non debet euaneſcereꝑ accidiā. nec putreſcere ꝑ laſciuiā. neccorrumpi per vanā gloriā. ſed ꝯſeruariper ꝑſeuerantiā. iuxta illd̓ Iohānis. xvj.Poſui vos vt eatis et fructꝰ afferatis